Risico’s

Niet alle risico’s zijn kansen, soms zijn het gewoon risico’s.

Wat is een goed risico?

Ik denk dat iedereen voor zichzelf moet kiezen wat hem of haar het gelukkigst maakt: af en toe in het diepe springen en genieten van het zicht onderwater of aan de kant blijven staan en genieten van het zicht boven water.

Geniet van het leven, vandaag. Dat betekent natuurlijk dat je vooral moet doen waar je jezelf goed bij voelt. Wie liever aan de rand van het water blijft staan, moet dat vooral doen. Zelf ga ik graag eens kopje onder. Ieder zijn ding. Maar van in het water zie ik toch heel veel mensen twijfelen. Zou ik springen of niet? En ik zie ook veel mensen die hun keuze uitstellen of laten afhangen van anderen. ‘Moest ik kunnen zou ik ook springen hoor. Maar in mijn geval gaat dat gewoon niet.’

In mijn vorig bericht had ik het trouwens voornamelijk over sociale risico’s. Want ja, er lopen veel freaks rond op deze wereld. Wie de krant leest of regelmatig naar het nieuws kijkt zo bijna gaan geloven dat de gekken en zieken in de meerderheid zijn. Maar dat is natuurlijk niet zo.

Op een feestje aan de praat geraken met een onbekende en hem (of haar) achteraf uw echt gsm nummer geven, met kennissen meerijden na een receptie, klasgenootjes uitnodigen, uw bankkaart uitlenen aan een collega, buren binnen vragen, boeken uitlenen, huisruil, … Regelmatig lees ik verhalen over eenzaamheid. De maatschappij wordt steeds individualistischer, beweren de media. Volgens mij is het ook het gevolg van een collectief wantrouwen.

‘Nooit ga ik nog alleen op stap. Als je een onbetrouwbaar figuur op straat ziet, steek je best zo snel mogelijk over. Kom niet te dicht in hun buurt. Bij twijfel, ga je best lopen.‘ Staat in de gazet, vandaag. Echt. Je zal maar een donker type zijn die vol goede bedoelingen de weg probeert te vragen aan een voorbijganger.

Toen Aurore verdween trok er een koude rilling door mijn lijf. Maar ik echt misselijk word ik bij het lezen van de daarop volgende stortvloed aan gevloek, dreigementen, domme racistische praat en oproepen voor foltering en doodslag.

Advertisements

3 gedachten over “Risico’s”

  1. Het is wel leuk om hier geciteerd te worden. 🙂

    Ik geef je volledig gelijk hoor. Ik denk dat we het over iets anders hadden. Ik ben zelf absoluut geen wantrouwig type; ik laat de deur achteraan soms openstaan als ik een boodschap doe, ik laat mijn portefeuille in de kar liggen als ik even de groenten ga wegen, ik kan me niet herinneren ooit bang te zijn geweest van iemand. Maar eigenlijk is dat op zich toch een berekend risico, omdat ik weet dat de kans klein is dat ik bijvoorbeeld vermoord word op straat. Via de media krijg je soms het gevoel dat de wereld vol gevaarlijke criminelen loopt, maar als je de cijfers ziet, dan weet je dat de kans uiteindelijk niet groot is dat je met een gevaarlijke crimineel in aanraking komt. Wat dat betreft ben ik dus gewoon nuchter, denk ik.

    In andere situaties ben ik heel voorzichtig. Mijn gedrag in het verkeer is daar een voorbeeld van. Simpelweg omdat je bijna niets wint door te snel te rijden. Op die paar minuten komt het gewoon niet aan. Ik ben ook vrij beschermend tegenover de kinderen. Dingen die me nu te binnen schieten: ik smeer ze superveel in, vervoer ze enkel in een goed zitje in de auto, laat ze helmen dragen op de fiets, houd ze goed in de gaten op speelpleinen en zorg ervoor dat ze zo weinig mogelijk snoepen. Ik denk dat sommige ouders vinden dat ik daar wel ver in ga, maar ik ben zelf overtuigd van de meerwaarde van die dingen en wil ze zo opvoeden omdat ik liever heb dat ze die dingen als gewoonte meekrijgen in plaats van dat ze het zichzelf moeten ‘opleggen’ later.

    Ook financieel nemen we geen risico’s. Maar dat is misschien gewoon omdat we niet goed weten waaraan we geld zouden moeten uitgeven. 🙂

    Enfin, ik denk nog altijd dat de ene van nature meer risico’s neemt dan de andere, en ik heb daar niets op tegen zolang iemand zich daar beter bij voelt. Alleen vind ik het soms jammer dat ik mezelf moet verdedigen (niet tegenover jou hoor, maar tegenover sommige kennissen bijvoorbeeld) dat ik eerder afwachtend ben en niet gelukkiger word van het nemen van veel risico.

  2. Exactly. Ik voel het ook steeds kriebelen bij al die haatvolle reacties op nieuwssites, maar wie wat tegenkanting probeert te bieden is er aan voor de moeite, zo lijkt het. Het slechtste wat je kan doen is je leven laten hypotheciseren door zulke voorvallen. Door de media is iedereen goed op de hoogte van wat er allemaal voor vreselijke voorvallen in de wereld gebeuren, maar inderdaad dat is slechts een klein segment. Je kan je daarvoor toch niet opsluiten in huis en leven in angst?
    Ik heb al redelijk wat alleen gereisd. Mensen begrijpen dit niet en waarschuwen mij daar telkens voor. Toch vrees ik dat er een ernstig voorval nodig zal zijn, vooraleer ik me dat zal kunnen laten (en dan nog). Alleen afkomen van de Gentse feesten zal ik er dus ook niet voor laten.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s