Grenzen

flo (1 of 1)-2Flo trekt zich van niets of niemand iets aan. Ze is niet echt stout of asociaal; ze pakt geen speelgoed af, plaagt niemand, ze is ook niet anti. Flo doet gewoon haar ding, en dat is soms toch ook lastig, zeker op school.

Schilderen vind ze bijvoorbeeld wel leuk. En als de juf dus een schildermoment inlast is Flo vanzelfsprekend enthousiast. Terwijl de juf rustig haar uitleg doet, begint mevrouw al. Andere kinderen kijken naar elkaar, en naar wat anderen doen. Flo niet. “De hoed moet in het rood.” Tegen dat de andere kindjes beginnen, heeft Flo haar kabouter al in het zwart ingeschilderd. Zo speelt Flo ook nooit in het hoekje waar ze die dag zou moeten spelen. En als alle kindjes de klas verlaten, doet Flo rustig verder. Wat anderen doen, interesseert haar hoegenaamd niet.

Thuis is dat niet anders. Als ik een spelletje kaarten wil spelen, beslist zij dat we een toren gaan maken, van die kaarten. Flo kan met momenten mooi met haar zusjes samenspelen, en ze kan haar ook alleen goed bezighouden. Maar ze kiest zelf wat, waar en hoe. “The will to please”, dat heeft ze totaal niet.

Het is dus ook erg moeilijk om haar grenzen op te leggen. Moet je een kind straffen omdat het een kabouterhoed zwart in plaats van rood schildert? Moet ik haar verbieden om een toren te maken van domino’s? Op zich is er natuurlijk niets mis met een eigen wil, een eigen visie. Maar ergens gaat ze moeten leren om zich aan te passen.

En dus maak ik me toch zorgen. Zou dit een bijwerking kunnen zijn van al die medicatie? Anti-epileptica lijken in vele opzichten op antidepressiva. Of is ze gewoon van natuur eigenwijs? Verwennen wij haar te veel? Stellen wij te weinig grenzen? En zouden meer regels dat probleem oplossen? Of loopt er toch iets mis met haar ontwikkeling?

Advertenties

8 thoughts on “Grenzen”

  1. moeilijke vragen
    en misschien zijn de antwoorden nog veel moeilijker

    ik stel me meteen volgende vragen: begrijpt ze de vragen, opdrachten, de spelregels, het hoekjesindeklasconcept wel?

    Als ze dat niet begrijpt is het moeilijk om je aan de regels te houden natuurlijk 😉 en dan maken kinderen vaak hun eigen regels uit veiligheid.

    Begrijpt ze het wel, dan kan je proberen haar eigen gedrag / zin eens te doorprikken (eerst de hoed rood, daarna je eigen zin 😉 ) of lukt dat absoluut niet?

  2. Hier identiek hetzelfde…
    Je kan onze jongen niets laten doen wat hem niet interesseert.
    Groepsactiviteiten werken dus totaal niet voor hem. Eén op één aandacht heeft hij nodig.
    Knutselen en verven vindt hij niet fijn, hij kan het niet hebben dan zijn handen vuil zijn.
    Terwijl alle kindjes dus aan tafel zich ten volle concentreren op het knutselwerk, verlaat hij zonder boe of ba de tafel en gaat in de speelzaal alleen met de auto’s spelen. Zelfbepalend, noemen ze dat.
    Ik weet niet van waar het komt, zijn ouders hebben die karaktertrek niet. Ik kan moeilijk karaktertrekjes van ons vinden in hem.
    Dat vind ik spijtig. Misschien komt het nog wel.
    Komt het door de medicijnen, ik weet het niet. Vroeger had hij dit ook wel al, maar sinds de medicatie is het alvast feller geworden.
    Soms kijk ik stomverbaasd hoe rustig andere leeftijdsgenootjes wel niet kunnen zijn. Onze jongen is in vergelijking daarmee een wervelwind die moeilijk luistert en gewoonweg zijn eigen ding doet.
    Het baart mij zorgen wat dat zal geven op school binnenkort…

  3. Heel moeilijk, denk ik.
    Hier is wat ik zou doen – maar ik ben niet in jouw situatie dus heb ik allicht geen idee hoe ik echt zou reageren. Ik zou dit probleem eventjes aan de kant schuiven. Het kan door heel veel dingen veroorzaakt worden. Ik zou haar voorlopig laten doen waar ze zin in heeft – al is het maar om stress te vermijden. Ik zou eerst de resultaten afwachten (februari was het?) en afhankelijk van de conclusie daar, eventueel dit andere probleem ter sprake brengen of er een oplossing voor zoeken. Maar ik weet dat dat misschien gemakkelijk gezegd en moeilijker gedaan is.

    Ik zou er niet te veel vanuit gaan dat ze het werken in verschillende hoekjes al volledig onder de knie heeft. Mijn dochter zit (ook?) in de eerste kleuterklas en daar werken ze heel hard aan het principe dat de kindjes één hoekje kiezen en er dan een poosje blijven, maar het lukt nog niet voor de hele groep. De juf zei me op het oudercontact dat het prioritair is dat de kindjes zich goed in hun vel voelen in de klas. Dat is het belangrijkste. Als Flo graag gaat, zou ik dat al heel positief vinden. Al begrijp ik ook weer dat je gezien de situatie ook naar andere signalen zoekt en die tracht te interpreteren …

  4. moeilijk hé.. tzijn dingen waar ik voor maren ook mee worstel. Aleen wordt er van haar natuurlijk niet verwacht dat ze zo’n dingen al kan terwijl dat voor Flo mss wel het geval is. Maar ik vraag het me ook konstant af zenne; is het nu alleen omdat ze echt een eigenwijs karakter heeft (en dat is zo absoluut) of is het idd ook omdat ze soms gewoon dingen niet snapt. Maren imiteert gelukkig veel dus ik hoop dat ze op school op die manier gewoon veel mee gaat doen maar heel gerust ben ik er niet in :-). En vindt de juf het storend dat ze haar eigen ding doet of niet? En hoe reageert Flo als je haar echt zegt van ‘dit kan niet’.

  5. Ik herken deze situatie ook met mijn 3-jarige. Hij neemt geen medicatie, dus dat kan het niet zijn. Ik steek het op de leeftijd en hoop dat dit er met der tijd wel wat zal uitgroeien… Al vrees ik dat het ook wel wat de aard van het beestje is.
    Maar dus, dat beloofd, die 3-jarigen van vandaag worden allemaal koppige eigenwijse kindjes/mensen…. we zijn gewaarschuwd 😉

  6. Thelma is op haar 2,5 jaar ook een kanjer in het negeren. Doet haar eigen zin, begrijpt helemaal niet het ‘eerst dit, dan dat’-principe, wordt kwaad als je haar grenzen oplegt, maar ik wijt het aan de leeftijd. We stellen ook wel grenzen natuurlijk, bij dingen die echt niet kunnen, maar ik zou Flo zeker de muts zwart laten kleuren en een toren maken van domino’s, want ze zal later nog genoeg in het gareel moeten lopen. De muur zwart kleuren en een toren maken van wijnglazen is iets anders … Ik zou ook eerst de diagnose afwachten voor ik strenger zou optreden.

  7. Van medicatie ofzo weet ik helemaal niets,… maar kan een flinke portie zelfbepalendheid geen voordeel zijn? Ik zie op school vaak leerlingen die zich vooral laten doen door medeleerlingen, zonder voor zichzelf op te komen, of hun eigen stem te ontwikkelen.
    Maakt het dan werkelijk uit welke kleur de hoed heeft?

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s