Homescholing

Na al de juichberichten op facebook durf ik het bijna niet meer te schrijven. Maar Manou rapport was niet geweldig. Vooral lezen blijkt een werkpunt. Ik moet toegeven dat wij het voorbije jaar thuis niet zo veel geoefend hebben. Blijkt dat sommige kinderen iedere dag begeleid lezen, sommige tot een boekje per dag. Waar halen zij en hun ouders die tijd? Ik werk vaak laat waardoor Bob er ’s avonds vaak alleen voor staan. Na haar huiswerk heeft Manou bovendien vaak geen zin meer om te lezen. Kinderen moeten toch ook nog kunnen spelen?

Maar alleen op school lezen blijkt duidelijk niet genoeg. Dus namen wij ons voor om de komende maanden een extra inspanning te doen. En echte vakantie zoals in mijne tijd, waarbij we een paar maanden alles vergeten, zit er dus niet in. Ik ben nochtans geen voorstander van al die overijverige ouders en hun extra vakantieboekjes. Maar een ouder moet leren flexibel zijn, ook met zijn of haar principes. En dus gaan wij nu volop voor homescholing, deeltijds wel te verstaan 😉

Strips, samen lezen en vakantieboekjes kleuren onze avonden. Voorlopig vinden zowel Nina als Manou het erg leuk bij juf An en Bob. Of dat lang gaat duren betwijfel ik. En of het op lange termijn iets wezenlijks zal veranderen, is ook onduidelijk. Maar proberen is belangrijker dan slagen 😉

Advertenties

13 gedachten over “Homescholing”

  1. Lezen is toch geen straf? Bij ons maakte (voor)lezen deel uit van het avondritueel. Gezellig allemaal samen op een van de kinderbedjes nog iets voorlezen (met een beurtrol, en de bed-eigenaar mocht het verhaaltje kiezen). Het grote Jip & Janneke-boek is bij ons echt stukgelezen, en dan waren er ook nog de 1 minuutverhaaltjes en zoveel andere mooie kinderboekjes. Toen ze zelf leerden lezen draaiden we het om en waren ze heel fier om voor ons te mogen voorlezen. Een aanrader is de prachtige serie Vos & Haas van Sylvia Vanden Heede. Het zijn meegroei-boeken, het eerste boek is het eenvoudigste (voor beginnende lezertjes) dus je moet een beetje kijken met welke je begint, maar ze zijn zo knap gemaakt dat het gewoon leuk is om ze allemaal te lezen. Hoe de schrijfster met heel weinig letters en woorden toch een spannend en leuk verhaal kan brengen, echt knap.

    1. Lezen is zeker geen straf. Ik doe het heel erg graag zelf. Maar als je onder druk komt te staan, als het moet, omdat je snel moet bijleren en je het iedere dag moet combineren met twee andere kinderen (die tv kijken of spelen of zwemmen bijvoorbeeld), met eten maken, was insteken, sport, kamp, school, tv, ipad, vriendjes op bezoek, en en en Tja, dan wordt het bij ons toch een beetje een odpracht.

  2. Inderdaad, het is gedurende het schooljaar steeds een race tegen de klok om rond te geraken. En ook ik voel me schuldig dat ik niet meer met mijn zoon bezig ben voor school. Maar tis ook kwestie van de klik te maken merk ik. Mijn zoon is begonnen aan het tweede leerjaar met net niveau AVI 2. Op het einde moeten ze AVI 5 halen en in september zag ik dit echt niet haalbaar voor hem. Nu heeft hij plots de “klik” gemaakt rond het carnavalverlof en hij is er geraakt zonder al te veel hulp. Op school zijn ze ook mee bezig met de leesjuf en dat helpt ook veel gezien het niet de “strenge” mama is. Ze kunnen ook niet op alle vlakken tegelijk vooruit gaan. Soms heeft hij achterstand op taal andere keer op rekenen of op vraagstukken maar hij beent iedere keer wel ergens weer bij. Hij is geen primus maar dat moet ook niet. Alle kinderen geraken er wel op hun manier. Dat ze hun goed in hun vel voelen, dat is het belangrijkste. PS Van de juf mocht hij de eerste 2 weken geen oefeningen maken of lezen, hij moest spelen. Ja, de mama heeft het begrepen.

