Type 8

Nina is een bijzonder kindje. Ze is een beetje anders. Extreem dysmatuur bij de geboorte, maar volgens de dokters zou ze “er wel doorvallen.” Maar de beloofde scheut kwam nooit. Haar achterstand heeft ze nooit echt ingehaald. Nina deed haar eerste kleuterklasje opnieuw omdat ze veel kleiner en fragieler was dan haar leeftijdsgenootjes. Nu zit ze in de derde kleuterklas en is ze de oudste en nog altijd de kleinste. Maar er is meer. Nina is een buitengewoon lief en aanhankelijk meisje. Ze is vrolijk en sociaal maar ook erg gevoelig. “Een aandacht- en concentratieprobleem”, aldus het revalidatiecentrum waar ze nu toch al bijna 2 jaar heen gaat. Nina is “ons specialeke”; zoals wij zeggen.

Nu zit ze in de derde kleuterklas en iedereen weet wat daarop volgt: het grote enge eerste leerjaar. Dat betekent dus ook dat wij weer een paar moeilijk keuzes moeten maken. De toeterproeven zijn achter de rug. Voor de kenners onder jullie: 70, een gemiddelde score dus. Niet goed, niet slecht. Beter dan we allemaal verwacht hadden, dat wel. Zuiver op basis van haar test mag ze dus naar het eerste leerjaar. Maar zowel de juf als wij beseffen dat het niet eenvoudig zal worden. Nina is onzeker. “Is dat moeilijk? Ga ik dat wel kunnen?” Opdrachten moeten altijd opnieuw nog eens uitgelegd worden of ze begint er gewoon niet aan. En ze zit dus in alle zorggroepjes ondanks haar extra begeleiding in het revalidatiecentrum.

Type 8 onderwijs is er speciaal voor kindjes met een gewoon IQ maar een leerachterstand. Kleine groepjes, veel individuele begeleidingen en begripvolle juffen proberen die achterstand recht te trekken. In het middelbaar zouden die kinderen naar “gewoon” technisch-, kunst- of beroepsonderwijs moeten kunnen doorstromen. Ideaal voor Nina, lijkt het. Maar de realiteit is natuurlijk niet zo zwart-wit. Want in type 8 zitten ook veel kinderen die meer hebben dan gewoon een leerachterstand, kinderen met toch een bepekte intelligentie, met een lichte vorm van autisme of gedragsstoornissen. Tja, kinderen vallen nu eenmaal niet op te delen in vakjes, dat begrijp ik ook wel. Toch vraag ik me af of Nina daar genoeg gestimuleerd gaat worden en of ze er leuke vriendjes gaat hebben.

Het scholentekort in Gent maakt het probleem nog net iets ingewikkelder. Vlakbij ons huis is een type 8-school waar nu nog plaats is (want er bestaat geen type 8 kleuteronderwijs.) Nina kon ook een plaatsje bemachtigen op “de grote school”, waar Manou nu heen gaat. De directeurdaar was heel begripvol en wou zoeken naar een gemeenschappelijke oplossing. Maar wat als het niet lukt? Nina is vorig jaar nog maar van school veranderd. Nu gaat ze hoe dan ook weer veranderen. Ik heb geen zin om te blijven pingpongen. Het even proberen, vind ik dus absoluut geen goed idee. Bovendien bestaat de kans dan dat ze haar plaats in type 8 tegen dan kwijt is.

We moeten dus nu kiezen. Het is aartsmoeilijk, vind ik. Enerzijds wil ik ze niet onderschatten. Maar haar overschatten zou een zware aanslag op haar eigenwaarde kunnen worden. Lastig.

Advertenties

21 thoughts on “Type 8”

  1. Misschien hoeven jullie helemaal niet te kiezen, en kan je het beste van de twee combineren? Je kan de “gewone” school vragen om voor inclusie te gaan, met andere woorden: haar naar het “gewoon” onderwijs sturen, maar met steun van de type 8-school. Dankzij die GON-begeleiding kan Nina indien nodig extra ondersteuning krijgen, maar ook de leerkrachten kunnen mee profiteren van de GON-begeleiding. Lijkt me hier een zeer mooie oplossing, maar zowel de “gewone” school als de type 8-school moet er volledig achter staan.

