Natuurlijk heeft Monica gelijk: je kan perfect voltijds werken, kinderen krijgen en zelf opvoeden. Veel vrouwen onderschatten zichzelf. Toch vind ik haar oproep een beetje gratuit. Het probleem is gewoon veel ingewikkelder dan zij doet uitschijnen.
Probleem 1: De joburen. Sommige jobs zijn goed te combineren met een gezin, andere minder. Wie werkt in het onderwijs (bijvoorbeeld) gaat samen met de kinderen naar school, en is iedere vakantie thuis. Ik onderschat het werk niet, maar het is doorgaans wel een baan die je met een groot gezin kan combineren zonder beroep te moeten doen op naschoolse opvang, een nanny of grootouders. Thuiswerk of een baan met flexibele uren zijn een muts voor ouders die hun kinderen ’s morgens zelf naar school brengen en ze ’s avonds ook weer zelf gaan halen. En voor veel mensen (en bedrijven) is dat gewoon niet haalbaar: de dagen dat ik op de redactie werk, ben ik ten vroegste om 19 uur thuis. Zelfs de naschoolse opvang is zo lang niet open.
Probleem 2: De job zelf. Wie leuk werk heeft, werkt met meer plezier en zal dus zonder veel zeuren meer en langer werken. Gevoelsmatig is het gewoon anders. Je kinderen in de opvang achterlaten omdat een bevalling uitloopt en je nog even snel een kind op de wereld moet zetten (bijvoorbeeld), voelt gewoon anders dan je kinderen achterlaten voor overuren in een fabriek aan de band. Overuren en overdreven werkdruk zijn moordend voor veel ouders, die ook jaren na de geboorte vaak ’s nachts nog moeten opstaan. En uitslapen zit er ook niet meer in. Minder werken is soms gewoon de enigste oplossingom er zelf niet onderdoor te gaan.
Probleem 3: De mannen. Het is gewoon allemaal hun schuld, na 
. Neen serieus. Veel mannen staan niet te springen om in te leveren of om huishouwelijk werk te doen. Koken, kuisen, huiswerk maken, strijken, boodschappen doen, enz. Er bestaan vast gezinnen met meer dan 2 kinderen waar beide partners voltijds gaan uit werken. Eerlijk: ik weet niet hoe ze het doen, zonder nanny of poetsvrouw of inwonende oma. Zeker als een van de kinderen “iets mankeert”.
Grete Remen van Damhert heeft 4 kinderen (ze schelen we veel in leeftijd, las ik, meer dan die van mij) waarvan er een mentaal gehandicapt is. Wel. Daar heb ik nu eens heel veel bewondering voor. Ze beweert ook geen poetsvrouw of nanny te hebben. Hoe doet die dat??? Ok, ze is bedrijfsleider en kiest dus haar eigen uren. ’s Avonds werken als de kinderen in bed liggen is een strategie die ik ook toepas. En toch. Zorgkinderen vragen toch mega veel tijd. Doktersafspraken vallen nooit in het weekend of ’s avonds, zeker niet bij een specialist. En als die revalidatie, hoe combineert zij dat?
Nina gaat twee keer per week naar reva: dinsdag van 11 tot 12 en vrijdag van 13 tot 14.30. Tijdens de schooluren dus, op 15 minuten rijden. En op woensdag zwemmen de meisjes, aan de andere kant van de stad. Flo eet en slaapt iedere middag thuis. En om 15.30 is de school voor iedereen uit. Een hele dag met twee van huis weg zijn zit er dus nooit in.
En eerlijk: wij zeuren al een beetje. Geen naschoolse opvang maar Opi rijdt Nina wel meestal op en af en mijn strijk / kuis besteed ik voor een deel uit. Toch zou voltijds in dienstverband werken op de redactie niet haalbaar zijn. We hebben een hele constructie moeten opzetten: deeltijds vast werken (vaste uren en vast inkomen) en een zelfstandige activiteit (flexibele uren en toch nog een extra inkomen) om het allemaal geregeld te krijgen. Uiteindelijk werk ik meer uren dan een doorsnee voltijdse job. Bob en ik werken vaak in het weekend en ‘s avonds laat. Maar als de kinderen ziek zijn (of naar de dokter of zwemles moeten of als het vakantie is) dan kunnen wij ons zonder veel problemen vrij maken.
