Tuc

De hond is een blijver. De meisjes zijn nog altijd heel enthousiast, ieder op hun manier. Terwijl Flo eten van tafel voor hem meesmokkelt proberen de andere dames hem af te richten, want niet altijd even goed lukt.

“Mama, hij luister niet. Dat is niet leuk.”
“Tja, jij luister soms ook niet.”

😉

Het blijft mij wel opvallen hoeveel mensen anti-hond zijn. Aan de schoolpoort haal je ze er meteen uit. Ook al beweegt het beest amper, toch zie je ze al kijken. En ohwee als hij durft te blaffen of op te springen. “Zie je wel. Ze hebben hem niet onder controle.”

Lieve mensen: Tuc is een dier, een jonge hond met een eigen karakter en een eigen willetje. Dat is normaal. Luisteren u kinderen altijd?

Tuc is een lief en mooi beest, speels, kindvriendelijk en een beetje aandachtverslaafd. Alleen blijven valt hem soms zwaar maar verder is het een schatje. Hoe dan ook: de eerste week van de paasvakantie gaan wij skiën. Het is de laatste keer van het jaar dat we weggaan. Beloofd 😉 Wie interesse heeft om hem even bij te houden, mag het zeker laten weten. U gaat er geen spijt van hebben 🙂
IMG_20130303_142649

Advertenties

11 gedachten over “Tuc”

    1. Laten we het kind niet met het badwater weggooien.
      Ik ben ooit al bedrogen, daarom zijn niet alle mannen ontrouw.
      Ik ben al aangereden door verschillende auto’s en toch heb ik geen schrik op de weg. Het is een kwestie van omgaan met. Natuurlijk is het normaal dat jullie een beetje bang zijn maar om anti te worden, vind ik toch meteen een heel extreme reactie.

      Trouwens: er is een groot verschil tussen knappen en bijten, en honden die echt bijten (met bloed dus, want als een hond wilt zit hij zo door je vel) moeten zijn wettelijk verboden of ze moeten (altijd) een muilkorf dragen.

      Honden moeten trouwens altijd aangelijnd worden. Niemand verplicht u dus om een vreemde hond aan te raken (dat raad ik zelfs mijn meisjes aan. Aanraken is privé. U zou toch ooit nooit zo maar een vreemde mens aanraken? Zolang het baasje niet zegt dat het mag, hou je je handen beter thuis).

      Maar angst of anti-gevoellens zijn nergens voor nodig.

      1. Van de hond die toebehoort aan de eigenaars van een vakantieboerderij en er los rondloopt, verwacht je niet meteen dat hij kinderen gaat bijten. En nee, ze had hem geen pijn gedaan. Had de hond echt doorgebeten, dan was er waarschijnlijk niet veel meer over geweest van haar gezicht. Maar 11 hechtingen in je gezicht is iets wat je liever niet wilt. En tien jaar later nog plastische chirurgie. En een trauma aan overgehouden. Iedereen doet wat hij wil natuurlijk, maar de combinatie hond + kind blijft mij bang maken.

      1. Tot overmaat van ramp was het blijkbaar niet de eerste keer dat de hond beet! De eigenaars zeiden toen dat ze de hond gingen laten afmaken, maar ik weet niet of ze het ook effectief gedaan hebben. We hebben, behalve via de verzekering, geen contact meer gehad met die mensen.

  1. Heb twee grote honden en een peuter van 15 maanden en je moet de mensen soms zien kijken als wij met ons viertjes gezellig op tocht gaan… Ken het maar al te goed.

  2. ik ben niet anti, maar ben toch vaak wel wat op mijn hoede. als ik een hond niet ken, en ik passeer er met mijn kinders dan zeker. want die kinders zijn klein en die honden springen graag omdat ze blij zijn. en dan durven de kinderen soms wel eens te schrikken.
    ik heb zelf ook honden gehad vroeger, maar da’s anders. da’s dan iemand die je kent.
    als je weet dat ze graag spelen en wild zijn, dan kan je mensen toch niet kwalijk nemen dat ze wat voorzichtig zijn voor honden?
    (ik vind trouwens vaak dat ze stinken, wil meestal mijn handen wassen als ik ze geaaid heb, en ik hou ook niet van vuile poten op mijn kleren…)

  3. Ik zou zelf nooit een hond in huis halen. Maar ik zou geen enkel dier in huis halen. Ik houd niet genoeg van dieren, denk ik. Nochtans vind ik dat alle dieren recht hebben op een goed leven, vandaar dat ik ze ook niet opeet. 🙂 Ik apprecieer het dus ook dat mensen dieren halen uit een asiel. Maar zelf doe ik het niet.

    Mijn man is een beetje bang van honden, ikzelf ben ook geen echte held. Ik raak nooit een hond aan die ik niet ken. Honden van vrienden zou ik wel eens aaien als ze zeggen dat het een lieve hond is. Mijn dochter is 3,5 en we merken dat ze ook niet tuk (haha) is op honden. Om te voorkomen dat ze bang wordt, heb ik volgende week een bezoek gepland aan mijn broer, die net een hond in huis heeft gehaald. Ik vind het belangrijk dat ze leert omgaan met honden, op een veilige maar niet angstige manier.

  4. Opvoeding is alles. Als ik zie hoe fout volwassenen reageren op onze (superschattige maar erg dominante) hond (meteen door de knieën gaan, boven op zijn hoofd strelen, toestaan dat hij hen likt …), hoe kun je dan verwachten dat kinderen juist reageren? Ik leer mijn kinderen dat een vreemde hond negeren altijd de beste oplossing is. En trouwens, in de kleine roedel van ons gezin merk ik ook heel duidelijk dat de echtgenoot (groot en zware stem) bovenaan staat. Dan volg ik (al met duidelijk véél minder gezag), dan de kinderen en dan de hond. Hoop ik.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s