Een moeilijk begin

image

image

image

image

Het begon zo goed, zo onvoorstelbaar goed. We vertrokken zonder veel stress. Iedereen was goed gezind. De meisjes waren super flink in het vliegtuig. Ik liep op wolkjes.

Toegeven: rusten heeft Flo die middag niet gedaan. Meer nog: ze liep wild en hevig. De medicatie moesten we door de vlucht ook een beetje uitstellen. Maar dat gebeurt allemaal wel meer. En dan zaten we in de minibus, en stonden de dames te springen op de achterbank en plots … stootte Flo haar hoofd. Zwaar.

Tranen en dan kreeg ze plots een hevige epileptische aanval. Hel.  The full monty en die bleef maar duren. “Waar zit die noodmedicatie?” De minibus reed verder de woestijn in, door kleine dorpjes en wegen vol putten. In de verte ging de zon onder. De chauffeur stopte. Het leek op een beeld uit een slechte film. Stonden we daar aan de kant van de zandweg, geen huis te bespeuren. 

We hebben ze plat gespoten. De aanval couperen, zoals ze dat noemen. Het was meer dan een half jaar geleden dat we de stensolid nog nodig hadden. Eentje bleek kapot, opengebroken.

Drie uur na aankomst zaten we in “the middle of nowhere” met een “ziek” kind zonder noodmedicatie. Ik haatte mezelf, echt waar. Paniek. De hele nacht heb ik wakker gelegen. Wat als ? Wat als ze weer stuipt ? Wat als ik geen nieuwe stensolid kan kopen ?

Flo kwam de nacht door zonder extra aanvallen.  Meteen na het ontbijt hebben we samen met de receptionist naar een oplossinggezocht. Lokale dokter, voor een voorschrift. Apotheek die het product in stock heeft. Om 11 uur waren we opnieuw voorzien.

Het werd uiteindelijk nog een heel leuke dag, zonder aanvallen. We genieten, en ik ben echt blij om hier te zijn. Tegelijkertijd besef ik dat we aan onze grens zitten. Veel wilder/avontuurlijker/meer afgelegen dan dit gaan we de komende jaren niet moeten gaan.

Advertenties

6 thoughts on “Een moeilijk begin”

  1. Dit klinkt zo bekend… dan wel allergische reactie en andere medicatie maar precies hetzelfde gevoel.
    Niet te veel verder over nadenken nu en genieten van je vakantie.

  2. Heftig inderdaad… Maar misschien ga je daardoor extra intens genieten van de reis, omdat je weet hoe alles ook anders kan zijn, hoe kwetsbaar alles is? Ik hoop alleszins dat er niets meer scheef gaat lopen vanaf nu…

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s