Rommel

toiletroll

In De Standaard magazine stond dit weekend een interessant artikel over rommel, en orde. Wie mij een beetje kent, weet dat opruimen niet meteen mijn favoriete hobby is. Maar ik besef dat mijn huis zich stilaan vult, dat kasten langzaam maar zeker overvol geraken.

Sommige ouders lossen het probleem op door rommel te vermijden. Eén kind maakt natuurlijk minder vuil en heeft ook minder gerief dan drie. Ik had moeten nadenken, destijds. Geen vriendjes uitnodigen, beperkt het probleem ook. En voor een verjaardag kan je nog altijd uitwijken naar een binnenspeeltuin. Niet spelen in de woon- of slaapkamer. Knutselen mag met uitzondering van schilderen, bakken, grime, papier mache, strijkparels, enzovoort. En spelen doen we enkel in de speelhoek. Of we kijken gewoon tv. Zo wordt er zeker niets vuil 😉

Neen. In ons huis wordt geleefd, hard geleefd. En dat zie je ook. Overal hangen knutselwerkjes, overal ligt er speelgoed. Iedere kast zit vol.

Consuminderen is de trend. Weg met het materialisme, luidt het. Maar hoe doen gewone gezinnen dat? Ik vind ervaringen ook veel leuker dan bezittingen maar in praktijk gaan beide vaak samen. Koken met de kinderen is leuk maar daar heb je bakvormpjes enzo voor nodig. Om te kamperen moet je een tent hebben, en matrassen en slaapzakken. Om te schilderen moet je papier hebben, of nog beter canvassen en verf, borstels, schorten, enzovoort. En al die kunstwerkjes krijgen achteraf natuurlijk ook een plaats in huis. Opbergen vind ik al bijna even zonde als weggooien.

Een leven zonder hobby’s zou … ordelijker zijn. Zwemmen (badpakken, waterspeelgoed, bandjes, worsten, zwembrillen, enz), paardrijden (laarzen, helmen, zweepje, kuisgerief, enz), sleeën (2), skiën (broeken en jassen, handschoenen, thermisch ondergoed, brillen, helmen, …), fietsen (6), naaien (machine, stof, …), reizen (valiezen, reisgidsen, …), knutselen (3 kasten vol materiaal van crêpe papier tot wc-rolletjes, lijm, verf, kaarsen, stof, …). Wij nemen veel speelgoed over van ouders met meer orde. En een tuin komt samen met een berg tuingerief (tuinstoelen, ligzetels, kussens, werkgerief, moestuinmateriaal, buitenspeelgoed, ..). En boeken. Aan het tempo van een boek per week vult mijn boekenkast zich razendsnel en naar de bibliotheek ga ik niet meer sinds ze mij het dubbele van het aankoopbedrag aanrekenden als boete.

“Wat je een jaar niet gebruikt, gooi je beter weg”, lees ik in het artikel. Maar weggooien is tegen mijn natuur. Ik vind het zo zonde, zonde van het geld en zonde voor het milieu. Daarom ben ik een grote fan van de kringloop en van rommelmarkten. Gelukkig komt de lente en de zomer er aan. Tijd voor een grondige opruimronde, én een stoppen met shoppenmaand (enkel eten nog, niets anders. Ook niet voor de kinderen). Maar zo strak en leeg als in de boekskes gaat ons huis er waarschijnlijk nooit uitzien.

Tja. Zolang wij er maar uitzien als fotomodellen zeker? 😉

Ps: Bij de fotoreeks stond een leuke fotomontage, rond de inhoud van kasten.  rommelFotograaf Erik Klein Wolterinck

Advertenties

7 thoughts on “Rommel”

  1. Als ik vind dat de rommel bij ons thuis te erg wordt, ga ik eens op bezoek bij een vriendin met ook een hoop kinderen (liefst één die zelf ook niet van opruimen houdt) en dan voel ik me weer veel beter 😉
    Je kan ook steeds bezoek uitnodigen, dan ben je bijna verplicht om toch de ergste rommel op te ruimen. Boeken vind je bij ons overal, van de zolder tot in de gang. We hebben er zo veel dat ik ze zelfs al in de garage en op school bewaar. Het is zelfs zo erg dat in onze garage geen auto meer past, daar staan maar 9 fietsen, een voetbaltafel, een paar rekken, 14 paar laarzen, …
    Ik wil maar zeggen, je bent niet alleen met de rommel.