    1. Jammer genoeg kan je vanuit type 8 geen GON-begeleiding krijgen. Je moet eerst minimum een jaar in een type 8-school hebben gezeten en pas dan heb je recht op hoogstens 1 jaar begeleiding.

  2. Wow, ik had net hetzelfde stukje kunnen schrijven over Aukje, onze oudste. Wij zijn eind 2de KK gestart met een traject om haar te laten testen. Het COS in Gent heeft ons enorm geholpen, en we weten nu (ongeveer) waar het wringt bij Aukje. In een reva geraakten we nog niet binnen (wachtlijsten natuurlijk), gelukkig hebben we een superkiné gevonden waar we terecht kunnen. Maar ondertussen zijn we aan het einde van het 3de kleuterklasje, en moeten we beslissen.
    Ook hier vanalle afwegingen: Aukje gaat nog graag dus waarom veranderen? Haar klas is zo groot, dat is wel een nadeel. Speelleerklas in het BLO en dan terugkeren naar het eerste leerjaar? Maar Aukje is zo gevoelig, en in type 8 zitten ook karaktergestoorden en kinderen met autisme, Aukje gaat het heel moeilijk kunnen plaatsen op dit ogenblik. We hebben al veel geluk gehad met de juffen tot nu toe, en met kiné, de zorgjuf en heel veel begrip van haar huidige juf kan Aukje best goed mee.
    Wat het zal worden weet ik niet, maar er hangt toch best veel af van onze beslissing. En het gaat er niet over of mijn kind naar BLO gaat of niet, eerder hoeveel er van onze beslissing afhangt voor haar.

    Wat ik wel al gedacht heb is: goh, binnen 10 jaar gaan we waarschijnlijk denken “waar maakten wij toen een probleem van?”, wat nu zo moeilijk lijkt zal dan vermoedelijk heel evident en juist/fout gebleken zijn…

    1. Ik denk wel dat het heel belangrijk is, nu en binnen 10 jaar.
      Je hoort toch veel verhalen van kinderen die in het 3de of 4de toch moeten zakken en die tegen dan 0 zelfvertrouwen meer hebben. Dat wil ik kost wat kost vermijden. Bovendien komen ze tegen dan in een klas waar iedereen elkaar al kent. Dan zou ik liever nu instappen.

      1. Ja, dat bedoelde ik ook, en dit zit bij ons ook in de afweging: Aukje is nu nog gelukkig in haar klas, in de school. Maar wat als het echt te moeilijk is en ze ongelukkig wordt… Een kind dat ongelukkig is en niet graag naar school gaat, is moeilijk terug te draaien. Wat ik met de laatste zin bedoelde is, dat we pas binnen 10 jaar (of zo) zullen weten of we de goede beslissing hebben genomen (en of het al die denkoefeningen waard is geweest)

  3. goh, ik zou voor type 8 gaan louter op wat ik hier nu lees. ik ken nina natuurlijk niet maar zoals je zegt als je weet dat ze zichzelf constant gaat moeten achternahollen in een gewone klas… En ook: het is niet omdat ze in het lager stàrt in type 8 dat dat voor het volledige lager zo moet zijn hé… ik ging deze week naar een info avond op school en de juf vh 6e zei dat er véél kindjes zijn die het wat moeilijk hebben en dan ineens maken ze een klik en hop ze zijn vertrokken… Misschien heeft nina het gewoon nodig om efkens in de wat beschermdere werled van een type 8 te zitten om die klik te maken… ‘Onze’ 🙂 zwemjuf zei het deze week ook over tiemen. De eerste drie lessen waren echt moeilijk, deze week ging het plots vanzelf.. een klik gemaakt dus, plots ontdekt dat die beenbeweging écht werkt als je het juist doet en hoppa hij kreeg vleugels ih zwembad…

  4. Ik wilde hetzelfde zeggen als Nathalie : kom je niet in aanmerking voor GON? Wij kregen dat voor onze jongste zoon, weliswaar niet voor type 8, maar zowel voor de leerkrachten als voor hem was dat een zeer mooie oplossing. Informeer je daar tijdig over, want zo’n dossier moet – als ik me niet vergis – rond zijn tegen eind september.

