Weekend

image

image

Vrijdag mochten de draadjes uit mijn knie, en daarmee zat mijn herstelperiode er meteen ook op.

Flo gaf plots over. Op zich is dat niets bijzonders, behalve dat het voor kinderen zoals haar een dubbeltje op zijn kant is.

Enerzijds wil ik niet overkomen als een overbezorgde moeder. Ik wil dokters en verpleegsters niet nodeloos lastigvallen. We zien elkaar al meer dan genoeg.

Anderzijds ken ik de risico’s. Een keer overgeven is geen drama. Een nacht zonder voeding en/of medicatie kunnen we ons niet permitteren. Waar ligt de grens ?

Dus belde ik naar de spoed, waar ik de bal bij de dokters legde. En zij kozen voor een opname. Al mankende bracht ik mijn dochter binnen. Want ja, er is nog die vervloekte knie. Een verpleegkundige twijfelde even: wie is nu precies de patiënt?

Gek hoe gewoon en geroutineerd zo een opname geworden is. Inpakken, rijden, aanmelden, wachten, babbel met de dokter, wachten, naar de kamer, bed opmaken en slapen. No stress.

Met de nodige medicatie en suiker via het infuus voelde Flo zich meteen beter. Hopelijk houdt ze vandaag haar eten binnen. Dan kunnen we deze avond misschien al naar huis. Want zo leuk of gezellig vind ik het hier toch nog niet.

Advertenties

2 gedachten over “Weekend”

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s