Een hond

xtuk (1 of 1)-12

 

Honden zijn uit, zo lijkt het toch. Als kind ben ik opgegroeid met 2 honden en dat was niet eens zo bijzonder. Veel van mijn vriendjes hadden toen een hond thuis. Toen ik mijn huidige omgeving vertelde over onze plannen, bekeken velen mij raar.

“Alle, een hond? Meent ge dat? Echt?  Jullie reizen toch graag? Neem een poes, dat is gemakkelijker. Die steek je gewoon buiten en trekken hun plan. Poezen brengt ook minder vuil in huis.” In onze vriendenkring heeft zo goed als niemand een hond. Raar.

Ik heb zelf ook even getwijfeld, moet ik toegeven. Met mijn drie madammen heb ik vaak al mijn handen vol. En ik reis echt graag. Een hond brengt modder en haar mee in huis. Gelukkig besef ik nu pas hoe waardevol een huisdier ook is, en niet alleen voor de kinderen.

Iedere ochtend zie ik vanuit ons badkamerraam een oude vrouw wandelen met haar twee hondjes. Ze heeft een looprek en is duidelijk moeilijk te been. Toch loopt ze daar, iedere dag om 8 uur stipt, winter en zomer, soms zelfs in kamerjas.

Ook wij hebben de voorbije dagen enorm veel buiten gelopen, ondanks het slechte weer. ’s Morgens maar ook ’s avond als het donker is. Na drie jaar leer ik mijn omgeving, mijn buurt nu pas echt goed kennen. Die stille rustige wandelingetjes doen mij goed. Tuc’s natte poten op mijn propere vloer neem ik er daarom steeds liever bij.

Advertenties

7 thoughts on “Een hond”

  1. Daarvoor alleen al zou ik een hond willen: die dagelijkse wandelingen! Je moet he, allee, de hond sleurt je wel mee. De beweging zou me goed doen…
    Maar helaas voel ik echt dat ik er geen tijd voor heb op dit moment, met studeren enzo…
    Geniet van je beestje!

  2. Haha, zo herkenbaar. Onze honden stierven (van oude dag) toen onze tweeling nog geen jaar was. Zeven jaar later haalden we opnieuw een hond in huis. Ik stond versteld van alle ongeloofijk negatieve reacties – van ongeloof tot lichte hysterie. En de hondenkak. Je zou haast denken dat het radioactief afval, is, afgaande op alle commentaren die ik naar mijn hoofd geslingerd krijg (voor alle duidelijkheid, ik ruim altijd alles netjes op …)
    En aan de andere kant: de mensen die ik leerde kennen op de hondenschool of de hondenspeelweide zijn dan weer absoluut niet geïnteresseerd in mijn kinderen. Er is daar ergens een onoverkomelijke grens ….
    Prachtige hond,, trouwens!

  3. Ja ja ik geef het toe: ik ben eigenlijk ook een hondenmens. En O als ik jullie Tuc zie, wat een schatje #smelt# ! Ik hou ook van onze kat en zou ze niet meer willen missen maar toch… een hond gééft veel meer liefde terug.
    Als jullie nog eens tot bij ons komen, is Tuc ook welkom, met het risico dat jullie hem niet meer mee krijgen naar huis, onze kindjes zouden hem ook wel eens willen houden 😉

  4. Het is waar, je moet wel buiten met een hond en dat doet je goed. En zie wat een schattig koppeke dat daar op staat. Zo’n schoon beestje, daar smelt je voor 🙂

  5. Wij hebben de buurt leren kennen dankzij onze Mia! En het grappige is, iedereen kent ons omdat ze Mia herkennen! Nu nog wanneer we zonder hond op stap zijn 😉

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s