Sinterklaas

Hij komt, hij komt. Mijn brievenbus wordt overspoeld met sinterklaasfolders. Het kind in mij bladert daar graag in. Wat ze toch blijven uitvinden, onvoorstelbaar. Toch weet ik nog altijd niet wat gekocht. 3 meisjes, 3 grootouders, meters en peters en thuis moet hij natuurlijk ook nog wel iets brengen.

Ze hebben al zo veel speelgoed maar de Sint kan moeilijk een centje storten op de rekening he? Manou en Nina kiezen graag zelf al wil ik ook hen een beetje sturen. Anders kopen voor we de 2de keer een Playmobil zwembad alleen omdat Nina het meisje in bikini verloren is. Manou is verstandiger en misschien wordt het wel tijd om haar eens de waarheid te vertellen.

Vraag van de dag: op welke leeftijd vertel je een kind de waarheid over Sinterklaas?

Ik wil het natuurlijk niet verpesten, noch voor haar, noch voor haar vriendjes en zeker niet voor haar zusjes. Anderzijds, ze zou het beter van mij vernemen, in vertrouwen, dan dat ze uitgelachen wordt op school. Moeilijk. Ik heb Manou alvast vertelt dat Sinterklaas ook “shopt” en dat hij een budget heeft van +- 85 euro, alles samen. Ze moet dus kiezen én rekenen. En dat ze één groot cadeau kan kiezen maar dat het slimmer is (zeker voor mij én voor de grootouders) dat ze voor 2 of 3 geschenkjes van +- 25 euro gaat.

“Mama, waarom staat er in het boekje dan toch speelgoed van 100 euro en meer?” Tja… 😉

Advertenties

12 gedachten over “Sinterklaas”

  1. Wij hebben dit jaar onze grootste (4j) ook zelf aan het werk gezet. Uit alle reclameboekjes die met de post binnenkomen en uit de catalogussen van ons eigen winkeltje mag hij de foto’s uitknippen van wat hij wel zou willen en die dan in een speciaal daarvoor gekocht boekje plakken. Uit dat boekje zal de sint dan iets kiezen voor hem. (maar natuurlijk niet alles, anders hebben de andere kindjes geen kado’s!) Is ook handig voor de grootouders/meter om een idee te krijgen wat hij op zijn verlanglijstje heeft staan.

    Waarschijnlijk zullen we het hem of zijn zusje ook ooit eens moeten vertellen, maar voorlopig is dat nog lang niet aan de orde. En stiekem hoop ik elk jaar zelf toch ook weer dat hij voor mij nog eens zal komen. Dus tjah, geen idee wanneer het het juiste moment is 🙂

  2. nja nja moeilijk hé.. langs de ene kant wil je de magie zo lang mogelijk blijven in stand houden, langs de andere kant zoals je zegt horen ze het mss beter van iemand die het een beetje kadert dan van een of ander vriendje op school die het bruusk brengt. Ik ben kontent dat dat hier nog niet aan de orde is :-).
    Ik koop de grote stukken tweedehands en die liggen dus al maanden in mijn kast. Nu is het aan mij om Tiemen ervan te overtuigen dat hij dàt écht wil. Grinnik. Voor Maren is het simpel, als het maar poppengerief en/of roze toestanden is dan is het dik ok…

  3. Goh, Lena wist het in het 3e leerjaar. Fran is nog steeds heilig overtuigd van het bestaan van de heilige man. Ze zit nu ook in het 3e, en als ze het na de feestperiode nog niet door heeft, vertel ik het haar.

  4. Hé, je doet me aan iets denken. Wij zitten in Zuid-Afrika zonder meters, peters, oma’s en opa’s. Benieuwd of hij hier ook komt. Ik had er in elk geval nog niet aan gedacht! Weet ook niet of ze daar op school iets over leren, want in Zuid-Afrika is het in december een hele maand zomervakantie …

  5. Ik vertelde het aan mijn kinderen ook zo rond het derde of vierde leerjaar (wel 30jaar geleden)
    toen mijn dochter rond 8 jaar mij vroeg :hoe kan hij nu door die schouw mama ,antwoordde ik dat is het mysterie van de sint dat je later zult ontdekken !!!!

