Plots moet alles anders. Mijn dagindeling, mijn werk, mijn toekomst, mijn relatie, mijn manier van opvoeden. Van lekker nonchalant en een beetje gek ben ik veranderd naar een bezorgd en gespannen mama. Wie is die vrouw die haar dochter zo niet alleen durft te laten, die bang naast haar waakt als ze op de schommel zit, die altijd en overal met haar babyfoon loopt? En zeggen dat mijn vriendinnen vroeger lachten met mijn nonchalance.
Zelfs mijn stijl moet er aan geloven. Make-up is uit den boze want die loopt uit als je weent. Te sexy, te vrolijk, te felle kleuren: ik zie het mezelf toch niet meteen nog dragen. Alsof ik iets te vieren heb. Niet dat ik wakker lig van mijn uiterlijk. In mijn hoofd is er alleen nog plaats voor mijn kinderen, en dan in het bijzondere voor Flo en voor die verdomde aanvallen. Toch zie ik in de ogen van anderen dat ik veranderd ben. Van “An het sping in’t veld” naar “arme An, zo erg voor haar.”
“Zorg je wel goed voor jezelf?” Hoe doe je dat, in deze omstandigheden? Een dagje naar de sauna of lekker lang uitslapen, zit er niet meer in. Me laten gaan is ook al geen optie want er lopen hier nog 2 andere meisjes rond. Dus slik ik mijn tranen in, neem in aspirine duo in de plaats met veel cafeïne en probeer genoeg te eten. En ’s avonds trakteer mezelf op een glas wijn (of twee).
Als jullie andere betaalbare zelf-traktacties kennen die totaal geen tijd vragen, mogen jullie het altijd laten weten 
zijn er kleine dingen waar jij van geniet?
een vriendin van me trakteerde me op een gezichtsverzorging bij de schoonheidsspecialiste – totally not me – maar deugd dat me dat deed! kleine kadee was toen in de opvang.
of die andere keer, toen ik naar de sauna ging en oma kwam babysitten…
maar het hoeft zo veel niet te zijn: een stevige wandeling maken, een koffie gaan drinken met een goeie vriendin en eens even NIET over de problemen praten, een hobby weer oppakken, …
evengoed is het contact met lotgenoten ook iets dat me deugd heeft gedaan. zonder veel woorden begrepen we mekaar…
hoe dan ook hoef je je niet schuldig te voelen als je eens iets “leuks” voor jezelf doet. want als jouw batterijen een beetje kunnen opladen, dan is dat toch alleen maar een voordeel voor je drie kleine madammen?
Een lekker koekske, daar een marshmallow op, dat efkes onder gril tot hij begint te bruine – er dus wel bij blijven – en daar een rolo in duwen.
Lekkerlekkerlekker. Ook voor kinderen en ze kunnen dat zelf ‘maken’ hoe jong ze ook zijn.
het klinkt waarschijnlijk vreselijk melig
maar ik ben bang als ik niet in haar buurt ben
of zij in die van mij
als ze goed is
stelt ze me zo gerust
en dan ontspan ik
dus voorlopig ga ik het liefst
nergens heen
die batterijen zullen moeten wachten
als je toch liefst thuis ben, moet je mss voor jezelf zo een verwen(half)uurtje ofzo inlassen (waar je even geleden over schreef
)
of
misschien een keertje alleen in bad
met jouw hoofd onder water zodat je heel eventjes niets hoort
en verder snap ik wel dat je zo een metamorfose ondergaat
niets zo uitputtend dan onzekerheid
leuk ideetje
snoep
werkt altijd
Pas wel op want dat is keilekker – uw pak koeken gaat eraan.
Lezen doet het voor mij. Verdwijnen in een goed boek en heel even al de rest wat in mijn hoofd speelt kunnen negeren.
Eens je ook hierin een evenwicht hebt gevonden, ga je weer tijd aan jezelf besteden, omdat je moet,……je bent een vrouw met noden en ook al is het buikgevoel naar Flo enorm sterk ( iets wat heel herkenbaar is) af en toe moet je het leren loslaten en Flo aan je partner of grootouders toevertrouwen, dat deed mijn zus ook af en toe,….dat maakt alleen maar dat je daarna weer helemaal bent opgeladen om de zorg aan te kunnen.
Vergeet jezelf niet,……want je houdt het anders niet vol,……..
Je moet doorheen dit proces. En alles wijkt nu voor Flo maar je zal op een bepaald moment toch even aan jezelf moeten denken en aandacht aan jezelf moeten schenken. Maar geef dat tijd, forceer niets, het komt wel! En voel je zeker niet schuldig. Dikke knuffel xxx
Kapper aan huis! Heb ik vlak na mijn bevalling enorm van genoten. Een momentje voor jou alleen, het duurt niet heel lang en het kost niet veel. een hoofdmassage tijdens de wasbeurt, … zalig… en je voelt je nadien ook een pak beter omdat je er beter uitziet…
De liefste reacties op je blog lezen en herlezen.
Ook al weten wij nog niet half hoe het is om in je schoenen te staan en helpt een virtuele portie “goede moed” hoogstens een spatje, zullen vele spatjes samen misschien toch bakje troost vullen. X
(de geur van lente opsnuiven, ‘s morgens vogels horen kwetteren en naar de blauwe lucht kijken kunnen ook al eens deugd doen. Het is helaas wel de verkeerde week om dat in praktijk te brengen…)
Eerst een flesje massage olie gaan halen, dan eens 1 voor 1 bij zachte muziek, en gedempt licht de voetjes van de meisjes masseren : teentjes ‘plukken’, wat ‘wringende’ bewegingen maken met hun voetjes, ‘glijbaantje’ van knie naar voetjes toe, druppelkes op de onderbenen, snel, traag, zo maar door…
En dàn, als ze het alle 3 goed gezien en begrepen hebben, dan zet je jezelf in een relax, en laat hén jouw voeten masseren!! Zalig, en super leuk!! (maar ge moogt wel geen kriebelvoeten hebben…;-)
Dat hebben wij mama’s eens mogen ervaren als ‘moederdagcadeautje’ in de kleuterklas…