Tijdens mijn welverdiende vakantie heb ik niet alleen geskied, gegeten en gedronken. Ik heb ook een interessant boek gelezen. Het verhaal van “De Klap” begint tijdens een BBQ. Vrienden en familie samen rond een vuurtje, op het eerste zicht ziet het er heel herkenbaar gezellig uit. Tot een vader zijn geduld verliest en andermans kind een klap verkoopt.
Mag je een kind een klap geven? Volgens Kind en Gezin is dat niet meer van deze tijd maar daar trek ik mij niet zo veel van aan. Natuurlijk mag je kinderen niet afslaan, mag je ze geen pijn doen of verwonden. Toch erger ik mij meer aan ouders die niets doen terwijl hun kinderen “gezellig” over de schreef gaan. Sommige van mijn kleine schattige modelletjes breken achetr de schermen echt de boel af, terwijl hun mama en pap schaapachtig lachen: tja, het is een deugeniet. Right.
In uitzonderlijke gevallen doet een pedagogische tik soms wonderen.
Andermans kinderen straffen ligt natuurlijk gevoelliger. Zelf probeer ik dat kost wat kost te vermijden. Bovendien. Ik hou wel van wilde en speelse kinderen, en ook rommel en vuiligheid kan ik goed verdragen. Ik ben geen strenge mama maar er zijn grenzen, zeker wat respect, beleefdheid en dankbaarheid betreft.
Hoe dan ook: De Klap is een ontnuchterend boek, dat je doet nadenken en dat vlot leest. Wie het wil lenen, moet maar een gil geven.
Ik heb het al gelezen. Het is gewoon ongelooflijk wat zo’n “tik” induceert….
GIL! Ik wil het heel graag eens lenen. Dat doet me eraan denken dat ik nog enkele boeken van jou liggen heb…
Hier ook een gil! Al zal ik het misschien sneller in de bib vinden dan dat ik het bij jou kan komen lenen. Ik ben zelden in de buurt van Gent. Ik zet het alvast op Goodreads.