Dienst na verkoop

Flo heeft nu al maanden een maagsonde. In het begin trok ze dat regelmatig uit haar neus. Ondertussen weet ze beter, en ook wij hebben al doende veel geleerd. Zo weet ik nu dat de sonde ook drukwonden veroorzaakt op haar wangetjes, als ik haar plakker niet iedere dag ververs. En ik moet het buisje ook altijd goed doorspoelen. Anders verstopt het.

Na anderhalve maand bleek de sonde toch echt vuil te zijn. Het moest vervangen worden. De vorige keren was Bob gewoon “op den bots” naar het UZ gereden, eerst naar de spoed maar nadien onmiddellijk naar de intensieve zorgen van de pediatrie. Omdat wij weten dat zij weten hoe je die dingen snel en goed steekt.

Maar een vuil darmpje is niet meteen een spoedgeval, en dus wou ik graag via de “normale” correcte weg gaan. Ik belde de diëtiste en die regelde voor mij (lees voor Bob, want ik ben nog altijd gewond ) een afspraak op de polikliniek. Hel. Een oudere verpleegkundige zou het “even” steken. “Hoe diep moet dat meneer?” Slik. Het lukt niet meteen. Ze zag het niet goed. Er moest een dokter bijkomen en weer twijfelden ze of het ding wel goed zat. Zucht.

Na een half uur prutsen, zat de sonde er dan toch in. En Flo  kreeg er gratis en voor niets een traumatische ervaring bij.

Het UZ is een goed ziekenhuis. De beste dokters zouden er werken. Maar op vlak van dienst “na verkoop” kunnen ze toch nog iets leren 😉

Advertenties

2 gedachten over “Dienst na verkoop”

  1. hatelijk! Toenvorig jaar de ‘bloedprikspecialisten’ in de poli pediatire mijn dochter half aan het vermoorden waren omdat ze moeilijke aders had en alles moest verlopen volgens hun normen (kind moet neerliggen, maren hàààt neerliggen en zou veel minder tegengesparteld hebben als ze had mogen rechtzitten) heb ik toch efkens gevraagd of ze dat met hun eigen kinders ook zo op die manier zouden doen. twerd toch efkens stil.

  2. Ik zou dan in het vervolg toch gewoon contact opnemen met de verpleegpost van Intensieve Zorgen – pediatrie om te vragen op welk moment je eventueel langs kan gaan voor het plaatsen van de sonde. Want een maagsonde plaatsen bij een volwassene IS gewoon verpleegtechnisch geen sinecure, laat staan bij een kind. Op poli’s zijn die verpleegkundigen dat ook niet gewend, maar op een dienst als IZ-P, waarbij verpleegkundigen heel wat technieken moeten kunnen uitvoeren, wel 🙂

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s