Een nieuwe bril

De papa belde me op het werk op. “Nina haar bril is echt kapot. Ik ga nu naar Pearl.”

Slik. Wie voor de kinderen zorgt, beslist. Zo eenvoudig is het, vind ik. En doorgaans heb ik het daar totaal niet moeilijk mee. Bob en ik kom op vlak van opvoeding goed overeen. En toch zijn er ook verschillen. Zo ben ik bijvoorbeeld strenger op vlak van televisiekijken. Bob hecht dan weer meer belang aan gezond eten en drinken (wat, waar en wanneer).

Maar dat hij zo helemaal alleen een nieuwe bril voor Nina ging kopen, vond ik toch een beetje … lastig. Een bril is belangrijk. Nina gaat die de komende jaren iedere dag dragen. En ja, het is kinderachtig maar op vlak van stijl en mode ben ik er graag bij 😉 Bovendien vind ik het zelf al zo een vreselijk moeilijke aankoop. Ik ken maar weinig echt mooie brillen, niet voor volwassenen en zeker niet voor kinderen. Vaak is het of te braaf of te gewaagd. Stiekem hoopt ik dat Nina klaar zou zijn voor een klassieke zwarte Ray Ban-nerd bril. Nieuw is die stijl natuurlijk niet maar voor kinderen vind ik het nog altijd best cool. Maar de papa besliste en het werd iets totaal anders.

Toen ik de foto zag, moest ik even slikken. “Ja zeg. Het was niet gemakkelijk. Zo een roze of paarse bril is toch ook niet mooi? En jij houdt niet van aluminiummonturen. Veel blijft er dan niet over hoor. Bovendien heeft Nina een veel te klein en te bleek hoofdje voor zo een zwarte bril.” Ok, ik besef dat met drie kinderen ‘even snel’ brillen passen geen aangename activiteit is. Flo begint zich snel te vervelen en wil dan ook brillen passen, wat snel escaleert in totale chaos. En dan hebben we het niet eens over Bobs hernia.

Toch gaf ik me niet zo snel gewonnen. Dus belde ik naar Pearl met de vraag of ik nog mocht wisselen van montuur. Een uur later stond ik opnieuw in de winkel met Nina. 😉 Tientallen brillen hebben we gepast, en ja de nerdbril paste inderdaad niet. Dus sloot ik me (ondanks het schaamtegevoel) uiteindelijk toch aan bij de eerste keuze.

Alleen domme mensen veranderen nooit van gedacht. Toch?

IMG_20130820_184739

Advertenties

10 thoughts on “Een nieuwe bril”

  1. Ik vind em heel tof, hoor. Bij ons is het trouwens omgekeerd: de papa wilt steeds zijn zeg kunnen doen als de kids kleren nodig hebben. En mijn dochter (9 jaar) en ik houden niet zo van het oerklassieke, het mag wel wat speelser. Vermoeiend, hoor!

  2. Ik draag zelf een bril en vind het ook altijd keimoeilijk om een nieuwe te kiezen. En dan zie ik het ook nog ne keer niet goed als ik moet passen zonder de juiste glazen erin. 😉

  3. Herkenbaar. Het moeten (en toch ook leren) loslaten op een terrein, dat je echt wel als het ‘jouwe’ beschouwt. Maar eerlijk….als ik niet tevreden zou zijn, zoals jij was, zou ik ook terug gaan, natuuuuuuurlijk.
    Best leuk om te ervaren hoe het verhaal afloopt!! Bevrijdend dat je Bob gerust kan laten gaan in mode en stijl. Correctie! Toch wat betreft de brillen dan 😀

  4. Supermoeilijk, dat brillen kiezen. Hier krijgen de jongens van de optieker altijd een doos kandidaat-monturen mee naar huis, zodat zowel mama als papa als broers hun zegje kunnen doen. Wat vooral belangrijk is: wie hem moet dragen moet er zich goed bij voelen.
    Die van Nina is echt leuk!

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s