Aan de kassa

Voor mij aan de kassa staat een dame met haar zoon. Ik schat zo iets ouder dan mezelf, de jongen is net aan zijn puberteit is begonnen. Vier flessen Pisang Ambon, twee flessen Passoa, zes flessen echte cola. Ze bouwen een feestje, zoveel is duidelijk. Die Pissang is toch niet voor de twaalfjarige, hoop ik. Of zouden er ook volwassenen bestaan die dat lekker vinden?

Bij het woord privacy denken velen spontaan aan facebook, terwijl niets zo onthullend is als je boodschappenkar. Ik idealiseer de job van kassierster niet maar je leer er vast veel bij over mensen.

Veel of weinig boodschappen? Boodschappenlijstje of niet? Zelf scannen of cash betalen? Punten sparen of niet?

Het was razend druk deze voormiddag in de Carrefour. Een mama met een overvolle kar, allemaal A-merken en veel snoep. Een koppel die naast eten ook gewoon hun kerstinkomen doen in het grootwarenhuis, lekker efficiënt. Een knappe alleenstaande man die gezond kookt, voor zichzelf of misschien heeft hij straks een date. Een oudere dame die zichzelf verwent met nieuw ondergoed.

Jengelende kinderen die uiteindelijk toch hun zin krijgen. Kassa’s voorbehouden voor bancontact waar een oudere dame toch met cash wil betalen, en de onvermijdelijke overspannen kassierster.

En ik? Mijn aankopen verklapten die dag toevallig weinig. Maar meestal kan je uit mijn kar wel afleiden dat er bij ons veel kinderen over de vloer komen, en dat wij graag en veel tafelen.

Clichés bestaan niet, besef ik. Niemand past in een vakje, tot je boodschappen gaat doen 😉

IMG_20131220_151240

Advertenties

6 gedachten over “Aan de kassa”

  1. Hihi, ik heb dat gevoel over m’n eigen kar ook. Wij gaan voor de gezonde dingen meestal naar een andere winkel dan voor minder gezonde, owv prijs en kwaliteitsissues. In de eerste winkel voel ik me altijd een supermoeder aan de kassa. Maar als ik dan in de andere winkel aan de kassa sta met alleen maar chips, brikjes, frieten en chocola, bekruipt me altijd het gevoel dat de kassierster me wel marginaal moet vinden…

  2. Ik maakte me onlangs dezelfde bedenking in de bib, toen ik een paar zelfhulpboeken meenam. Sommige daarvan als serieuze lectuur, andere meer als grap om mijn gezinsleden te pesten (“Waarom tieners zo irritant kunnen zijn” en iets over burnout).
    Zouden die bibmensen dat in de gaten houden en zo mensenlevens volgen in alle fases: zwangerschap, opvoeden, knutselen, reizen, relatietherapieboeken…?

    En in de Colruyt ook al dezelfde bedenking gemaakt: meestal een hele kar vol gezonds. En net die ene keer dat er snoep en cola gekocht wordt voor een feestje doet de sportclubtrainster van de kinderen aan de kassa daar een vakantiejob ;-)))

  3. Haha, super, ik doe dat ook zo graag, mensen observeren in de supermarkt en er dan iets bij fantaseren. En maar hopen dat mensen dan de spullen in mijn kar heel gezond en verantwoord vinden, hihihi.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s