Zomer 2013

22 graden in en uit het water: echt warm is anders maar het zomerseizoen is er toch mee begonnen

Naar de zwemles

Risico’s horen bij het leven. Met zorgkindjes is het heel gemakkelijk om de kat uit de boom te kijken. Alleen is geduld niet mijn sterkste kant. En op wat zou ik moeten wachten?

En dus schreef ik Flo in in de zwemles, bij de eendjes. Nina is enthousiast over de alternatieve zwemschool. En Manou kan er vanaf januari ook terecht. Mijn drie meisjes zouden op hetzelfde uur samen les kunnen volgen. Ideaal, dacht ik. Bovendien zwemt Flo graag. Die sonde kan ik toch vastplakken?

Gisteren trok ik dus naar Rozenbroeken voor een aan- en uitkleedmarathon. “De eerste les zijn ouders welkom in het zwembad, om de kinderen gerust te stellen en ze te laten kennismaken met de zwemjuf of -meester.” Flo is geen angstig kind en dus besloot ik om gewoon aan de kant te blijven kijken. Zo kon ik ook Manou en Nina in de gaten houden. En misschien zou Flo wel beter luisteren naar de juffrouw dan naar mij?

“Alle kindjes mogen op de rand van het zwembad gaan zitten. En we gaan met de beentjes in het water spetteren en golven maken.” Terwijl de meeste kindjes bang aan de benen van het mama hingen, sprong Flo vrolijk het zwembad in. Ze ging meteen onder. De les was geen minuut bezig en de toon was gezet.

De zwemjuf viste mijn dochter op, één twee drie vier vijf keer. Minstens. Leuk dat ze het vond. En de juf gaf de andere kindjes gewennigsopdrachtjes waar Flo geen nood of boodschap aan had. De speelgoedschildpadjes van de andere groep vond ze veel interessanter.

Ouders mogen alleen de eerste les aanwezig zijn. Mij werd vriendelijk gevraagd om volgende week toch zeker mee te komen, in zwempak. En zo heb ik er dus nog een hobby bij

Badpak

Het is zover. Ik word echt oud. Enkele weken geleden kocht ik voor het eerst een badpak, en het is niet om te sporten. Neen, ik lieg. Tijdens mijn zwangerschap heb ik ook al eens zoiets gekocht. Veel heb ik dat ding toen niet gedragen, want ook met buik kon ik nog in een bikini.

Maar sinds mijn dochters het subtropisch zwembad Rozenbroeken ontdekt hebben, dat ze van mij verwachten dat ik op mijn buik de wildwaterbaan doorspartel, heb ik dus een badpak nodig. Sexy is anders.

Ik voelde me jong en oud tegelijk toen ik woensdag tussen al de kindjes achterwaarts de glijbaan af gleed. Maar plezant was het wel.

Voor alle duidelijkheid: dit ben ik NIET Het is een promofoto van mijn nieuwe badpak, uit de Decathlon.

Badmuts

Verplicht om hygiënische redenen. Het zwembad was gratis en ik zie er dus vooral een financiële zet in. Voor heel lang haar zou ik nog twijfelen maar eigenlijk betwijfel ik of zo een muts wel echt properder is. Of denken jullie daar anders over ?

Lichamelijke opvoeding

Manou had een goed rapport. Ik ben erg trots op haar want het was geen gemakkelijke periode.

Toch is er dat detail. Turnen: technisch geeft de turnjuf haar twee voldoendes en één onvoldoende. Manou’s inzet is wel goed, zeer goed zelfs. Kijk: dat kan ik nu echt moeilijk begrijpen. Manou is geboren met klompvoetjes en is hierdoor motorisch een stuk minder sterk. De juf weet dat.

Hoe kan een kind van zes jaar “zeer goed haar best doen” en toch “onvoldoende” krijgen voor turnen?

En dan is er ook nog het zwemmen. In de zwemles (op woensdag) haalden ze, tegen mijn verwachtigen, 500 meter. En op school zit ze op het niveau: zwemmen met een plankje = voldoende. Dat verschil is toch immens?

“Het is maar turnen”, hoor ik mensen zeggen. “Maak u daar niet druk over.” Persoonlijk vind ik turnen helemaal niet minderwaardig, en dus ook niet minder belangrijk. Bovendien begrijp ik het gewoon echt niet.

Morgen is het oudercontact maar dat is naturlijk met de gewone juf. Moet ik haar daar over aanspreken of zou ik beter rechstreeks naar de turnjuf stappen?