Alternatieve geneeskunde, ik zou er zo graag in geloven. Niet dat ik gewone artsen niet vertrouw. Integendeel. Dokters beoefenen een van de mooiste en interessantste beroepen ter wereld, vind ik. En toch lijkt me logisch dat de klassieke westerse geneeskunde niet alles weet en kan. Japan en China vertrekken al eeuwen vanuit een heel andere visie. Waarom zouden zij op sommige vlakken geen evenwaardig of zelfs beter behandeling kunnen voorstellen?
Toch moet ik toegeven dat mijn (ik geef toe beperkte) ervaring tegenvalt. Mijn mama probeerde jaren geleden ook een tal van homeopathische middeltjes, en healing. Het hielp niet, zoals jullie weten. Zowel met Manou als met Nina stapte ik een paar keer naar een osteopate maar of zij echt hét verschil maakte, betwijfel ik. Zelf heb ik ook al geregeld homeopathie gebruikt. Het hielp nooit. Die dingen werken trager, zeggen ze. En je moet ze heel erg regelmatig innemen, zo 12 keer per dag soms. Ik geef toe dat ik het ook vaak opgaf. Maar de verlossing die je meteen voelt bij het innemen van antibiotica, zoiets heb ik nooit gehad.
Hier en daar las ik beloftevolle verhalen over bachbloesems en epilepsie. De vooruitzichten zagen er voor Flo op dat ogenblijk heel erg slecht uit. Ik moest het gewoon proberen. 6 keer per dag 4 druppels, voor een schoolgaand kind is het niet evident. Toch hebben we het zeker 2 maanden nauwgezet volgehouden. Veel verandering heb ik niet gezien, echt waar. Het flesje is op en ik ga het niet opnieuw bestellen. 40 euro is geen fortuin maar als het niet helpt, vind ik het toch te veel.
Voor iedereen op zijn paard springt: sommige mensen zullen waarschijnlijk wel goede ervaringen hebben, met homeopathie en met bachbloesems. Zo veel te beter. Ons wondermiddel is maïszetmeel, ook niet meteen een klassiek medicijn.
