Update Flo

De nacht EEG was goed; wij waren gerustgesteld. En dan vertrek je een week naar zee met een vrienden. Kamer worden verdeeld; Flo ligt bij ons. En plots merk je dat ze ’s nachts toch weer aanvallen doet. Is het de drukte? Aan de onregelmatige uren? Of ligt het aan de warmte? Was de nacht EEG uitzonderlijk goed?

Het liefst zou ik de hele toestand gewoon oplossen en dan vergeten. Maar zo zit de realiteit niet in elkaar. Ik ken niet eens meer echt ongerust. Een mens went echt aan alles, ook aan een stuipende dochter in je bed. Flo vond het geweldig leuk aan zee. Zandworm was haar koosnaampje van de week.  En als zo veel plezier haar heeft oververmoeid, dan is dat maar zo.

Ouders van zorgkinderen moeten vaak een moeilijke keuze maken: ga je voor zekerheid, bescherming en structuur, met als risico dat je je kind ook veel ontzegt (dingen die misschien wel goed voor hem of haar zou kunnen zijn, nieuwe prikkels en extra stimulatie) of ga je voor actie, voor “we doen het toch”, voor een zo gewoon mogelijk leven (met het risico dat het af en toe eens grondig slecht loopt).

Ieder kind is anders, iedere situatie er rond ook. Niemand weet uiteindelijk wat de beste keuze is. Veel (gewone) kinderen worden (volgens mij) onderschat. En anderzijds mag je natuurlijk ook niet blind zijn voor echte beperkingen. Wij gaan voorlopig nogal voor optie 2, zowel voor Flo als voor Nina. In september wil ik Flo bijvoorbeeld graag volle dagen naar school sturen, zonder middagdutje. Maar ik weet niet of dat haalbaar zal zijn. In de herfstvakantie een week naar Parijs, staat ook op onze planning. Ik ben optimistisch en hou tegelijkertijd ook echt rekening met een mogelijke koerswisseling.

“Què sera, sera.”

Advertenties

4 gedachten over “Update Flo”

  1. ik kies ook voor de tweede optie zenne, ik doe alles met Maren wat ik ook met een ander kind zou doen. En af en toe merk je dat dat een niet zo goede beslissing was. ok dat weten we dan en nemen we mee voor een volgende keer..

  2. Moeilijke keuzes inderdaad! Ik zou mij suf piekeren (ook al weet ik dat dat niets vooruit helpt) Er is wellicht geen goede of slechte keuze. Je volgt al altijd je moedergevoel en dat lijkt me best. Heb geen spijt van je beslissingen. Zeg nooit “had ik maar”. Het is zoals het is. En dat ze zoveel plezier had aan zee, dat is fantastisch!

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s