10 jaar

Vandaag is het precies 10 jaar geleden dat mijn mama overleed. En ook al blog ik zelden over haar; iedereen die mij een beetje kent weet hoe gevoelig het onderwerp nog altijd ligt. Terwijl ik veel troost haal uit mijn schrijfsels over Flo, komen de tranen bij een bericht over mijn mama meteen boven. Woorden kunnen onze band zo moeilijk vatten.

Je ouders verliezen is een ingrijpende gebeurtenis. Het is een beetje zoals kinderen krijgen. Vooraf kan je proberen het je voor te stellen, je er op voor te bereiden. Eens zover staat de wereld toch stil, en verandert alles.

Mijn mama’s dood was zonder meer een traumatische ervaring. Als enig kind hadden wij een buitengewoon goede en sterkte band. Zij wist alles van mij, en ik van haar. Ik besefte toen al dat er niemand anders op deze wereld mij ooit nog zo graag zou zien. Als puber ging ik ’s middags liever met haar iets eten dan met mijn vriendinnen. Zo hou ik wel duizend mooie herinneren aan haar over.

En toen kreeg ze kanker en een jaar later was ze weg. Het ergste denkbare overkwam mij. Ik was 24 jaar. Ondertussen wisselden verdriet, onbegrip, jaloezie, gemis, zelfmedelijden, woede, berusting en nog zo veel andere emoties elkaar af. Op slechte dagen mis ik haar, zo hard dat het pijn doet. Jammer genoeg geloof ik niet in God of in de hemel. Dat zou heerlijk zijn, weten dat ik haar ooit nog eens zou terug zien op een witte wolk.

Gelukkig zijn er ook veel goede dagen, waarop ik besef dat ik in 24 jaar meer liefde heb ontvangen dan de meeste op een heel leven.

xmama

Advertenties

14 gedachten over “10 jaar”

  1. Mijn papa heeft kanker en is bijgevolg heel erg ziek. Ik heb zo’n schrik om hem te verliezen. Hopelijk hebben wij nog wat tijd. Ik moet zeggen dat ik wat van jouw pijn kan voelen. Mijn ouders zijn erg belangrijk voor mij, vooral de liefde en genegenheid en steun die ze altijd geven. Ik ben 33 en heb dus al meer tijd gekregen dan dat jij ooit kreeg met je mama. Tijd heelt wonden zeggen ze, maar het verlies en gemis blijft. Ik denk aan jou … En jouw mama en papa.

  2. Je moeder verliezen is heftig , de navelstreng wordt definitief doorgeknipt en het gemis wordt niet minder met de jaren heb ik al ondervonden. Ik prijs me wel gelukkig dat ik tijd heb gekregen om afscheid te nemen . Ook mijn moeder kreeg kanker, het was een zeer intense periode.

  3. Mijn papa is intussen ook al 6 jaar overleden door een stomme val. Ik weet wat je doorgaat en hoe moeilijk het is op sommige momenten. Hij had ook mijn zoontje moeten leren kennen gelijk jouw mama jouw schatten van dochtertjes. Wat zou hij fier geweest zijn! Ik krijg terug de krop in de keel en de tranen komen terug in mijn ogen.
    Heel veel sterkte Anneke !!!

  4. mooi an… ik word er stil van. je mama is vast heel trots op de vrouw die je geworden bent, waar ze ook is.
    koester die mooie herinneringen maar!
    sterkte! x

  5. Het verlies van je mama heeft me destijds diep geraakt. En nu nog krijg ik het moeilijk wanneer je zo mooi en liefdevol over haar schrijft.
    Iemand dierbaar verliezen is hartverscheurend.
    Je bent gebroken. Het enige wat je kan doen is de stukjes bij elkaar puzzelen.
    En daarmee krijg je helaas nooit meer dezelfde puzzel als voordien.
    Het is een andere puzzel. Maar hij kan ook mooi zijn.
    Liefs en knuffel x

  6. Door een stomme val is mijn mama niet meer de mama die ze was 2 jaar geleden: een actieve, goedgezinde, in alles geïnteresseerde oma. We kregen een immobiele, depressieve oma in de plaats. En ik heb daar veel verdriet in bij momenten, vooral voor hààr omdat haar oude dag iets was waar ze naar uitkeek en het nu gewoon ‘ondergaan’ lijkt te worden, maar ook voor mij omdat ik ‘mijn’ mama kwijt ben. Ze is een totaal andere persoon geworden, maar ik hèb ze nog. dat denk ik zo dikwijls. En nu zeker als ik dit berichtje lees. veel sterkte ann, het lijkt mij iets onmetelijk erg, een ouder verliezen en idd iets waar je nooit echt over geraakt…

  7. Was pas 21 jaar toen ik mijn mama verloor, nu na al die jaren mis ik haar nog altijd, maar misschien is ze er toch nog ergens…. en is ze er net als je mama er kijkt ze mee wat voor een goede mama je bent!

  8. Bart zijn papa (60) is vorige vrijdag op 14 december thuis ingeslapen aan longkanker. Ze hadden vorig jaar in november de diagnose gesteld: 2 maanden zonder chemo, mss kunnen we rekken tot van de zomer met chemo. De zomer ging voorbij, hij was de grote optimist, het zal wel beteren, het komt wel goed, de dokters zijn mis, mss loop ik hier volgend jaar nog…. we waren al november….tot een week geleden hij constant aan de zuurstof moest, alles was teveel, eten , spreken, plassen,….vrijdagmorgen heeft hij Bart nog gezien en daarna heeft hij gekozen om zich te laten inslapen. Geen doodsbrieven of eredienst, geen koffietafel, maar een feest ergens eind januari waar we allemaal een bacardi-cola moeten drinken op zijn gezondheid en klinken op de liefde. Dat was zijn laatste wens. We hebben een jaar tijd gehad, maar toch komt het nog altijd te vroeg. Ons leven zal nooit meer hetzelfde zijn zoals voordien, maar anders….

  9. Wat is dat toch met ouders?
    Ze sterven niet echt,
    ze vertrekken langzaam
    of eerder haastig op een drafje,
    op een onbewaakt moment.
    Ze gaan gewoon om het hoekje
    en zijn maar even weg want
    als jij je verloren voelt,
    denkt hen te verliezen
    in de ongrijpbare eeuwigheid
    kijken ze je recht aan
    vanuit jouw spiegelbeeld.
    Ze zitten in de plooi om je neus,
    in de kleur van je ogen
    en in tere plekjes die jij alleen kent.
    Anderen zien hen lopen in jouw gang
    wanneer je ’t straat oversteekt.
    En waar nu verdriet is om het verlies,
    komt later het genieten van wat was
    en het warm vertellen.
    Ouders …je zou het niet denken …
    ze zijn er voor altijd!

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s