Hoe doen jullie het?
Ha, ik ben blij dat iemand dat eens schrijft. Koppels die voltijds werken, met kinderen, ik versta er me niet aan hoe ze het doen.
Ikzelf werk voltijds, mijn man deeltijds. Hier dus wel een huisman, die meer in het huishouden doet dan ikzelf. En ‘t is nochtans geen mietje
Ik werk 90 % (vrijdagnamiddag vrij) en mijn man 150% (hele lange dagen
) en wij zorgen ook zelf voor onze kinderen, met de hulp van grootouders en buitenschoolse opvang.
Mijn man brengt ‘s morgens de kinderen naar school om 08.30 u en gaat daarna werken. Ik werk van 08.00 tot 17.00 u en haal hen daarna op aan de buitenschoolse opvang. Je moet weten dat op maandag, donderdag en vrijdag bij ons de schoolbel al luidt om 15.05 u, onmogelijk voor iedere werkende ouder om dan al aan de schoolpoort te staan, tenzij je in posten werkt en heel vroeg thuis bent. Op woensdagmiddag halen de grootouders de kinderen af en brengen Marie namiddag ook naar de tekenacademie. Op vrijdagnamiddag haal ik hen af om 15.05 u.
En hoe organiseer je dan alles? Ik heb een poetsvrouw die elke woensdag mijn huis weer toonbaar maakt. En om de 4 weken breng ik eens een grote mand strijk (met zo’n 15 hemden en dergelijke) naar de strijkshop bij ons in het dorp. De overige weken strijk ik gewoon bij, ik kijk gewoon wat we echt nodig hebben en de rest blijft liggen. Als ik ‘s avonds thuiskom, begin ik onmiddellijk aan het avondeten (en ik ben fier om te mogen zeggen dat ik elke dag verse groenten klaarmaak, 1 keer per week gaan we iets afhalen). Kamiel mag gaan spelen en Marie maakt aan de keukentafel haar huiswerk af (ze doet het grootste gedeelte al in de buitenschoolse opvang). Daarna eten we en ruim ik de keuken op en maak de boterhammetjes voor de dag erna. Papa komt thuis rond 20.00 u en zorgt ervoor dat de kinderen gewassen zijn en in bed liggen. Daarna eet hij (meestal pas rond 21.30 u). De meeste dagen (na de was, strijk, administratie en ad hoc ditjes en datjes) mag ik eindelijk rond 21.30 u in de zetel ploffen. En meestal is dat nog met mijn trouwe compagnon: de vouwwasmand!
Vrijdag na mijn werk doe ik mijn boodschappen en vrijdagnamiddag probeer ik meestal wel te bakken (cake, koekjes, wafels) – als mijn werk het toelaat want vaak wordt ik vrijdagnamiddag nog gecontacteerd en moet ik toch mijn laptop weer bovenhalen.
In het weekend proberen we zoveel mogelijk met onze kinderen bezig te zijn maar dan komen de andere taken ook weer: containerpark, kleren shoppen, verjaardagsfeestjes, gras maaien, tuinieren, etc).
