Uz volzet

Het zou de titel van een gedichtje kunnen zijn. 🙂

Bob is ziek, al weken. Hij heeft buikpijn en de dokters krijgen het niet onder controle. Hij heeft al een tal van onderzoeken achter de rug en gisteren spraken ze even van een opname maar er was geen plaats in het UZ. Zucht.

Iedereen is wel eens ziek, dat weet ik wel. En hij heeft pijn, niet ik. En toch zit ik een beetje door mijn reserves, zowel emotioneel als fysiek. Van ’s morgens zes uur tot ’s avonds laat werk ik mij te pletter om de boel draaiend te houden. Toch lukt het vaak niet. Iedere dag vergeet ik wel iets, gaat er wel iets kapot, komt er wel iemand ergens te laat. Alsof ik steevast achter de feiten aan hol.

Manous huiswerk, spullen die ze moet meenemen, vriendschapsboekjes die ze mag invullen (met foto). Iedere dag lezen. Nina en de revalidatie. Oudercontact, zwemles en dansen. En Flo die toch niet volledig aanvalvrij geraakt. En de sonde, de pomp, de spuiten, de medicatie, de gebroken nachten. Bedplassen, diarree, constipatie of overgeven. Het is iedere nacht wel iets. En dan is er natuurlijk ook nog het werk, redactiewerk, fotografiewerk, verwerkingswerk, papierwerk. En de boekhouding, rekeningen die betaald moeten worden, facturen die ik moet opstellen. De eindeloze berg was, de boodschappen, de kuis.

En dan wil je natuurlijk ook nog een beetje een sociaal leven. En daar moet je zelf initiatief voor nemen, heb ik ondervonden. We hebben dit jaar al genoeg “vrienden” uit het oog verloren.

2012 is duidelijk ons jaar niet. “This too shall pass”, dat besef ik wel. Maar toen Flo deze nacht ons bed onderkotste, vond ik het echt welletjes geweest.

Advertenties

21 gedachten over “Uz volzet”

  1. Heel begrijpelijk. Ik heb de laatste weken al het gevoel dat ik achter de feiten aanhol enkel en alleen omdat onze twee kindjes nu en dan ziek zijn (buikgriep, oorontsteking, dingen van die orde). Onderbroken nachten zijn slopend en zorgen dat je overdag ook minder aan kan.

    Ik zou je tips kunnen geven, maar waarschijnlijk heb je daar zelf al aan gedacht. Hulp inschakelen (kuisvrouw via dienstencheques? heb ik ook tijdelijk gedaan), de lat niet te hoog leggen wat strijk en eten betreft, een prioriteitenlijstje maken voor elke dag.

    Ik hoop voor jou dat 2013 rustiger, vrolijker, minder onzeker en gezonder is. Houd de moed erin, je mag je trots zijn op jezelf.

  2. Dat is veel hé..; veel te veel voor 1 mens en zeker als dat een lange periode zo blijft duren. Ik worstel er ook mee momenteel, wat doe ik en wat doe ik niet (meer) , een constante afweging, ik doe dat niet graag want ik ben ook zo niet. Ik duim vooral voor duidelijkheid in 2013 voor jullie op elk vlak zodat er oplossingen kunnen gevonden worden en er terug wat rust in jullie leven komt, mentaal én fysiek.

  3. Ik ken dat gevoel,euh….wel 30 j geleden,daarom
    ik wil gerust (belangloos )je strijk doen (woon wel spijtig genoeg in het waasland )maar een moederke ergens helpen doen ik met plezier !!!!

  4. Dingen die je uit handen kan geven doen zou ik zeggen (de was, de strijk , huishouden … ) Het is een beetje overleven ipv leven nu maar inderdaad ook dit zal voorbij gaan.

  5. Leef met jullie mee via je blog. Misschien moet je er idd eens dringend aan denken om zaken uit handen te geven door bijvoorbeeld tijdelijk hulp in huis te zoeken én je kostbare tijd zorgvuldig plannen. Ik hoop dat Bob snel weer beter wordt want het klinkt toch ernstig.
    Hoop voor jullie dat 2013 wel jullie jaar wordt!

  6. Goeie moed, An, en snelle beterschap voor Bob (en dus ook voor jou). Een mens zou er voor minder de brui aan geven, maar dat helpt je ook “geen sjiek” vooruit he… Nogmaals veel courage dus. This WILL pass, maar het zou wel wat vlotter mogen vooruitgaan… :-S

  7. Hier ook een annus horibilis An. Toen mijn echtgenoot stierf in mei dacht ik het nog allemaal goed aan te kunnen maar nu het jaar op zijn einde loopt en iedereen moe, ziek en onhandelbaar wordt, is het voor mij ook genoeg geweest. De nachtelijke kots- en plaslakens ben ik ook kots(;-))beu! Tijd voor vakantie, tijd voor ontspanning.

    Ik wens jullie ook een beter, gezonder en leuker 2013 toe! En ik hoop dat jullie de nodige rust krijgen. Geef anders idd je kuis- en strijkwerk een tijdje uit. En vraag wat vaker een babysit, misschien ook overdag om alvast Manou en Nina wat bij te staan en mee rond te rijden terwijl jij je op je werk concentreert? Ik weet het, uit handen geven is moeilijk maar soms moet het gewoon.

    Veel sterkte, veel moed meid!

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s