  3. Bij ons staat dat in augustus op het programma, tiemen moet nog een beetje bijbenen met fijne motoriek en juf gaf wat werkblaadjes mee met schrijfvoorbereidingsoefeningen. Maar eerst dus: vakantie! 🙂 En hoe we dat heir volgend schooljaar gaan doen geen idee, ik denk niet dat ze huiswerk hebben ih eerste leerjaar, wel dat oefenen om te lezen natuurlijk dus dat zou nog kunnen meevallen…

  4. Ik ben ook geen voorstander van ‘klassiek’ huiswerk in de eerste jaren van de lagere school. Kinderen moeten inderdaad tijd hebben voor andere dingen, totaal niet-schoolse dingen.

    Aan de andere kant zie ik lezen niet als ‘klassiek’ huiswerk. Ik denk dat het verschil tussen thuis en school er vaak in ligt dat leren op school inderdaad ‘van moeten’ is, en er thuis beter afgestemd kan worden op de noden van het kind. Een juf kent een kind doorgaans wel goed, maar de ouders kennen het beter en hebben ook meer tijd voor een individueel kind.

    Onze dochter is bijna 4, onze zoon 1,5. Wij zitten dus nog niet in de fase van lagere school en hebben dat probleem dus ook nog niet. Maar ik hoor heel wat verhalen van bevriende koppels die zich dezelfde vraag stellen: waar haal je de tijd om na school nog bezig te zijn met huiswerkbegeleiding? Voor onszelf hebben we de knoop jaren geleden al doorgehakt: we zien spelen met de kinderen na de crèche / school en ook huiswerkbegeleiding niet als een opgave, maar als een kans. Vandaar dat we dus zijn afgestapt van voltijds werken en daar hebben we nog geen spijt van gehad. Maar ik begrijp heel goed dat dat niet voor iedereen mogelijk is, hoor. We zijn dan ook blij dat het bij ons wel mogelijk is zonder dat we raar opkijken als mensen een andere keuze maken.

    Ik kijk daar trouwens al naar uit, naar die huiswerkbegeleiding. Niet omdat ik wil dat mijn kind een primus wordt, maar gewoon omdat het me superleuk lijkt om te zien hoe ze vooruitgaat, aan welk tempo dan ook. Leren lezen, schrijven, rekenen … het zijn toch dingen waar ze later veel aan zullen hebben. Het zijn leuke dingen, en dat is de boodschap die ik als ouder graag zou willen meegeven. Op school komt die boodschap helaas niet altijd zo over. Dus zie ik dat als mijn taak.

    Hoewel mijn dochter nog geen vier is, toont ze veel interesse in letters. Het is absurd om zoiets te pushen, daar zal stilaan iedereen wel van overtuigd zijn. Maar de laatste tijd merk ik vaak het tegenovergestelde: als ouder mag je zoiets ook niet meer aanmoedigen, omdat je er dan automatisch van verdacht wordt je kind in een bepaalde richting te duwen. Maar zo ervaar ik het niet; ik merk dat ze het leuk vindt om letters te herkennen op straat en een paar letters in haar naam te schrijven. En zolang ze het leuk vindt, vind ik het niet fout of opdringerig om haar daarin aan te moedigen. Niet omdat ik wil ze al kan lezen of schrijven nog voor ze naar het eerste leerjaar gaat, maar omdat ik merk dat ze er nu gevoelig voor is en het spannend en plezant vindt om die dingen te leren. En ik hoop dat dat nog lang mag duren.

    Ik vind het dus een goed idee om ’s avonds tijd te maken om wat te lezen. Laat Manou maar kiezen waarin, of verzin woord- en letterspelletjes. Ik hoop van harte dat het lukt!

    1. Zolang alles goed gaat, zijn huiswerk en vakantietaakjes leuk. Zijn ze eens moe: geen probleem. Het is pas als er druk bij komt, dat het zwaar wordt. Wij zijn ook veel bezig met de kinderen en doen graag veel oefeningen. Wij werken ook bewust niet voltijds en toch… Nu moeten we in één vakantie een volledig schooljaar inhalen wat lezen betreft, en dat zorgt toch voor stress. Een kwartier per dag zal niet genoeg zijn. Scrabbel enzo ook niet.
      Misschien ligt het probleem ook wel bij Manou haar vermoeidheid, maar dat is voor een ander berichtje. Het kind is vaak moe, ook al ligt ze meestal om 19 uur al in bed. Veel tijd voordien, naast eten en in bad, blijft er dan toch niet over.

