Veel

Soms vind ik het allemaal toch een beetje veel, te veel. Drie kinderen en een hond, een waaier gezondheidsperikelen, vast werk en een bijberoep, een leuk sociaal leven en hobby’s, een relatie, een eigen tuin en tuin, enzovoort. Het is natuurlijk mijn eigen schuld. Ik leef nu, en het liefst ten volle. Morgen kan het gedaan zijn. Een deel van het probleem zit ook in onze tijdsindeling. In de week gaan kinderen naar school, en werken de meeste van mijn vrienden. In het weekend moet ik dus én werken én een sociaal leven opbouwen.

Ik zou kunnen minder werken, maar als zelfstandige is dat natuurlijk niet zo eenvoudig. Ook vriendschap vind ik belangrijk, en ik ben niet gemaakt voor vrijblijvende contacten (tenzij misschien online). Natuurlijk hoef je elkaar niet iedere week te zien maar echte vrienden maken tijd voor elkaar. En zo lopen weekends vol, bomvol. Er is altijd wel iets ergens te doen. Vandaag is het maandag en ik ben zoals altijd moe.

Echte luxe dat is tijd voor jezelf. Maar het zal niet voor vandaag of morgen zijn. Ik kijk uit naar de zomer, al weet ik dat die automatisch ook gepaard gaat met de nodige bbq’s, verjaardagen, festivals en familiefeesten. Ik neem me voor de zoveelste keer voor om het iets rustiger aan te doen. En ondertussen worden de kinderen groter; dan wordt alles rustige toch? 😉

Advertenties

7 gedachten over “Veel”

  1. Een beetje me-time is toch ook wel belangrijk. Nu mijn lieve lijf mij in de steek heeft gelaten moet ik noodgedwongen selectief zijn en eerlijk gezegd op die manier kan ik meer en beter genieten van de uitjes die ik wel plan.

  2. Maar waarom lukt het als zelfstandige niet om minder te werken? Dat begrijp ik niet goed. Je kan toch zelf je verlofdagen kiezen?
    Ik werk maar 70%, heb twee kinderen waarvan de jongste vaak ziek is (maar niets ernstigs), mijn sociaal leven staat momenteel op een vrij laag pitje en qua hobby’s is het ook nogal beperkt. En eerlijk: ik vind het al genoeg. Ik heb geen kuisvrouw of andere hulp, daar kruipt ook al wat tijd in.
    Maar het is zoals je het zelf wil, uiteraard. De ene houdt van een agenda die vol zit, de ander wil vooral rust. Ik zit daar een beetje tussenin: ik wil veel rust, momenten waarop ik helemaal niets doe, maar heb ook absoluut nood aan sociaal contact, een uitstapje, ‘iets doen’. Het is niet altijd even gemakkelijk om een goed evenwicht te vinden.

    1. Klanten vragen wanneer ze mogen komen: je kan werk dus wel zelf schuiven maar het stopt nooit. In tegenstelling tot mijn vast werk kan ik dus nooit echt “verlof” nemen. Ik kan mijn werk wel zo schuiven dat ik een week niet werk maar dan moet ik de week voordien en nadien gewoon dubbel zo hard werken. En ik heb ook nooit gedaan: er staan altijd wel foto’s te wachten op verwerkt te worden. Het is moeilijk uit te leggen.

      Bovendien vind ik vriendschap erg belangrijk: als mensen om wie ik geef vragen om binnenkort af te spreken dan maak ik tijd. Je zou dat niet kunnen doen maar dan zijn het geen echte vrienden he. Ik klaag ook niet: ik ben niet bereid om afscheid te nemen van x aantal leuke mensen. Soms vraag ik me af hoe andere gezinnen dat doen want het is niet dat wij zo veel vrienden hebben, integendeel.

      Maar zo af en toe eens een avond zonder plannen of zonder werk, gewoon een tv kijken of gewoon niet weten of voorhand wat en hoe, dat zou ik echt zalig vinden 😉

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s