Zure Vlaming

Ik wil het niet, ik wil het niet. Maar de verleiding is erg groot om in deze maatschappij, misschien zelf zonder het te beseffen, een zure Vlaming te worden. Ik moet mezelf echt remmen, mezelf dwingen om een optimist te blijven en het goede in alles te zien. Zuur, negatief, gespannen of cynisch, zo een mama kan ik mijn kinderen niet aandoen. Maar ik geef toe: moest ik geen kinderen hebben, zou ik me nogal laten gaan. Ik zou wraak nemen, plots uitvliegen en ze zouden er echt niet goed van zijn. want geef toe: er lopen toch onvoorstelbaar veel eikels rond.

Die macho’s die je aan meer dan 160 km/uur ziet afkomen in je achteruitkijkspiegel. Je hebt niet eens de kans om opzij te gaan want ze steken je gewoon links voorbij en dat terwijl je zelf al boven de wettelijke snelheid rijdt. Of zij die meteen als het licht op groen springt al hevig beginnen toeteren. Van die zure mensen die je perse niet willen laten ritsen of die er helemaal op het einde nog proberen tussen te wringen. God, wat zou ik al die agressieve chauffeurs eens graag aanpakken, kijken of ze dan nog zo stoer zouden reageren.

Het verkeer is een jungle, oorlog, dat besef ik wel. Maar die eikels stappen natuurlijk ook uit en lopen vrij rond. Ik schrik wekelijks van hoe schaamteloos veel mensen zijn. Na een jaar zonder contact bellen om te mogen komen zwemmen. Of je even je podcast kan doorsturen. Of ik even kan polsen op bij de promotiedienst voor gratis tickets. Of ik even snel hun privéfoto’s wil bewerken. Te laat komen en dat normaal vinden. Graag uitgenodigd worden maar nooit terugvragen. Wegenwerken zijn altijd zo slecht mogelijk gepland. Helpdesks zitten vol ongemotiveerde werkkrachten. Enzovoort enzovoort. De lijst is veel te lang om neer te pennen.

Wie zijn die mensen? Waarom doen ze zo? Iedereen heeft wel eens een slechte dag en iedereen toont wel eens zijn scherpe kantjes, ook ik natuurlijk. Maar soms lijken ze met zo veel. Als ik door de straat loop, zie ik zo veel boze, gespannen en ‘klaaromtegenmijteontploffen’ gezichten. Vrouwen hebben er precies meer last van dan mannen. Het ergste is dat ik door al die negatieve sfeer vaak ook zo boos en opgefokt wordt. Als mensen niet lief zijn tegen mij, ben ik ook niet lief terug. Neen, ik neem nooit geen stagiairs meer. Neen, ik beantwoord geen studententhesisvragenlijsten meer want het beloofde eindresultaat komt toch nooit. Neen, ik geef geen opdrachten meer door want krijg ik toch nooit terug. En zo krijg je natuurlijk het verhaal van het kip en het ei. Wat was er eerst?

Advertenties

One thought on “Zure Vlaming”

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s