Speelgoed

Kelly/Lilith lanceerde vandaag een interessante discussie, zeker in deze periode van sinterklaasfeestjes en nieuwjaarsgeschenken. Krijgen de meeste kinderen niet te veel speelgoed? Consuminderen is in en ze werd dan ook meteen overspoeld met mensen die “ook” vonden dat “anderen” hun kinderen te veel verwennen.

Kijk, ik zal eens tegendraads doen. Mijn kinderen hebben namelijk veel speelgoed en dat zal de komende maand niet verbeteren.

Een kind groeit op in een omgeving, en niet alleen in een gezin alleen.
Zelf kopen wij zelden speelgoed, want ik geloof dat ervaringen belangrijker zijn dan bezit. En toen wij nog maar één kind hadden, trokken we zelfs naar de speel-o-theek. Ondertussen kunnen we er zelf een beginnen.

3 kinderen, 4 grootouders en 3 keer een meter en peter. De sint komt hier nauwelijks, maar wel bij familie (en een paar sinterklaasfeesten van de school en de onthaaldienst).
En ook voor een verjaardag kopen wij zelf nauwelijks iets, maar wij feesten graag. Dan dan geef je verjaardagsfeestjes, eentje voor alle kindjes van de klas en eentje voor de familie en vrienden. Dat zorgt voor veel pakjes, veel speelgoed.

En mijn man heeft 2 oudere zussen en 1 oudere broer, met elk 2 kinderen van wie wij zo goed als alles overnemen. Je kan je niet voorstellen hoeveel speelgoed er hier staat.

Natuurlijk zou ik al dat speelgoed kunnen weigeren, uit principe.
Maar dat doe ik niet want er komen hier iedere week veel kindjes spelen. En als niemand er nog plezier een beleeft, dan verkopen de meisjes het “oude” speelgoed zelf, op de rommelmarkt (eens per jaar). De rest gaat naar de kringloopwinkel.

Verwen ik mijn meisjes te veel? Hebben ze te veel speelgoed? Waarschijnlijk wel. Maar persoonlijk denk ik dat vooral mensen met één kind en een kleine familie- en vriendenkring hun kinderen echt kunnen afschermen van te veel speelgoed. Of je moet er een zaak van maken, een statement, en speelgoed weigeren (of weggooien) dat vrienden die komen eten/ op ziekenbezoek komen/ aan je willen doorgeven.

Ik ben zelf opgegroeid in een gegoed gezin. Ik kwam nooit niets te kort en toch heb ik sinds mijn 16 jaar ieder weekend en iedere vakantie gewerkt. Na mijn humaniora trok ik een jaar naar een ontwikkelingsland. Ik vertrok met de overtuiging dat armere mensen, creatiever en gelukkiger zouden zijn, minder begaan met mode en welvaart.

Mis. Wie opgroeit met veel materiële wordt niet per se een snob, integendeel. En veel mensen die krap hij kas zitten, zweren bij merkkledij en opzichte auto’s.

Geld is een bizar iets. Wat is duur en wat is goedkoop? Ik hoor regelmatig mensen klagen, dat zo een professionele fotoshoot toch kostelijk is (bij mij niet hoor ;-), terwijl ze wekelijks voor meer dan 100 euro gaan uit eten. Zelf heb ik nog nooit meer dan 80 euro betaald voor schoenen, en ik koop ook nooit dure merkkledij niet voor mezelf en ook niet voor de kinderen. En een auto mag niet meer dan 10 000 kosten. En een dagje plopsaland vind ook ook zijn geld niet waard. Maar voor mijn meisjes koop ik regelmatig iets, vooral knutselmateriaal. En ook aan reizen kan ik veel geld geven.

Iedereen moet voor zichzelf beslissen wat hij (en zij) doet mijn zijn geld. Een ding is zeker: oppotten op de bank, brengt niet op 😉

Advertenties

6 gedachten over “Speelgoed”

  1. You go! Schitterend. Ik vind je reactie echt heerlijk om lezen. Bedankt daarvoor. Soms hebben we hier thuis een gelijkaardige discussie. Het is hot topic, dat wel. Zelf heb ik ook vanaf mijn 16 vele weekends en nagenoeg elke vakantie gewerkt. Ik begrijp je reactie ook wel, want geld doet bizarre dingen met klagende mensen!

  2. Interessant! Ik ga akkoord en niet. 🙂
    Ten eerste: wij potten véél op op de bank. We voelen ons daar beter bij. Ik ben soms wat bang dat er ons iets zou overkomen waardoor we ineens een grote reserve nodig hebben. We hebben in tegenstelling tot heel wat van onze vrienden en kennissen niet alles in ons huis gestoken. Dat was niet nodig, vond ik, we zijn tevreden met het huis dat we hebben.
    Ten tweede: waar je je geld wel of niet wil insteken, dat is inderdaad enorm persoonsgebonden. Daar kan je moeilijk over discussiëren. Ikzelf kan weinig geven aan reizen, meer aan kleertjes (vooral voor de kinderen, ben ik echt dol op) en ook wel wat aan mooie boeken. Aan auto’s en juwelen geef ik ongeveer niks uit.
    Ten derde: we leven hier praktisch allemaal op te grote voet. Als je berekent op hoeveel we echt ‘recht’ hebben (hoeveel er in totaal is, gedeeld door het aantal mensen op aarde), dan zou je uitkomen bij een getal dat veel lager is dan wat we nu in werkelijkheid hebben. Ik houd dat altijd in mijn achterhoofd. Daarom klaag ik nooit over mijn loon, de belastingen, de prijzen van voedsel of kleren, enzovoort. We leven in luxe. We beseffen het niet genoeg.
    Ten vierde: welvaart maakt wel degelijk gelukkig, maar er is een bovengrens. Vanaf een bepaald vermogen stijgt je geluk niet meer. Dan blijft het hetzelfde. Dus: een dak boven je hoofd zorgt ervoor dat je gelukkiger bent, maar drie Porsches in de garage niet.

    Wat speelgoed betreft; ik denk dat wij gemiddeld zitten. Ik probeer erover te waken dat er niet te veel brol binnenkomt. Ik heb een zwak voor kinderboeken, cd’s met kinderliedjes, spelletjes en ‘mooi’ speelgoed. 🙂 Maar ik merk dat kinderen nog het meest van al blij zijn met aandacht en fantasiespelletjes. Dat probeer ik ze dus vooral te geven.

  3. wat is VEEL speelgoed? Da’s nog zo een vraag.
    Als ouder vinden we vaak dat er te veel is (vooral als het moet opgeruimd worden), als ik mijn kinderen soms hoor hebben ze niets 🙂

    Maar ervaringen zijn volgens mij ook veel belangrijker dan al dat speelgoed. En alleen met die berg speelgoed spelen is nooit zo leuk als met bijna niets met andere kinderen spelen 🙂

  4. Ben het helemaal met je eens dat een ervaring belangrijker is dan bezit en wat is veel of weinig? Dat is idd relatief, maar een beetje oppotten op de bank kan nooit kwaad denk ik 🙂

  5. Goh, de discussie over veel speelgoed. Té veel speelgoed. Ik vind dat wij toch veel speelgoed hebben. Maar aan de andere kant: ze spelen er wel mee. We hebben weinig dingen die niet gebruikt worden. Er wordt ook wel uitgewisseld met vrienden en collega’s. Wij hebben wél het geluk dat sint enkel thuis komt 🙂

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s