  5. Ik sluit mij aan bij nathalie .De ouders die hun kind in het type 8 B.O. onderwijs naar school doen lopen is ook anders misschien dan type 3( waar mijn zoon jaren geleden liep)Wij ontmoetten toen ouders (die er zelf gezeten had en gelukkig waren)door de leerkrachten werden we bekeken al vreemde eenden (omdat wij zoveel vragen stelden)Mijn zoon zelf was beschaamd daar naar school te gaan ,en wat zijn vorderingen ?Mentaal had hij het zwaar ,ik zou voor een gewone school kiezen met gon begeleiding!!!

  6. Nina volgt nu al reva. Ik weet niet of Gon genoeg gaat zijn, zo een uurtje of 2 per week en dat slechts 2 jaar voor een heel lager. Alles hangt ook een beetje af van de Gon-klas, denk ik nu en welke andere kindjes daar in zitten.
    Vooral op sociaal vlak maak ik me zorgen. Kinderen zijn gewoontebeesten, ze zijn zo vatbaar voor bepaald gedrag. Zo wil ik mijn meisjes opvoeden tot flexibele mensen, niet te veel structuur en voorspelbaarheid want dat is in het echte leven ook niet zo. “Morgen gaan we gaan naar de kermis.” Dan wil ik de dag nadien kunnen zeggen: “toch niet, het regent. Mama heeft geen zin.”
    Ik ben bang dat ze al die regels en hyperstructuur daar zo handig gaat vinden, dat ze de vrijheid thuis helemaal niet meer gaat aankunnen. Alle dat is maar een voorbeeld he.
    De ene klas is de andere niet. Je moet daar dus een beetje geluk mee hebben maar het nadeel is dat ik dat op voorhand niet ga kunnen inschatten.

    1. sommige kindjes hebben nu eenmaal wel nood aan wat structuur en regels hé… en ok dat je daar niet 100% in wil meegaan maar als het haar gelukkiger maakt en dus jouw leven gemakkelijker… het moét ook niet altijd de moeilijkste weg zijn hé…. Het is idd moeilijk deze keuze omdat zoals je zegt je geen inschatting kan maken van hoe de klasjes gaan zijn. Ben je al eens gaan praten met de klasleerkracht in de gewone school waar nina eventueel zou terechtkomen? Mss is dat wel een superenthousiaste leerkracht die ongelooflijk openstaat om haar klasje wat aan te passen voor Nina… of juist niet en dan weet je het tenminste…

    2. De GON begeleiding is vooral voor de leerkracht zelf heel interessant. Met de tips and tricks die zij van de gon-begeleiding meekrijgen, kunnen zij dan samen met Nina gaan toepassen. Als Nina met iets niet kan volgen, kan de gon-juf aangeven hoe de leerkracht het anders kan aanpakken.
      GON – begeleiding is in normale omstandigheden inderdaad maar voorzien voor 2 jaar, maar er zijn heel wat uitzonderingen waardoor het zou kunnen dat je in aanmerking komt voor 6 jaar begeleiding (afhankelijk van de problematiek en hoe sterk je dossier is).

