Achterstand

Ergens hoop je toch altijd een beetje op een wonder. Maar meestal ben ik eerder realistisch (en niet blind). Dus eigenlijk wist ik vooraf al dat Flo zwak zou scoren op de ontwikkelingstests. Ze spreken van een jaartje achterstand, vooral op vlak van taal en grove motoriek. Op vlak van fijne motoriek doet ze het goed, zelfs iets beters dan haar leeftijdsgenootjes.

Dat we de resultaten toch met een zwaar korreltje zout moesten nemen. Want ondanks het feit dat Flo een heel sociaal en vrolijk kind is, ze heeft ook een heel sterke eigen wil. Vertel mij wat 😉 Soms deed ze flink haar best, vaak had ze gewoon geen zin. En haar ompraten lukt zelfs de psychologe niet. Zo moest Flo tussen twee onderzoek even wachten in de poppenhoek. Die tweede test hebben ze gewoon mogen schrappen. Flo speelt graag met poppen en was absoluut niet van plan om haar spelletje af te breken.

Of ik schrik van de resultaten, vroeg de sociaal assistente van het revalidatiecentrum. Neen. Eigenlijk niet. Ik ben het stadium van de plotse paniek en tranen voorbij denk ik. Of misschien heb ik de voorbije jaren geleerd dat deze toch geen zin hebben.

Theoretische onderzoeken zijn interessant en zinvol maar ik zie toch gewoon mijn kind, dat vat vol deugnieterij. En uiteindelijk moet ik vooral verder met de praktische gevolgen, zowel op korte als op lange termijn. Is deze achterstand blijvend? Dat weet nog steeds niemand. Kan ze gewoon naar school? Voorlopig wel. Heeft ze recht op extra begeleiding? Ondanks de slechte resultaten is het kantje boordje. Het is crisis, weet u. Maar ze gingen hun uiterste best doen, en het komt waarschijnlijk dus wel goed. In september mag Flo alvast beginnen, met een uurtje kiné en een uurtje logo per week.

De dag dat Nina ‘afstudeert’ in het revalidatiecentrum, schrijf ik Flo in. Op voor een nieuwe periode puzzelen en op en af rijden. Maar ik ben blij want die extra begeleiding kan ze duidelijk goed gebruiken. Word vervolgd…

Advertenties

6 thoughts on “Achterstand”

  1. wat goed dat ze in september al mag starten! in het revalidatiecentrum waar ik gewerkt heb was er sowieso een wachtlijst van 2 jaar voor kleuters en zelfs langer voor lagere schoolkinderen…
    en de toekomst, tja, een glazen bol zo nu en dan zou wel eens handig zijn, niet? 😉

  2. Ik vind dat de resultaten meer dan goed meevallen, als je bedenkt welke schade epilepsie kan veroorzaken,……en zoals je al aangeeft, ze is vrolijk, sociaal kind met sterke wil,……dat wordt een topper,…..en zeker op de manier hoe jullie hiermee omgaan,……..

  3. hey ann, ik heb bij maren gekozen voor privé therapie om dat puzzelen en taxichauffeur spelen te vermijden, ik zou dat ook absoluut praktisch niet geregeld krijgen denk ik. De logo en kiné komen gewoon op school of id crèche en geven op die manier ook ondersteuning ad verzorgsters en juffen van maren… Het is natuurlijk een stuk duurder maar het spaart me veel kopzorgen uit.
    En Flo die zal er wel geraken zenne, tzal mss op haar manier zijn en die moment die zij wil maar ze haar ‘willeke’ zal hier zéker van pas komen. En ze heeft 2 grote zussen hé om haar vooruit te helpen, ik zie hier ook dat maren erg veel oppikt van haar grote broer (soms ook dingen die ze beter niet zou oppikken maar kom 😉 ).

  4. Wij zijn ook aan het wachten op de resultaten van het revalidatiecentrum.
    Ons zoontje die wilde enkel op de motorische testen meewerken. De rest was een regelrechte ramp, hij werd gek van al dat getest.
    Ik vraag mij dus ook af hoe zij daar een resultaat gaan op plakken…
    Zelf heb ik veel moeten neerpennen om hen toch een gedacht te kunnen geven hoe ver hij al staat. Revalidatie zal sowieso nodig zijn. Vooral in taal en fijne motoriek.
    Hoe ik dit praktisch geregeld zal krijgen om hem 3x per week een halve dag in het centrum te krijgen is momenteel nog een groot vraagteken..
    Eigenlijk zou ik gewoon graag verderdoen zoals we bezig zijn; wij gaan werken en onze jongen naar school, en dat we voor de rest gerust gelaten worden, kop in het zand en zien waar we komen…;)
    Maar we moeten denken aan zijn bestwil!

  5. Misschien een oplossing voor de puzzel van rijden en plannen: het ziekenvervoer van de mutualiteit. Via 2 lieve vrijwilligers hebben we onze jongen van school naar de reva en terug kunnen brengen.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s