  6. Ik heb de Sint zelf “herkend” toen ik in het 3e leerjaar zat (’t was een man die in veel plaatselijke organisaties zat en bij iedereen dus wel bekend was). Mijn zussen hebben het ook ongeveer in het 3e leerjaar ontdekt. Dus ik denk dat 8 jaar zowat de leeftijd is. Misschien moet je niets zeggen zolang ze geen vragen stelt?

  7. ik zou het begot niet weten
    ik weet wel dat ik het ontdekt heb in de klas
    het 2de lj
    de juf vertelde dat…
    en dat was voor sommige kinderen een echt gedoe 😉
    tranen met tuiten

    maar misschien is zoiets van leeftijdgenootjes horen minder “erg” en hoort het er gewoon bij zo op de speelplaats van iemand horen dat hij niet bestaat en dan dat thuis komen vragen
    ik vermoed dat ik zo’n moment afwacht

  8. Ik probeer de magie van de Sint er nog wat in te houden, hoewel mij dat moeilijk gemaakt wordt door de klasgenootjes van Maxime. “Mama, K en J zeggen dat de Sint niet bestaat” enzo. Dan zeg ik: “tja zij zullen vast stout geweest zijn, dat hij bij hen niet meer komt” 😉
    Maar ’t is niet gemakkelijk en de ontgoocheling zal groot zijn, eens hij de waarheid zal kennen. Succes met de zoektocht naar de perfecte cadeautjes!
    En o ja, Jan Decleir en Frans Van der Aa zijn de enige echte Sint en Piet. Die DVD is hier nog steeds een topper.

  9. Mijn oudste wist het in het eerste leerjaar. Ergens opgevangen bij grotere kinderen. De dochter heeft het ook van anderen vernomen toen ze 7 was. En eigenlijk werd het toen alleen maar leuker! Geheimpjes onder ons, want sommige vriendjes of vriendinnetjes waren nog niet op de hoogte. Ook het uitkiezen van geschenken werd gemakkelijker. Ze wisten nu dat niet alles zomaar kon. De “Sint” had zijn beperkingen en daar maakten ze geen punt van.

  10. Hier kregen ze het nieuws over de sint te horen rond het derde leerjaar (ik zorgde er in de mate van het mogelijke wel voor dat het in een “feestarme” periode was, ver van pasen en sinterklaas. En de sinten die ze op school of zo meenden te herkennen, dat waren hulpsinten die de echte sint inschakelde (waardoor ze ook geen vragen hadden wanneer de kleur of tekening van zijn uitrusting wat verschilde). En qua cadeaus wisten ze al vroeg dat ze gewoon mochten vragen wat ze wilden (dat plezier wou ik hen toch niet afnemen), maar dat de sint zelf besliste wat hij ging brengen (en dat dat wel eens kon afwijken van het gevraagde).

    En het is niet omdat ze de waarheid omtrent de sint kennen, dat de sint niet meer komt, integendeel. De kinderen zijn nu tussen 16 en 24, en de sint komt nog altijd langs (weliswaar in aangepaste versie).

  11. Sinterklaas… tja, ’t blijft dubbel voor mij 🙂
    Ik “wist het” ergens in het 2de leerjaar, vlak na Sinterklaas… en legde meteen zelf de link naar de Paasklokken (zie http://evavertelt.wordpress.com/2010/12/06/sinterklaas/ ) 🙂
    Eva ging daar zelf niet aan mee doen als ze zelf kinderen had. Ah nee, want liegen daar kon ik niet tegen. En toen kreeg Eva een Klein Kadeeke… en smolt ze. Klein Kadeeke is door heel de toestand hier zich niet bepaald bewust van het al dan niet bestaan van die Goedheiligman, maar geniet duidelijk wel mee van sfeer, geuren (amandel, mandarijn, chocola, …) en da’s mij veel waard. Zoals mijn principe van zoveel jaar geleden overboord gooien 🙂

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s