Ik merk wel dat ik de laatste 2 jaar meer moeite heb om alles te combineren. En ik ben ook chronisch vermoeid: ik ga pas slapen rond 23.30 u en moet er om 06.15 u weer uit … Soms vraag ik me af of ik niet beter halftijds zou gaan werken maar mijn huidige job laat dat niet toe en ik vrees dat mijn financiën dat ook niet toelaten
Er moet immers nog een lening afbetaald worden …
Dankzij de opvang en de grootouders kunnen we het wel aan maar het blijft een moeilijke combinatie, fulltime werken en kinderen. Hopelijk verwijten ze ons later niet dat we niet genoeg aandacht voor hen gehad hebben
ik (alleenstaande mama, 2 kindjes waarvan 1 met down ) werk 4/5, de woensdag ben ik vrij. Op die dag probeer ik dan ook thuisbegeleiding, doktersafspraken etc te laten vallen. dat lukt soms, dat lukt soms niet. Wij vertrekken thuis elke dag om 7.50 uur, zoon afzetten op school, dochter id crèche. ganse dag werken. meestal werk ik door en als ik middagpauze neem is het om eens boodschappen te doen zonder 2 zagende kinders
), om 17u stop ik, dochter uit de crèche, zoon afhalen in naschoolse opvang en om 17.45 uur zijn we thuis waarna een rush uurtje begint, vlug eten, pyama’s aan, nog klein beetje quality time en om 19.uur gaan de kindjes slapen. Dan doe ik een uur niks behalve blogs lezen, spellekes spelen, mail checken..; en dan vlieg ik er terug in. afwassen, was, strijk, wat er ook gedaan moet worden… rond 23 uur probeer ik te gaan slapen (dat lukt niet altijd). Als ik ‘s avonds moet werken dan stop ik rond 16u op ‘t werk, ga de kindjs ophalen en naar huis brengen en dan komt er een babysit die ze eten geeft en in bed steekt. Ik wil dat niet toevertrouwen aan een 16-jarige maar heb een mevrouw gezocht in brugpensioen die ondertussen een soort 2e oma ,geworden is 
.
Op zaterdagochtend doen we wekelijkse boodschappen in een grootwarenhuis. ik plan max. 1 buitenhuisactiviteit per weekend. Voor de rest rustig thuis spelen en mama huishouden doen. Ik kook zoveel mogelijk vers dus in het weekend kook ik meestal wat vooruit en vries dat dan in. ik heb een poetsvrouw die 4 uur per 14 dagen komt en tussendoor sla ik eens een dweilke in de keuken, al de rest blijft liggen. dus neen ge kunt hier meestal niet van de vloer eten… als één vd kindjes ziek is dan bekijk ik ofwel blijf ik zelf thuis ofwel schakel ik mijn ouders eens in. Deze winter toen maren tien dagen in het ziekenhuis lag heb ik dus 2 weken verlof moeten opnemen daarvoor en dat zullen wij de rest van het jaar voelen.. geen paasvakantie voor mama dus. In de schoolvakanties kan tiemen gelukkig op zijn school naar de vakantie opvang, hij kent de juffen van de naschoolse opvang en veel van zijn klasgenootjes gaan ook dus hij vindt dat helemaal niet erg… Momenteel gaat dat dus redelijk, al zijn het lange dagen voor de kindjes en is dus rustig weekend écht nodig. ik vraag me af hoe het gaat lukken als tiemen een hobby wil beginnen doen en maren therapie nodig zal hebben…
Leuk eens te lezen. Natuurlijk is het te doen voltijds te werken, maar ten koste van wat allemaal? Wij wonen ver van onze familie én van ons werk. Ik werk 4/5de, mijn vriend (meer dan) voltijds. En tis écht puzzelen en zoeken. Zéker als er (heel vaak) eentje ziek is. Dan heb ik die dag écht nodig voor doktersafspraken, apotheker, rusten en quality time. Wij komen s avonds na een werkdag pas vrij laat thuis dus dan komt er niet veel in huis van al die dingen. Ik erger mij ook aan al die uitspraken. We moeten maar voltijds werken, maar opvang dichtbij huis aan een betaalbare prijs? Onmogelijk te vinden. Zelfs een huis kopen in de regio die we wouden (dichterbij familie)? Onmogelijk met ons budget….en ga zo maar verder.
