Ze was vroeg wakker. Ideaal, dacht ik ook al kreeg ik mijn ogen nauwelijks open. Vandaag gaat ze op tijd naar school. ’s Morgens is hier altijd een druk moment geweest maar nu is het echt vreselijk stressy. Toch had ik het gevoel dat alles redelijk verlopen was, tot ik aankwam aan de schoolpoort. Mevrouwtje Flo zag het helemaal niet zitten.
De voorbije maanden zijn Flo en ik erg aan elkaar gegroeid. Verzorgen en verwennen, dat gaat nu eenmaal goed samen. Een huilende peuter aan de schoolpoort, het is eigenlijk niet z ongewoon. Toch was ik meteen erg ongerust. Tranen maken een mens moe, en vermoeidheid is slecht. Maar ik kon ook moeilijk toegeven. School en onderwijs zijn goed voor haar ontwikkeling. Dus liet ik haar achter bij de juf. De hele ochtend heb ik mijn gsm angstvallig in de gaten gehouden. Geen nieuws is goed nieuws.
Tien minuten voor de middagpauze stond ik al voor de schoolpoort. Geen nieuws. De bel ging, alle kindjes kwamen buiten maar Flo was nergens te bespeuren. Ik voelde de bui al hangen. En dan zag ik de juf. “Na de turnles was ze echt heel moe. We hebben even tv gekeken en toen heeft ze een klein aanvalletje gedaan.”
9 dagen aanvalvrij, het was een record maar nu staan we terug bij af. Mijn hart brak. Haar hersenen zijn nu overgevoelig. Ik was al ongerust maar nu ben ik gewoon permanent bang. De moed is een beetje in mijn schoenen gezonken. Ik probeer me te sussen bij het feit dat het aan de vermoeidheid lag en aan de televisie. Toch moeten we nu absoluut vermijden dat die ene aanval een nieuwe reeks triggert.
Huilen aan de schoolpoort is nog iets dat wij ons dus niet kunnen permitteren.
ik vind naar school gaan voor 2,5 jarigen sowieso vermoeiend
kan je geen halftijds schoolregime inlassen?
vb dag wel, dag niet, halve dag wel,…
bij isla deden we dat zo (maar zij is ingestapt in mei en toen was het ook zo druk)….
na de grote vakantie was ze er meer klaar voor…
of zijn er bedjes op school, zodat ze sowieso kan slapen?
Een nichtje van Ludo is ook met een aangepast regime (=halve dagen) naar school beginnen gaan. Hierdoor kon zij aan de drukte – het nieuwe ritme – de klas – …. wennen en was de mama er iets geruster in.
Oei… Ik duim hier alvast dat het bij die ene aanval blijft en dat er geen meer volgen!
misschien kan je afspreken (als dat organisatorisch haalbaar is) van ze tijdelijk na het sporten naar school te brengen tot ze er een beetje aan gewend is. Sporten is natuurlijk ook goed voor haar maar misschien is het nu net te veel voor haar.
Minder vermoeiend en toch naar school. Al die schilder, teken en sorteeroefeningetjes zijn op zich al heel intensief.
Misschien doen een paar weekjes al wonderen…
Elk kind is anders maar voor Flo is het moeilijker hé.
Waar doe je goed mee, wat is te veel, wat mag meer.
Een goed evenwicht vinden is zoiezo niet makkelijk op die leeftijd.