Een maand zonder

Dertig dagen zonder alcohol, het is ons gelukt. De eerste keren waren de moeilijkste: het eerste etentje zonder wijn, het eerste feestje zonder cava, de eerste bbq, enzovoort. Een mens is een gewoontedier. Verder vond ik het niet zo bijzonder lastig. Ik heb natuurlijk al 3 keer een negenmaandenlange alcoholvrije periode achter de rug. 😉 Toch heb ik van deze sobere periode veel geleerd. Zo heb ik alcoholvrije schuinwijn ontdekt. Het is feestelijker dan water of frisdrank én ik vind het nog lekker ook. En ik ga in het vervolg ook meer rekeninghouden met de niet-drinkers. Alleen spijtig dat ik water nog altijd zo plat en slap smaken vindt. Naar het schijnt is het zo gezond. 😉

En nu? Jezelf in vraag stellen is gezond en leerrijk.
Een maand stoppen met shoppen? Niet meteen. Shoppen is goedkoper dan psychotherapie en het is bovendien goed voor de economie. Trouwens: sparen brengt toch niet op. Ik denk trouwens niet dat ik echt overdrijf op dat vlak.

Stoppen met cafeïne, dat zou een echte uitdaging zijn. Ooit ga ik daar werken moeten van maken, maar niet nu. Een mens moet zijn beperkingen kennen en op dit moment stoppen met cafeïne is gewoon niet realistisch.

Nog echte uitdagingen zouden zijn: een maand zonder wagen(gebruik) of nog beter: een maand zonder vervuiling (of toch echt zo min mogelijk). Ha, we zijn tegenwoordig allemaal hees na “Sing for the climate” maar blijven natuurlijk rustig verder autorijden en douchen en microgolven en droogkasten en en en. Vrijdag moesten alle kleuters hun fiets naar school meebrengen in het kader van de actie. Iedereen kreeg een mooie kenteken: “weer een auto minder.” Schun. Cool. Wat we er niet bijzeggen is dat de meeste fietsjes met de auto naar school gebracht werden (en terug).

Terwijl een maand zonder cafeïne vooral lichamelijk een schokreactie zou veroorzaken, denk ik oprecht dat een maand zonder wagen praktisch een aardbeving met zich mee zou brengen. Hoe shop je in godsnaam voor drie kinderen zonder wagen? Hoe zou ik ooit op tijd (!) van de ene randgemeente (Oostakker) naar de andere (Groot Bijgaarden) geraken? Ik werk vaak tot 23 uur. Hoe geraak je op zo een uur in godsnaam terug? Nina zou niet meer naar het revalidatiecentrum kunnen en ik zou meteen al onze sociale nevenactiviteiten moeten schrappen. Meer dan 3 kilometer fietsen (per rit) tussen het drukke verkeer (vaak zonder fietspad) kan mijn vijfjarige kleuter echt niet aan.

Soit. Ik heb net één goed voornemen met succes beëindigd. Oudejaarsavond, het nieuwe jaar 2013 en de bijhorende goede voornemers zijn nog ver weg. Dus doe ik vrolijk mee met Nic en probeer ik zoals vele meezingers vooral niet veel verder na te denken.

Advertenties

3 gedachten over “Een maand zonder”

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s