#demaand van de hoffelijkheid

demaand

 

Het leek mij gemakkelijk, zo een maandje extra vriendelijk zijn tegen iedereen. “Mensen gaan u zot verklaren”, waarschuwden vrienden me. Aan de schoolpoort zullen ze me misschien raar bekijken maar over het algemeen denk ik dat velen een onverwacht vriendelijke contact wel kunnen appreciëren. En ook dat klagen en zagen zou wel meevallen, dacht ik. Voor mij is het glas halfvol.

Toch werd mijn eerste dag een fiasco. Terwijl ik in het park wandelde met Tuc en de dames, was ik te druk bezig om iedereen uit de modder te houden, dat ik helemaal vergat om even gezellig een babbetje te slaan met andere wandelaars. Mijn frank viel pas als ze de hoek al om waren: heb ik nu eigenlijk geknikt?

En toen de meisjes honger kregen en ruzie bleven maken om wie wanneer en hoe lang de hond mocht vasthouden, kon ik me niet inhouden. Ja, ik werd lastig en ja, ik verloor mijn geduld. En ja, ik moest Flo uiteindelijk straffen wat eindigde in traantjes, waardoor ik nog lastiger werd.

Het enige lichtpuntje is een klein beetje zelfbesef. Ja, ik zaag. Ik zaag niet over de NMBS 😉 of over het verkeer,  migranten of politici. Maar ik zaag wel tegen mijn kinderen, veel.

“Zet u goed aan tafel. Eet met uw mond toe. Eet verder en stop met praten. Eet uw groenten op. Niet te veel ketchup. Stop. Drink uw water op. Stop met wippen op uw stoel. Ruim uw bord af, ik ben de poetsvrouw niet. Wie zijn schoenen liggen hier weer te slingeren? Wie heeft dat spelbord uitgehaald. Ruim het nu op voor er weer stukjes verloren gaan. Hang uw jas aan de kapstop. Wie is de wc weer vergeten doorspoelen?”

Er is dus veel werk aan de winkel 😉

Advertenties

7 gedachten over “#demaand van de hoffelijkheid”

  1. Ik daag mezelf vaak om zo vriendelijk te zijn dat zelfs de onvriendelijkste mens op de wereld verplicht is van terug vriendelijk te zijn. 🙂 Het is een kunst! 😛 Veel succes in de maand van de hoffelijkheid. Ik duim voor je! Groetjes, Joey

  2. Het begint met inzicht in je eigen sterktes en zwaktes. En natuurlijk loopt het niet meteen perfect. Vallen en opstaan!
    Trouwens, opvoeden is ook gewoon nodig. Op een hoffelijke manier opvoeden. 😉

  3. Ik zou een ander woord gebruiken dan zagen tegen de kinderen, dat is opvoeden 😉 en ja hier moet ik dat ook tot vervelens toe herhalen en hopelijk blijft het ooit hangen

  4. Dat is niet onvriendelijk zijn, maar opvoeden 🙂 Jezelf bewust zijn van je toon, is al een heel belangrijke stap… En voor dat opvoeden zijn ze ons later (hopelijk!) dankbaar 😉

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s