Spruitjes

Als kind was ik een buitengewoon moeilijk eter. Om u een idee te geven: ik at geen chocolade, geen melk, geen kaas, geen vis of schaaldieren, geen mayonaise, geen ei, enzovoort. Ik schaam me daar nu voor. Mijn ouders waren nochtans Bourgondiërs en ze hebben echt geprobeerd om mij “te bekeren.” Ondertussen eet ik al jaren (15) vegetarisch, stiekem een beetje uit smaakoverweging al vind ik het op ethisch vlak natuurlijk ook een goede keuze. Nu is het alvast gemakkelijk: zolang het vegetarisch is, lust ik alles behalve chocolade. 🙂

Moeilijke eters zijn lastig. Ze beperken en boycotten de groep. Ze zijn verwend en egocentrisch. Hoe kan je nu openstaan voor de wereld, graag reizen en ter plaatse toch per se pasta of brood willen eten? Het is een handicap en net daarom wil ik meisjes graag opvoeden tot avontuurlijke eters.  Dat is moeilijk, ik spreek uit ervaring.

De mens is een raar dier: de jaren dat hij moet groeien, eet hij vaak tegen zijn zin of beperkt wat zijn smaakvoorkeuren betreft. En tegen de tijd dat hij alles lust, zou hij zijn voedselinname beter gaan beperken.

Hoe voed je je kind op tot een gemakkelijke eter? Wij proberen ze te doen proeven, ook al is het maar een hapje. En dat werkt, redelijk. Manou en Nina doen het voorlopig OK, al moet ik toegeven dat het aanbod vaak erg kindvriendelijk is. Zeker op restaurant kiezen we altijd veilig, voor frietjes of pasta. En ook ketchup is nog een veelgebruikte truc. Zo lijkt het alsof Nina vrolijk haar spruitjes opeet maar laat u niet beetnemen: alleen de saus kreeg ze binnen.

Advertenties

5 gedachten over “Spruitjes”

  1. al geprobeerd om spruitjespuree te maken? Dat gaat er hier redelijk vlotjes in. Voor mezelf doe ik er een goeie ‘lek’ mosterd bij, voor de kindjes gewoon wat extra boter. De vijfjarige moet hier ook minstens proeven van alles… mijn dochter geef ik zwaar toe bij momenten, maar bij haar is het zo belangrijk dat ze ièts eet, dat ik al kontent ben als ze op lastige dagen haar vanillepuddingske wil opeten..

  2. niet-vegetarisch, maar wel een smakelijke oplossing voor spruitjes (die ik “puur” ook nog altijd niet lust, shame on me…): opstoven met spekjes!

  3. tot vervelens toe blijven aanbieden werkt soms ook 😉
    bij mijn kinderen toch (en miro is ook niet vies van een beetje hongerstaking af en toe) 😉
    en meer dan ze eens laten proeven en zelf met veel smaak opeten (zodat ze kunnen na-apen) doe ik ook niet

  4. Ja, eten. Ons jongste is nog geen jaar en lust alles. Een echte veelvraat, erg gemakkelijk.
    Onze dochter is geen slechte eter, maar ze begint kieskeurig te worden. Boterhammen met kaas en hesp (vegetarische; wij eten hier allemaal vegetarisch) gaan héél vlotjes binnen, fruit ook. Daar ben ik blij om. Maar warm eten is moeilijk. Aardappelen en pasta lust ze. Sommige groenten ook (broccoli, wortels, spruitjes) maar andere helemaal niet (courgette, paprika, pompoen). We doen ons best. Belonen met een stickertje of iets lekkers achteraf (een pudding, wat rozijntjes) lukt ook soms. Ik probeer er geen strijd van te maken, want ik wil de boodschap meegeven dat eten leuk is, dat je ervan moet genieten. Maar dat is niet altijd evident als ze tegendraads doet en ik me zorgen maak om wat ze uiteindelijk binnenkrijgt.
    Ze moet altijd proeven. Als ik zie dat ze het echt niet lust (als ze bijvoorbeeld kokhalst) dan beperk ik de hoeveelheid op haar bord.

    Een truc: alles in puree draaien. Spruitjespuree vindt ze heel lekker. Goed veel boter toevoegen (het zijn kinderen, ze kunnen wel wat vet verdragen) en op smaak brengen met een beetje peper en zout. We smullen er hier allemaal van.

    Ik probeer de hoeveelheid suiker te beperken. Snoep krijgt ze nooit. Koekjes wel, of kleine stukjes chocolade. Yoghurt is altijd natuur, met wat rozijntjes of een lepeltje confituur erin. Ikzelf ben nogal een zoetebek (jammie, chocolade!) en zou eigenlijk liever hebben dat zij dat niet is. Maar te streng zijn, hoeft ook niet.

  5. Hier lusten de kids (te) veel en ik heb daar nooit geen moeite voor moeten doen. Zaterdag aten ze alle 4 mosselen op het mosselfeest terwijl wij ouders het bij veilig stoofvlees hielden. Ik denk dat het ook een stuk genetisch is. Sommige “kindonvriendelijke” smaken moet je verdoezelen zoals spruitjes. Ik lust zelf geen lamsvlees maar als het zodanig wordt klaargemaakt dat het niet meer naar lam smaakt eet ik het wel. Met een kok in de familie zal dat wel lukken zeker ;o)

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s