Tijd voor jezelf

Gisteren had ik een dagje vrij genomen, zomaar. Ik had niet echt iets gepland. Misschien kon ik met de man gaan lunchen, of met een vriendin op stap, of naar de sauna. Uiteindelijk besloot ik, ook al lag ons huis vuil, het naaien nog eens een kans te geven. Een kleedje met rits, zo moeilijk kon dat toch niet zijn?

Alles ging aanvankelijk erg vlot, ook al werkte ik zonder patroon. Vooral de volgorde van wat je binnenste buiten aan elkaar naait, zorgde voor de nodige problemen. Ik begon iets na elven aan het kleedje, en ik nam me voor om het drie uur af te werken.

Jammer genoeg liep het mis aan de mouwen. Om twintig na drie was de school uit. Naaien met kinderen in de buurt, het is vragen om stress. Gewoon een bandje rond de armholten en ik was klaar. Maar in die tien minuten viel Flo van de trampoline, kakte Nina in haar broer en kreeg Manou ruzie. De afwerking van mijn kleedje trok dus op niets.

Waarom zijn die scholen tegenwoordig toch zo vroeg gedaan? Twintig na drie gaat de bel. Werk of niet, om vijf na drie is het hier dus gedaan met de rust.

Ik was ontgoocheld. Natuurlijk kan ik alles nu nog gaan lospeuteren en opnieuw beginnen. Maar al mijn materiaal moest die avond terug de kast in, en bovendien heb ik de komende dagen/weken helemaal geen tijd meer om te naaien.

Misschien is naaien gewoon niets voor mij. Misschien is een eigen hobby niet meer voor mij weggelegd. Ik heb al meerdere avondcursussen en sportclub geprobeerd en altijd bots ik op hetzelfde probleem. Tijd maken voor mezelf zorgt gewoon voor nog meer stress. Ik nam er deze keer gewoon een dag verlof voor en nog lukt het niet.

Misschien moet ik mij gewoon neerleggen bij het feit dat drie kinderen en een intensive job niet te combineren zijn met vrije tijd. Begrijp me niet verkeerd: ik beschouw mijn kinderen zeker niet als een opdracht. Ik ben graag met hen bezig. Maar zo af en toe een moment voor mezelf…

Zelf voor intense vriendschap heb ik te weinig tijd, besef ik. Op den bots iets gaan drinken met een paar vriendinnen, spontaan bij elkaar binnenspringen en blijven hangen, samen op weekend, … Het is allemaal verleden tijd. Iedereen heeft het druk, iedereen is bezig met zijn kroost, dus spreken we heel af en toe af in koppel en met de kinderen.

Laatste had ik het er nog over met een gescheiden vriendin. Co ouderschap was het beste wat haar was overkomen, vertrouwde ze me toe. ‘ De ene week ben ik er volledig voor de kinderen, de andere week draait rond mij. Lekker in de zetel hangen of op het laatste moment beslissen om toch een terrasje te doen, ergens blijven hangen, uitslapen of ’s morgens vroeg gaan joggen: het kan.’

Ik zou er mijn relatie niet voor opgeven, en de miserie van een scheiding is het me niet waard. Maar zo een zuiver ik-moment af en toe, het moet zalig zijn. Om zeven uur opstaan en het ochtendgloren fotografen, door Brussel slenteren op een mooie zomerdag, één dag opstaan zonder te moeten denken aan wie waar om welk uur moet zijn, verrast worden of rustig een leuk boek lezen in de hangmat. Het klinkt egoïstisch maar het zou leuk zijn moest het keven voor een keer nog eens draaien rond mij.

Misschien is het eigen aan dit levensstadium. Misschien heb ik gewoon pech dat mijn mama er niet meer is en dat mijn kinderen een beetje sukkelen met hun gezondheid. Misschien ga ik wel meer tijd (maar minder fysiek) hebben als de meisjes iets ouder worden. Misschien verwacht ik gewoon te veel.

Alle jullie lezen het, tis dringend tijd dat ik eens een beetje vroeger in mijn bed kruip. 🙂

Advertenties

14 gedachten over “Tijd voor jezelf”

  1. Maar zo herkenbaar!!! Soms zeggen wij hier ook tegen elkaar dat we onze kinderen hadden moeten maken bij een intelligente huisman/huisvrouw, en dan iemand knap en goed in bed hadden moeten zoeken om de rest van ons leven bij te blijven :-).