    3. ik wil even mijn verhaal kwijt..omtrent type 8.Mijn zoon is ondertussen 11jaar..vanaf zijn geboorte was hij al anders dan mijn eerste zoon…een echte huilbaby..wel sterke motoriek ..maar praten was later..waardoor hij veel woedebuien had,omdat hem verstaan moeilijk was.moeilijk en met veel agressie is hij de kleuterjaren doorgeraakt.wie hem onrecht aandeed vb. zijn muts aftrekken,kreeg een flink pak slaag,ook eens een neus gebroken.1ste leerjaar was een ramp en heeft hij overgedaan,vanaf het derde leerjaar is hij een jaar in begeleiding geweest.Alsook op internaat omdat het zo zwaar was..als ouders zijn we daarop nog eens gaan scheiden.besluit rsa. onderzoek.ontwikkelingstoornis,dwangmatig perfectionist,normaal begaafd,achterstand wiskunde en taal.vanaf dan hebben wij gekozen voor type 8…en ik had dit veel vroeger moeten doen.woedebuien verdwenen..de druk en stres veeel beter en zelfstandiger door het internaat..hij blijft mijn specialleke..maar verlang van je kind niet meer..als wat ze aankunnen.type 8 heeft hem rust,steun en begeleiding gebracht,waar leerkrachten in het gewoon onderwijs geen tijd voor hebben.

  7. ik denk dat je je eens goed moet bevragen over hoe de school zijn type 8 invult.
    in feite is type 8 bedoeld voor kinderen met normale intelligentie en een leerachterstand. kinderen met gedragsproblemen en autisme en … komen over het algemeen terecht in type 3. tot zo ver de theorie. want in praktijk loopt het al eens wat door mekaar. zoals hierboven al aangehaald: een kind past niet altijd perfect in een hokje. toch zou ik me over het niveau van type 8 niet te veel zorgen maken, kinderen die de leerstof van een “gewone” klas niet aankunnen mits de extra ondersteuning van type 8 blijven normaal gesproken ook niet in dit type. de ervaringen die ik ken zijn stuk voor stuk positief geweest. leg je vragen en twijfels misschien eens voor aan de school?

  8. De trend is vandaag toch dat kindjes die in het bijzonder onderwijs starten vaak terug vloeien naar het gewoon onderwijs (voor kinderen waar dat haalbaar is), daar werken ze toch naar toe. Het eerste jaar dat ze terug zijn in het gewoon onderwijs krijgen ze dan gon ondersteuning. Dus het is niet zeker als je nu voor type 8 gaat ze niet meer van school zal moeten veranderen.

  9. Het is zeker geen gemakkelijke beslissing! Voor Maxime was het de juiste. Wat niet wil zeggen dat dit voor Nina ook zo zou zijn. We moeten in ons achterhoofd houden dat er vroeg of laat, in die (ongeveer) 12 jaar school, er een juf / meester zal zijn waar het niet mee zal klikken of dat er iets zal zijn waar je als ouder niet mee akkoord gaat. Of dat nu gewoon of buitengewoon onderwijs is. Ons werd er zelf geen GON-begeleiding voorgesteld, dus kan ik je hier niets over wijzer maken. Er zullen altijd pro’s en contra’s zijn. Ik ben persoonlijk blij dat Maxime niet van hot naar her moet voor die extra begeleiding, want dat is aanwezig op school.
    Nog iets waar ik aan denk: ik weet niet of het zo fijn is, als kind, om die “GON-stempel” te krijgen in een “gewone” klas. (“zij/hij is dat meisje/die jongen die GON begeleiding krijgt, bla bla bla”). Kinderen zijn soms hard voor elkaar. Al hoeft dat uiteraard niet noodzakelijk zo te gaan.
    Ik weet zeker dat jullie ook de juiste beslissing zullen maken. Elke school is verschillend. Een type 8 in Gent of Brugge zal ook verschillen…

    1. Ik sluit me aan bij Patsy. Er zullen voor elke keuze pro’s en contra’s zijn. Beroepshalve ben ik bezig met kinderen. Het lijkt een cliché maar we worden steeds vaker geconfronteerd met (de mogelijke schadelijke gevolgen van) stress bij kinderen. Die stress wordt mede uitgelokt en vergroot door een te grote prestatiedruk.
      Soms worden kinderen doorverwezen waarbij we de diagnose stress kunnen stellen. Wanneer een kind dan georienteerd kan worden naar een vorm van onderwijs waar de stress minder is, kan dit al een stap in de goede richting zijn.