  2. Wij zijn hier zwaar aan t kapaza-en! En eigenlijk vind ik dat héél tof! Elke kast die ik nu opentrek zie ik dus ook rommel liggen dat ik denk: amai, hoe lang doen we daar al niets meer mee: hup: op kapaza! Is t weg voor een goeie prijs, dan is het goed meegenomen, is het niet weg, dan hebt ge nog altijd de kringloopwinkel enzo hé 🙂

  3. een huis zonder rommel is zoooooo saai. Geef mij maar een huis waar je ziet dat er geleefd mag worden, veel gezelliger. Bij ons wordt het eens om de 14 dagen opgeruimd, als de poetshulp komt. En een uur nadat hij weg is, zie je het al niet meer 😉

  4. De kinderen zijn nu het huis uit en daarom hebben we nu veel minder rommel en rondslingerend speelgoed. Maar mijn man en ik hebben allebei een hobby, een bezigheid die gereedschap vraagt zoals naaien, lezen, fotografie, modelbouw (vliegtuigen tot 4 of 5 meter vleugelwijdte), keramiek.
    Ik vind ons huis eigenlijk niet onopgeruimd, integendeel. Een museum is het ook niet en als het eens in de boekskes à la Vt-wonen zou komen, zou ik toch nog eerst met een kritische blik rondlopen. Hier wordt dus geleefd net zoals bij de meeste mensen.
    Maar ik moet toegeven dat het wel even steekt als iemand die zich vriendin noemt, langs haar neus weg zegt: “Als je bij J en C komt, moet je tegen de rommel kunnen, dat is daar zo.”
    Gelukkig voor haar is haar vrijgezellenhuis altijd ongezellig schitterend opgeruimd!
    Moraal van het verhaal: alles komt goed, de boekskes liegen ons wat voor en het belangrijkst is dat je zelf tevreden en gelukkig bent!

  5. Ik heb een huis zonder rommel, en toch vind ik het hier verre van saai. 🙂 Het hangt er natuurlijk ook vanaf wat je onder rommel verstaat, ik denk dat iedereen dat anders invult. Spullen waarvan ik de kans klein acht dat ik ze nog ga gebruiken, moeten van mij wel meteen het huis uit. Ik verkoop ze tweedehands of geef ze gewoon weg. En wat kapot is, gaat naar het containerpark. Het voordeel van geen rommel in huis, is dat je niet meteen denkt ‘oei, ons huis is te klein geworden’. Je hebt meer plaats, en vind ook makkelijker alles terug.
    Onze living is wel helemaal ingericht in functie van de kindjes. Grote kasten vol speelgoeddozen en veel plaats om te spelen en rond te lopen. Ze hebben vrij veel speelgoed, vind ik – vroeger zou ik gedacht hebben dat ze er minder zouden hebben, maar dat heb je niet altijd in de hand. Ik probeer het speelgoed wel te sorteren en goede staat te houden. Zo hebben ze er ook meer plezier van. Ik heb ook de indruk dat ze liever met enkele dingen spelen in een verder ‘kale’ speelruimte dan dat alles overhoop ligt, want dan is het gewoon chaos en zien ze niet meer wat ze kunnen doen.
    Knutselen, schilderen, boetseren, het mag hier allemaal, maar ik houd dan wel een oogje in het zeil en achteraf ruimen we alles op. Ik heb geen poetsvrouw en ben niet van plan elke avond nog lang te staan kuisen.
    Dus ja, samengevat: ik houd niet zo van rommel, maar dat wil niet zeggen dat mijn kinderen niet mogen spelen zoals ze dat zelf willen. Alleen ruimen we ook tussendoor eens op. Dat is een gewoonte. En dingen waar niet mee gespeeld wordt, die gaan weg.

  6. Ik schreef zo ook ooit een stukje. Om mensen te waarschuwen als ze bij ons over de vloer komen. Al m’n vriendinnen die twijfelden over hun eigen rommel, voelden zich een pak beter nadat ze het lazen 🙂

    “Jaja, in een huis moet geleefd worden. De verzachtende omstandigheid bij uitstek. Maar een tornado, is dat eigenlijk een officiële levensvorm?”

    http://ferkatelister.wordpress.com/2012/03/24/soach/

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s