Een geschenk voor de juf

Nog twee weken en dan nemen we opnieuw afscheid van de juffen. Ik vind het leuk om voor de gelegenheid een originele dankuwel in elkaar te knutselen. Op pinterest had ik al een paar ideetjes verzameld tot ik deze week een briefje kreeg van een andere mama, met de vraag om samen te leggen voor een cadeaubon.

Begrijp me niet verkeerd. Ik ken die mama niet goed maar ik vind het wel een tof initiatief. Veel ouders zouden anders gewoon niets doen. Maar zelf vind ik zo een gemeenschappelijke pot of cadeaubon een beetje onpersoonlijk. Eigenlijk maak ik mij die bedenking vaak. Geschenken geven dat gaat toch om energie steken in elkaar met als hoofdvraag: ‘waar kan ik de ander plezier mee doen?’ Het is een zoektocht, een proces. Geven is leuker dan krijgen.

Maar nu zit ik natuurlijk een beetje vast. Het is mij niet om het geld te doen. Ik kan gewoon meedoen met de pot en toch zelf nog een extra geschenk verzinnen. Maar is dat niet te veel van het goede? ‘Streber’ πŸ˜‰ Of ik kan gewoon bij mijn eerste gedacht blijven en niet meedoen, maar ben ik dan niet een beetje de spelbreker?

Er blijven hoe dan ook twee juffen over. Daar kan ik alvast mee beginnen πŸ˜‰

Advertenties

8 gedachten over “Een geschenk voor de juf”

  1. ik leg gewoon bij en doe ook mijn eigen zin πŸ˜‰
    ik vind het ook vooral belangrijk dat de kinderen dankuwel leren zeggen en dat heb je minder als ze samen leggen voor een cadeaubon
    benieuwd wat je in elkaar zal flansen

  2. En kan je iets knutselen en voorstellen dat in naam van de hele klas te geven? Of misschien is het dan niet meer echt persoonlijk.
    Ander idee: uitleggen dat je gerust mee wil doen met de pot, maar ook nog je eigen cadeau geven en dat ook op voorhand zeggen, zodat iedereen de kans krijgt erbovenop ook nog iets persoonlijks te maken?

  3. Idd het gaat om het geven, ik vind geld of een bon ook zo onpersoonlijk. als je dan niet meedoet met de pot dan voelt dat onjuist…maar ik weet dat juffen heel blij zijn met iets zelf gemaakt. Trouwens, volgens een wet mogen leerkrachten eigenlijk geen cadeautjes aannemen (al weten ze dat zelf niet)

  4. Ik houd niet zo van een gekocht cadeautje en probeer met de kids iets te knutselen (niet evident met nog een verjaardagsfeestje dit weekend voor 8 kids en de vakantievoorbereidingen). Het worden magneten met de letters van de juf/meester op en een zelfgemaakte stempel (als die lukt – heb het nog nooit gedaan).

  5. Ik probeer ook altijd iets persoonlijk te maken,………maar ik deed dat niet voor de juf van Chattheo,……..omdat ik ze ook weinig of niet persoonlijk ken,……..ik zou bijleggen, dan kan de juf kopen waar ze zin in heeft,……….

  6. bij de school van mijn zoon is de traditie dat de klasouder geld ophaalt en voor een kadootje zorgt. Maar meestal proberen we het zo te regelen dat de kinderen allemaal iets persoonlijk kunnen bijdragen. Ik ben klasouder en heb de ouders om kleine tekeningetjes van hun kinderen aan mij te geven zodat ik die op een leuk magneetbord kan hangen. Met de overschot van het geld ga ik een boekenbon halen. Dan kan de juf zelf nog kiezen of ze er boeken voor haarzelf of voor de klas wil kopen.

  7. Ik denk dat zoiets schoolgebonden is. Ik kan me niet herinneren dat wij in de lagere school ooit een geschenk gaven aan onze leerkracht. In het middelbaar werd er voor de klastitularis wel een attentie voorzien. Een doos cakejes lijkt mij al meer dan genoeg…

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s