Bedhoppers

Manou en Nina zijn gemakkelijke slapers. Van in het begin lagen ze op hun eigen kamer en beide sliepen vrij snel een volledige nacht door. Het is een kwestie van gewoonte, dacht ik. ‘Wij hebben dat gewoon goed getraind’ πŸ™‚ Niet dat ik zo een structuurmama ben, integendeel. Maar los van de plaats of van het uur: als wij besloten dat het bedtijd was, dan viel daar niet aan te ontkomen.

Dat was tot Flo epilepsie kreeg. Zo vlot het ooit ging, zo moeilijk loopt het nu. Flo’s eerste aanval geschiedde kort nadat ze wakker werd, en de link met slapen is sindsdien de enige constante. De eerste maanden stuipte ze meestal kort na het ontwaken. Nadien was het vooral ’s nachts. Om alles goed in de gaten te houden, sliep Flo tussen ons in. En ook al durft ze nog altijd schokjes te vertonen in haar slaap, toch proberen we haar de laatste maanden in haar eigen bed te doen slapen.

Lastig. Flo slaapt heel moeilijk in. Een echte nachtbeest is het en in haar enthousiasme houdt ze iedereen wakker. Omdat ze niet graag alleen slaapt, hebben we een periode geprobeerd om haar samen met een zusje te leggen. Ondertussen heeft echt iedereen al overal geslapen. Vijf slaapkamers, twee dubbele bedden, een stapelbed en een eenpersoonskamer: de mogelijkheden zijn bijna oneindig.

En dan heb ik het nog niet gehad over Flo’s nachtelijke wandelingen. Want ook slaapt ze tussen mij en een zusje in, toch ontsnapt mevrouw nog vaak. Als ik rond twee of drie uur plots lawaai hoor, weet ik hoe laat het is. Niet alleen sluipt ze alleen naar beneden, ze opent er kasten (of de frigo), ze laat de hond vrij (die dan iets kapot bijt), ze schenkt zichzelf een beker fristi (en laat de rest van de doos leeglopen op het tapijt), enzovoort.

Gebroken nachten, het doet iets met een mens. Iedere avond de eindeloze discussie over wie met wie waar zou slapen, om dat drie uur later toch te mogen opstaan: het werkte zwaar om mijn gemoed. En daarom werden de regels hier sinds dit weekend opnieuw verstrengd.Β  En nu ligt ze dus vast. A mum’s gotta do what a mum’s gotta do, nietwaar? πŸ˜‰

IMG_20130602_203910

Advertenties

9 thoughts on “Bedhoppers”

  1. Slim gedaan. πŸ™‚ Ik hoop dat jullie nachten snel beter zijn, want wij hebben een dik jaar ook erg slechte nachten gehad en ja, het doet inderdaad wat met een mens …

  2. Bij ons ook al meer dan 3.5 jaar onderbroken nachten. Bij mijn zoontje heeft het 2 jaar geduurd eer hij doorsliep. Tegen dan was ons dochter er, zij is nu al ruim 2 jaar en slaapt nog altijd niet goed. Het is een paar maanden beter geweest toen we ze op de kamer van haar broer hebben gelegd tot nu. Na een paar avonden waar ze haar broer tot laat wakker hield, ligt ze sinds gisteren weer in haar eigen kamer. Vannacht heeft ze 4.5u doorgeslapen. Ervoor en erna heeft ze me weer verschillende keren uit mijn bed gehaald (mama, tutje is gevallen x10, mama melkje…). Laten roepen heeft weinig zin, want ze geeft niet af en haar volume gaat snel heel erg de hoogte in.
    Als papa er is, gaan ze tenminste wel vlot naar bed maar die is gemiddeld 3 avonden van huis weg.
    Chronische hoofdpijn heb ik van dat slaapgebrek 😦 Ik zal maar nog een cola light nemen πŸ˜‰

    Veel succes daar!

  3. en pikt Flo dat? πŸ™‚ Ik kan me voorstellen dat ze gewoon heel hard begin te roepen of huilen als ze merkt dat ze niet loskan? Courage want het is idd gene kado zo slechte slapers… gelukkig valt het hier meestal mee…

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s