  2. als het een troost is (wss niet maar kom) ik denk dat elke mama zich hier in herkent…. ik probeer te genieten van ‘gestolen’ momenten… eens een uurtje middagpauze niet besteden aan boodschappen doen maar met een ijsje op een bankje langs de Lieve, op woensdagochtend kinders afzetten en daarna op m’n eentje rustig ergens gaan ontbijten met de krant of een goed boek erbij… wat vroeger was, was vroeger en komt nooit meer terug. Proberen genieten van het nu. ‘tis een hele mooie theorie en ik verdwaal ook dikwijls maar zo af en toe vind ik het eens terug en zo’n (half) uurtje is soms genoeg om de batterijen net genoeg op te laden tot aan het volgende (half) uurtje…

  3. Volledig herkenbaar en ik denk met kindjes die iets meer zorg vragen zoals bij jou het soms verdomd lastig is. En een job, en een bijberoep, en …

    Hobby’s lukten hier ook nooit, maar het naaien gelukkig wel. Juist omdat ik dat thuis kan doen en ik gewoon naar boven moet gaan en het knopje aanleggen. Maar maak je geen illusies, als er genaaid wordt, dan gebeurt dat hier altijd tussen 21 en 23u. En heel soms eens op een luie zondag. Tv kijken of met een boek in de zetel zit er dan wel bijna nooit in maar ik doe het zo graag en het ontspant mij zo dat ik dat er voor over heb. Enneuh… als het een troost mag zijn: ik werkte nog nooit een jurkje af op 1 dag. Dat vraagt ongeveer altijd een week 🙂 Dus no worries daarover 🙂 Misschien eens een snel klaar rokje proberen?

  4. Ik kan soms ook mijmeren naar de tijd dat we nog geen kinderen hadden… Tijd voor jezelf, opstaan wanneer je wilt, gaan slapen wanneer je zin hebt, op cafe gaan, gaan shoppen wanneer je goesting hebt, etc…
    Begrijp me niet verkeerd: ik ben heel blij met onze kindjes maar er is veeeeeeeeeeeeeeeeeeeel minder me-time. Alles moet nu gepland worden.
    En toch wil ik niet terugkeren naar de tijd zonder kinderen. ’t Leven verandert continu, we zullen het inderdaad zien als een levensfase… En elke levensfase heeft zijn charmes he.
    Erg drukke werkweek gehad, kindjes slapen, … nu is’t toch wel tijd om glaasje bubbels te drinken. Daar kan ik dan van genieten. Of van de avond op ’t terras genieten, of …

  5. Hier is het net hetzelfde. Binnenkort bevallen we van ons derde kindje en de papa vraagt zich soms nog af of dat het nu betekent dat we er om vragen of niet….. Er is nu al zo weinig tijd voor ons als koppel, laat staan voor onszelf. Maar inderdaad, op een woensdagochtend met één of twee mama’s, die ook die dag vrij hebben, even een korte koffie-clatsch om 09u. Of toen ik nog probeerde om een goede creche te vinden voor ons tweede kindje, had ik van die momenten dat ik even kindervrij was en dan trakteerde ik me ook op een ontbijtje met de krant. Naaien is voor mij ook een uitlaatklep, ook schilderen en fotograferen.

    Vorig jaar heb ik in een creatieve bui in het voorjaar drie stukjes gemaakt, een rokje voor Marlies, een kleedje voor mezelf(het eerste niet-kind gerelateerde stuk) en nog iets dat ik aan het innemen was (alles wel met wat hulp en raad van een paar lessen georganiseerd door een stoffenwinkel in de buurt). De lessen waren gedaan en dus ook wat ik ervoor nog moest aan afwerken. Ik ben gewoon niet meer aan het rokje afwerken geraakt, ik moest enkel nog twee knoopgaatjes maken, de bovenste zoom dichtnaaien, een elastiek doorhalen en twee knoopjes vastmaken. Nope. Zelf dat kleedje dat ik was aan het innemen, was eigenlijk een solden zwangerschapskleedje. Het is niet af, de naalden zitten er nog in. Ik zou het nu perfect kunnen gebruiken en de afwisselling van kledij zou me deugd doen, maar het is niet af (geraakt).

    Deze donderdag trok de papa er in de namiddag een paar uur op uit met onze twee meisjes en dan kon ik wat tekenen op een canvas, poging om nog iets te schilderen. Ik had gevraagd of hij die dag aub congé kon nemen. Ik had echt tijd nodig voor mezelf. Dan kuis ik dat moment natuurlijk niet, de papa wil dan ook liefst iets of wat resultaat zien op het doek. ;). Wij hopen dat het dit levensstadium is. Wij zien onze kindjes heel graag en willen niet meer zonder. Een beetje me-time is wat je overeind houdt. Zonder innerlijke rust, heb je geen rust of energie om de hoog-tempo ritmes continu het hoofd te bieden. Het is niet egoïstisch, me dunkt. Onze generatie heeft meer kansen, dus we ontplooien ons gemakkelijk meer en geven ook die kansen, als het even kan, aan onszelf terug. Dus het zijn inderdaad die gestolen momentjes! Elk half uurtje kan voor mij een verschil maken.