      Het is nu natuurlijk de vraag wat er het beste is voor jouw kind. Probeer te denken hoe je kind in mekaar zit en hoe je de druk wat kan verlichten.

  10. An, dat is een heel moeilijke beslissing maar ik ben zeker dat je de juiste factoren en argumenten in rekening brengt. Ik kan je niet helpen, want ik ken Nina niet en ook niet de scholen die kanshebber zijn. Sommige kinderen (maar zeker niet de meeste) stromen inderdaad door naar gewoon onderwijs. Het is dus niet onmogelijk, en soms is het de beste oplossing: de kinderen doen succeservaringen op, krijgen meer zelfvertrouwen en gaan vooruit.

    Is dit bespreekbaar met haar? Kan je de scholen met haar erbij bezoeken?

    Hoedanook, je zal je beslissing niet overhaast maar weloverwogen nemen. Ik hoop voor jou dat het een goeie beslissing blijkt en ik duim voor Nina!

  11. gon begeleiding type 8 is er volgens mij enkel wanneer de leerling in het buitengewoon onderwijs heeft gezeten en terugkeert naar het normaal onderwijs (om zo de re-integratie vlot te laten verlopen). Dit gebeurt vaak als kinderen eerst in een speelleerklas type 8 hebben gezeten en na dat jaar toch naar het 1ste lj gaan.

    dus als nina van gewoon kleuter naar gewoon lager gaat is er volgens mij geen recht op die extra ondersteuning.

    De resultaten van die toetertest die zou ik volledig overboord gooien. Onlangs verscheen nog dat die resultaten eigenlijk niets zeggen.
    Sommige kinderen met goede resultaten doen het in het 1ste lj slecht en sommigen met slechte resultaten zelfs goed 😉
    Ik zou me eerder baseren op de zaken die ze in het revalidatiecentrum zeggen. Daar worden wel meerdere testen afgenomen die een ander beeld geven.

    Maar die glazen bol 😉 iedereen zou er eentje moeten hebben om de juiste keuze te kunnen maken.

    Ikzelf zie als GON-begeleider dat heel veel kinderen in het gewoon onderwijs op de tippen van hun tenen lopen, ongelukkiger zijn en op termijn toch overschakelen naar het buitengewoon.
    Vaak wordt de piste “we gaan het eens proberen en als het echt niet lukt stappen we over” genomen en dat draait inderdaad vaak uit op: er is geen plaats,… Meer ellende dus.

    En geloof me… er zijn heel wat kinderen die het lager in het buitengewoon volgen en daarna overschakelen naar het beroeps. Dus dat kan zeker.
    Succes met beslissen!

  12. Als ik jouw verhaal lees, zou ik neigen naar type 8. Nina is al een jaartje ouder dan de rest. Op zich geen ramp, maar als ze dan nog eens op haar tippen moet lopen om bij te kunnen blijven, zou dit wel eens te zwaar kunnen doorwegen op dit gevoelige meisje. En dat is zo jammer. Nina heeft recht op onderwijs en zorg op maat, en als dat in type 8 is, zou ik daarvoor kiezen. Zo kan ze zelfvertrouwen krijgen, en groeien. Inzetten op de dingen die écht belangrijk zijn in het leven…
    Veel succes met de beslissing!

  13. Ik geef plastische opvoeding in type 1 en type 8 onderwijs.
    IK kan je maar 1 iets erg belangrijks meegeven Ann.
    Ik merk, dat kinderen die afhaken, of zich minder goed voelen in een groep waar alles heel vaak rond prestatie draait (hoe je het draait of keert, gewoon onderwijs is puntenonderwijs, weerspiegeling van de maatschappij jammergenoeg…) in onze school heel snel ontdooiden, ontpoppen en mooie persoonlijkheden kunnen worden. Er wordt tijd gemaakt, bijgeschaafd waar nodig, er is ruimte voor luisteren, voor prutsen, …
    Ik weet dat het niet makkelijk is je kind te lossen, maar kun je in haar hoofdje kruipen en kijken wat ze denkt?
    veel succes met je keuze!

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s