Van dossier naar dossier

Gisteren schreven we Nina in op Sint-Salvator. Het was een moeilijke beslissing en  ingewikkelde papierslag. Tijdens het laatste overleg leek iedereen overtuigd. Een paar dagen later had het CLB-team ‘de pro en contra-argumenten nog eens op een rijtje gezet, en velen geloofden toch in de mogelijkheid voor Nina om gewoon onderwijs te volgen.’ Interessant hoe mensen van op afstand het oordeel van experts op het veld toch in twijfelen trekken. En echt zeker ga ik waarschijnlijk nooit zijn maar mijn beslissing stond vast.

Bovendien moet ik Nina’s type 8-dossier nu even laten rusten want op tafel ligt alweer een nieuw hangijzer. Morgen wordt Flo namelijk voor het eerst in het revalidatiecentrum verwacht. De neuroloog had me aangeraden haar ontwikkeling te laten testen. Veel zin om naar het COS te gaan, had ik niet. En al doet Flo het de laatste maanden erg goed, het leek mij toch zinvol om eens objectief na te gaan hoe het nu gesteld is met haar na al die aanvallen.

Je kind laten testen, is altijd een risico. Wie zoekt, die vindt. Zo eenvoudig is het. Taalbegrip, uitspraak, motorische ontwikkeling, sociale vaardigheden, concentratie, IQ, … Er zal altijd wel één aspect zijn waarin een kind onder het gemiddelde scoort. Het grote voordeel is dat ik ondertussen de nodige ervaring heb en dus goed kan relativeren.

Zo verliep het intakegesprek lekker vlot en snel. Been there, done that. En Flo voelt zich de laatste maanden erg goed. Ze is vrolijk en lief, gaat graag naar school en leert veel bij. En zo vier vrijdagen één op één aandacht, ze gaat daar nog van genieten ook dat spook 😉

IMG_20130528_091412

Advertenties

7 thoughts on “Van dossier naar dossier”

  1. heel juist, wie zoekt die vindt en al leggen ze de resultaten naast wat een gemiddeld kind moet kunnen op die en die leeftijd…het gemiddelde kind bestaat niet, ze volgen elk hun eigen ontwikkelingslijn

  2. Goh, ik heb echt bewondering voor jouw optimisme! Nu ik je zo een tijdje volg via de blog merk ik dat je heel wat zorgen hebt met je kindjes en toch ga je daar allemaal zo goed mee om. Nu ja, je staat ervoor en moet erdoor natuurlijk hé, maar toch… Ik heb maar bij 1 kindje wat extra zorgen en soms vind ik dat bij momenten al “lastig” (alhoewel de bezorgdheid wel betert met de tijd en ze positief evolueert). Ik kan alleen maar opkijken naar jouw ingesteldheid (al zal jij wellicht ook wel je moeilijke momenten hebben).
    Ik hoop dat Nina het goed zal stellen volgend schooljaar. En dat Flo zich goed door de testen weet te werken. Maar inderdaad, wie zoekt, die vindt… Maar misschien staat een bepaalde mindere score wel helemaal niet in verband met haar epilepsie-aanvallen. Als mijn ene dochter iets minder goed kan, dan stelt niemand zich daar direct vragen over; als de andere iets minder goed kan, dan gaat er sneller een belletje rinkelen terwijl dit vaak ook gewoon een kenmerk is van haar als kind dan een bepaalde achterstand of zo. Dus ik hoop met je mee op een vlot verloop van de testen!

  3. Onze jongen is momenteel ook terug bezig met een serie van 6 testen in een revalidatiecentrum. (ook op aanraden van onze neuroloog)
    Dat hij wat achterstand heeft weten we, maar nu gaan we zien of deze achterstand groter geworden is in vergelijking met de testen in het COS een jaar geleden.
    Een heel goed oog heb ik er niet op, want achterstanden verkleinen meestal niet, wisten ze me te vertellen.
    De testen die reeds achter de rug zijn wijzen terug achterstand of vertraging uit, hoeveel precies ga ik nog in de eerste weken niet te weten komen. Hij laat zich ook zo moeilijk testen, op bepaalde momenten komt er echt niets uit, terwijl je wel weet dat hij het kan. Gelukkig houden ze ook rekening met wat wij over hem vertellen. Het verschilt ook allemaal zo sterk; hij kan bv. geen streep of cirkel tekenen op een blad maar hij kan wel quasi foutloos tot 15 tellen. Voor een kind van nog geen 3 jaar lijkt me dat niet slecht.
    Op school merken ze ook dat het niet is zoals het zou ‘moeten’ zijn. Ik weet wel, ieder kind is anders, maar op een bepaald moment moet je toch wel een maatstaf hebben…
    Gelukkig mag hij wel naar de 1e kleuterklas in september. Ook de piste ASS wordt terug onder loep genomen.
    Ik zelf had heel goeie ervaringen bij het COS Gent, hele lieve mensen allemaal.
    Succes!

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s