http://mijnblogspotishier.blogspot.com/2012/03/mag-het-ietske-meer-zijn.html
You got me inspired
Hier 2 voltijds werkende ouders, met 2 kinderen. Wij werken allebei ver van huis en doen redelijk wat overuren, dus zijn ook hier “organiseren en plannen” de sleutelwoorden. Tijdens de week zijn er helaas weinig “gezinsmomenten” waarop beide ouders thuis zijn, we doen dat in “shiften”. En ja, ik vind dat erg jammer, maar het kan niet echt anders. Ik schreef er tijdens de wijvenweek ook al over (http://zoned3rtig.wordpress.com/2012/03/15/een-mening-wijvenweek/), wel in een andere context, namelijk die van kiezen tussen werk en gezin (nav ander artikel uit De Standaard). Maar los van de context, mijn bedenkingen blijven hetzelfde: zonder een werkgever die flexibele uren toelaat en wat hulp van mijn ouders zou het niet mogelijk zijn om fulltime te blijven werken. Niet iedereen heeft die luxe. Net omdat iedereen die luxe niet heeft en omdat het ook hier soms toch wel stevig “ploetermoederen” is, blijf ik wel vinden dat we onze maatschappij iets beter moeten kunnen organiseren voor voltijds werkende ouders. Hoe precies, ik weet het ook niet, maar ‘t kan wel beter dan nu
Wij gaan ook met 2 voltijds werken en ik besteed niets uit.
Het zijn gewoon heel lange dagen.
Meestal rond 6.00 opstaan, ontbijt maken voor men vent en mezelf, lunch maken voor men vent en mezelf. Daarna kleine uit bed vissen en klaar maken voor de crèche, haar daar afzetten en gaan werken.
Ik werk van 7.30 tot 16.00, maar af en toe is het ook eens later. Daarna ga ik om boodschappen en om de kleine, als ik thuis kom is het eten meestal al klaar, dan eten we en ruimen af.
Nog efkes de kleine entertainen en in bed doen. En dan doe ik elke avond 1 iets van huishouden.
1 dag kuisen,1 dag den beneden poetsten,1 dag den boven,…
Men ruiten poetsen en zo doe ik dan in het wekend eens.
Meestal is het 21.30 ofzo voor ik met alles klaar ben..
Tis lastig. maar het lukt wel =D
4/5de zou voor ons financieel niet haalbaar zijn, ook een poets/strijkhulp gaat er nie altijd van af.
Heel uitzonderlijk geef ik men strijk eens mee naar men mama of schoonmama. Maar wil ook niet van hen profiteren , ze hebben ook hun huishouden
Hier een partner in het onderwijs (vele voordelen, maar zeker niet allemaal rozengeur en maneschijn!), zelf werk ik 4/5. We hebben ook een poetsvrouw die haar geld meer dan dubbel en dik waard is. En wat best werkt bij ons, is: plannen. Kalender aan de muur, agenda in gsm’s, alles direct noteren, en weken op voorhand invullen. Tijdbesparende maatregelen ook: collect and go, in grote aantallen aankopen zodat je nooit zonder iets valt, voorzienig zijn, al in de winterkleren welke zomerkleren er tekort zijn
, een betrouwbare thuiswacht, en grootouders die bereid zijn af en toe in te springen. Zo lukt het wel, maar ik vrees ook de dag dat mijn ouderschapsverlof erop zit… Maar dat zal ook wel gaan zeker dan, alles gaat…
Pingback: Gezin en werk « Licht in de duisternis
Ik kijk eerst eens terug naar mijn jeugd. Mijn ouders gingen allebei werken. Mijn moeder bracht ons naar school tegen 7u15 ten laatste 7u30 en kwam ons terug afhalen zo ergens na 17u. Maw wij waren bij de eerste die aanwezig waren, en bij de laatste die vertrokken. Elke zaterdag was kuisdag. Mijn moeder en vader werkten maw veel. En wij doen dat eigenlijk ook. Onze dochter blijft iets langer dan ons lief is in de opvang, maar dat gaat gewoon niet anders. Mijn ouders hadden natuurlijk geen facebook, geen blog, keken quasi geen televisie, geen culturele activiteiten tijdens de week, en per grote uitzondering dagjes of namiddagjes weg in het weekend.