Langs de snelweg

image

Af en toe gebruik ik Bobs wagen om naar het werk te rijden. ‘Als het lampje begint te knipperen, kan je zeker nog 100 kilometer rijden ‘, had hij me onlangs nog verzekerd. Mijn Fiat kan op reserve nog meer dan 150 kilometer aan.

En dus besloot ik gisterennacht na mijn late shift om niet meteen te tanken. Ik was moe en Groot Bijgaarden – Gent, dat is zeker geen 100 kilometer. Voorbij Erpe Mere verloor de wagen een beetje aan kracht en op 300 meter van het tankstation in Wetteren viel ik stil.

Hel. Het was donker buiten en het regende. Ik zou lopen naar het tankstation, dat was niet zo ver. Probleem. Maar ter hoogte van de brug was er geen pechstrook. Even heb ik getwijfeld. Wat nu ? Ik kon toch moeilijk even een paar meters over de autostrade lopen. Zelf om 23 uur is het er nog erg druk en met dat weer had het iets weg van zelfmoord.

Stond ik daar in de regen te twijfelen en te draaien. Veel opties waren er niet. Dus probeerde ik naar boven de berm op door de struiken weg te kruipen. Het was pikdonker en ik geraakte moeilijk door de struiken. Ik leek wel ontsnapt uit een B-thriller en zag de krantenkoppen al voor me: mama van drie verdwijnt langs de E40.

Toen kwam ik in een weide terecht, donker en modderig. In de verte zag ik de lichtjes van het tankstation, precies kerstverlichting. Druipnat kwam ik aan in het verlaten station. Ik kocht een jerrykan, tankte en trakteerde mezelf op een pak chips. De vrachtwagenchauffeurs keken maar raar. ‘Wees voorzichting jonge dame ‘ zei de bezorgde man aan de kassa.

En toen zette ik mijn weg terug, door de regen en de modder en de struiken. En … het lukte ( Dora tune ).

Echt bang ben ik niet geweest. Raar want jaren geleden zou ik zeker geflipt hebben. Ik had iets fatalistisch over mij. Que sera …sera. Maar als ik er nu aan denk blijft het toch een wreed avontuur.

Moraal van het verhaal (is niet dat je nooit op reseve mag rijden maar wel): onderschat jezelf niet. Je kan altijd meer aan dan je denkt.
You have a McGuyver in you šŸ™‚

Advertenties

13 gedachten over “Langs de snelweg”

  1. Chapeau! Thx for the positiveness. Ik volg je blog al een tijdje en dit is de eerste keer dat ik reageer. Bedankt voor de moedige, leuke en interessante tips&tricks en weetjes. You go girl šŸ™‚

  2. Ik heb het ook eens voorgehad…ik stond al met gevulde bidon terug aan de wagen toen bleek dat je een speciale tsjoep nodig hebt om met de jerrycan tot in mijn soort tank te geraken dus het was allemaal voor niks. Stevig gevloekt en assistentie gebeld dan maar he. En bijna gebleit.

  3. šŸ™‚ ik waarschijnlijk ook niet. Auto’s aan (meer dan) 120 km/h, camions aan bijna 100 km, op een halve meter van je verwijderd, donker, nat… een echte nachtmerrie. Gelukkig bracht je het er goed vanaf. Al verwacht ik niet anders van jou! šŸ˜‰

  4. wow, spannend verhaal! Ik zou in zo’n situatie toch al eens serieus moeten slikken, amaai.

    Wij kwamen ook zoiets tegen in Frankrijk. welliswaar overdag en met 3 in de auto. We bolden nog net tot aan een praatpaal. Bleek dat bijvullen niet genoeg was. Er moest ook nog ergens lucht uitgepomt worden.
    In elk geval “300 euro” later reden we richting tankstation. Kostelijk grapje maar we hebben ooh zo gelachen met die hele toestand.

  5. Ik moet toch wel lachen met die “ik trakteerde mezelf op een pak chips” die daar zo droogweg tussen staat šŸ™‚ Dat is wel het minste dat je verdiend hebt, zo’n avontuur. Ik vind ’t zeer straf, ik geeft toe dat ik dat nooit zou durven, ik zou Touring bellen šŸ™‚

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s