      1. Ok, dan is het probleem inderdaad een stuk complexer. Dan misschien toch beter op haar eigen tempo, en haar de kans geven om in de vakantie ook totaal andere dingen te doen. Het zou jammer zijn dat ze een aversie krijgt van lezen. Veel goeie moed!

  5. Isla leest graag en vraagt er in haar bed vaak zelf naar. Een halve pagina lezen we dan samen, de rest moet ze alleen doen 😉 En ik begrijp wel dat je daar niet altijd tijd voor hebt, hier is dat ook zo 😉

    Wat ik zelf zeer belangrijk vind bij het lezen is dat kinderen door lezen iets kunnen “doen” (want niet iedereen vindt verhaaltjes leuk)

    Dus waarom geen recept laten lezen en zo uitvoeren? of een knutselstappenplannetje waarin stap voor stap staat wat ze moeten doen (zonder tekeningen)? of uit de brochure van vb de Gentse Feesten een activiteit laten kiezen?
    Ook dat zijn allemaal leestaken en die doen de motivatie vaak stijgen.

    Succes!

  6. Veel heeft ook met persoonlijke interesses te maken. Gelukkig was onze oudste geïnteresseerd in boekjes vanaf de kleuterschool, en heeft hij zijn jongere broer later meegesleept in zijn interesse. Ik kan me voorstellen dat, als je als ouder elke dag je kinderen het lezen moet ‘opleggen’, dit geen evidente klus is. Omgekeerd hebben we dit ook ervaren bij vakken die ze beiden helemaal niet zagen zitten…

  7. Ik deed het zo: ik las eerst een verhaaltje voor voor mijn 3 kindjes samen, stopte dan de 2 jongsten onder en zonderde me dan nog even af in de kamer van de oudste. Samen lazen we dan een boekje. In het begin (na kerst van het eerste leerjaar) begon ze met één of 2 zinnetjes voor te lezen en dus deden we wel meer dan een week over één boekje. Naarmate alles vlotter ging, begon ze een bladzijde, 2 bladzijdes of een hele boekje te lezen met mama als coach.
    Dit vergt uiteindelijk maar 5 of 10 minuutjes extra, maar het is leuk voor ouder en kind om te zien dat die kleine inspanning goed opleverde. Dochterlief vond het natuurlijk ook superleuk dat ze op die manier nog even extra aandacht kreeg voor het slapengaan.
    Ik heb ervan genoten, en zij ook!
    Vanaf september gaat mijn 2e oudste naar het 1e leerjaar. Daar plan ik hetzelfde te doen. Hopelijk werkt dat net zo goed als bij zijn zus…

    Veel succes!

  8. Ik ben leesmama geweest en heb gezien hoe groot de verschillen zijn tussen kinderen van dezelfde leeftijd .De ene leest graag de andere niet,ik ook trouwens niet en mmijn ouders lazen veel boeken,mijn vader shreef ook boeken .In het lager onderwijs waren mijn meisjes geen superhelden op studie gebied,ze moesten veel zaken zelfstandig doen ,maar in het middelbaar waren het prima leerlingen.Ze waren gewoon zelfstandig te werken ,Dat komt allemaal goed bij jou !!!

  9. Ik deel je mening hier,…..en ik stel me de vraag of we dan op deze manier onze kids die het “moeilijker” hebben niet teveel pushen voor iets wat hen ontbreekt toch aan te leren,…….uren heb ik geschreven met Chattheo, oefeningen gemaakt,……van job veranderd om hem te begleiden,………en de problematiek blijft,…….want onze kids moeten presteren, daar komt het op neer,……..

  10. We hebben hier, ondanks het dagelijkse lezen tijdens het schooljaar (en de logo sessies), ook extra lezen tijdens de vakantie ‘aan ons been’. We proberen het zo leuk mogelijk te maken, en als beloning, nadat mijn zoontje gelezen heeft, lees ik hem zelf voor – ieder om beurt 🙂
    Het is een fijne lijn tussen ‘pushen’ en stimuleren – maar vorige zomervakantie is hij ondanks het oefenen toch een AVI gezakt, dus ik ben vastbesloten om hem veel te laten lezen.
    Misschien een tip, ’t is boekenfestijn in Flanders expo, en ze hadden daar vorige keer ‘Robbe en Bas’ – stripboekjes op avi niveau. Die vallen hier toch in de smaak. Yakari – ook een strip – is hier een andere favoriet.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s