    Trouwens, ik denk dat naaien zeker iets voor jou is. Zelf heb ik ook nog geen kleedje in één dag afgekregen. Ik vond het al chique dat je ’s ochtends een sjaaltje hebt weten te maken. Wat voor mij zou helpen: een piepklein kamertje waar je de boel kan laten voor wat het is en de deur op slot kan doen als je moet stoppen. Bij ons moet je ook alles opruimen, dus dat helpt niet. Bedankt voor ook dit bericht op je blog. Het is een troost dat het precies ‘overal’ zo is. Laat de reacties jou dus ook maar een troost wezen. Dat hoop ik althans. 🙂

  6. Je kinderen hebben toch ook een papa? Misschien wordt die al te veel ingezet voor je job, dat weet ik niet. Maar hier laat ik de kinderen tweemaandelijks een lange zondag achter bij hun vader en ga ik met een bende vriendinnen op staptocht. Dat komt neer op 6 keer op een jaar, wat echt niet veel is, maar het laadt me telkens weer enorm op.

  7. Hmmm. Ik ben vandaag voor een keer alleen thuis. En ik twijfel tussen in de tuin werken + kippenhok uitmesten + strijken of gewoon: de hangmat ophangen en gewoon eens een keertje NIETS doen… Misschien als ik heel hard werk, dat ik het allebei kan. De dag gaat veel te snel om zijn. Al zal ik ook wreed content zijn wanneer ik die vier kleine handjes weer rond m’n nek voel…

  8. Hang on, het is inderdaad een levensfase en als je kinderen jong volwassen zijn, zoals die van mij, kijk je met een beetje weemoed terug op die periode.
    Misschien moet je eens andere mogelijkheden overwegen, minder werken of alleen voor fotografie gaan. Altijd de moeite om de mogelijkheden te overwegen er zijn genoeg mensen die het roer hebben omgegooid en daar heel blij mee zijn.

    1. Ik heb het roer omgedraaid en ben daar enorm blij mee!! Alleen spijtig dat er een burn-out aan vooraf ging. Na een lange recuperatieperiode vind ik het nu zalig om tijd te hebben voor mezelf en mijn creatieve uitspattingen, voor mijn kindjes, partner… En nee, het was absoluut geen makkelijke keuze. We hebben er zelfs ons huis en zaak voor verkocht. Het hoeft natuurlijk niet voor iedereen zo ingrijpend te zijn. Ik ben in elk geval heel blij dat “we” die stap gezet hebben en dat “mijn” en “ons” leven (dat zo snel vooruit vliegt) er nu helemaal anders uitziet.

  9. Je kan natuurlijk altijd eens met mij van huis wisselen, je laat de kids in hun eigen huis samen met mij en in mijn huis mag er enkel lang uitgeslapen, gerust, ontspannen, gelezen, genaaid, gehaakt, enz worden. 1,2,3 of x te bespreken dagen en je bent weer even opgeladen! Ik kan ondertussen volop genieten van eens niet alleen te zijn, van de drukte en van de kinderen, dat lijkt mij zalig!!!

  10. Dit is de mooiste periode met je kinderen zei iemand me onlangs. Strakjes staan ze op eigen benen en moet niemand nog gevoerd worden want dan rijden ze zelf naar hun vrienden of sport en hoor je alleen nog de deur dichtslaan “mam ik ben weg hè”. Die van haar zitten nu allemaal op kot en het huis is leeg, enkel het leggenest gevoel blijft over

  11. Soms stel ik mezelf het leven voor zonder kids,…….hoeveel tijd ik dan voor mezelf zou hebben 🙂 :-),……die waarschijnlijk ook opgevuld wordt,…..maar ik sluit me aan bij je vriendin, ik heb 6 jaar co-ouderschap gehad en dat was het beste van beide werelden,……en toch wil ik niet meer terug, ik zie hoe mijn zoon openbloeit, beetje bij beetje, stapje voor stapje,…..en ja, de keerzijde is minder me-time, hoewel die er wel gaat aankomen, hij is tenslotte al 13,…….maar eerlijk, met 3 kids, fulltime werk en bijberoep en het huishouden,……voor mij zou het TEVEEL zijn,……..ik ben daar heel eerlijk in,…….en zeker kids met extra zorg,……

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s