Doe-het-zelf-kinderen

Soms lijkt het hopeloos. Vanaf twee kinderen krijg je er een gratis ochtendspits bij. Ik nam met veel interesse jullie tips door want het is altijd boeiend om te lezen hoe andere het aanpakken.

‘Kleren op voorhand klaarleggen. Boekentassen ’s avonds maken. De tafel alvast dekken.’ Slik. Ok, op die manier win je tijd. Maar verschuif je zo het probleem niet? Als mama begin je zo ’s avonds al aan de ochtendshift. Dat kan toch niet de bedoeling zijn? Mijn ultieme doel is namelijk niet om ’s morgens rustig de krant te lezen. Dat zou net iets te gemakkelijk zijn, al was het maar door zelf een half uurtje vroeger op te staan.

Misschien ben ik idealistisch of overambitieus maar uiteindelijk hoop ik op, werk ik naar, ga ik voor kinderen die voor zichzelf zorgen. Die ochtendgekte is inderdaad niet leuk maar het is wel een manier om kinderen duidelijk te maken dat zij (en niet ik ;-)) het anders moeten aanpakken. 🙂

Manou is haar agenda kwijt. Dat is jammer maar alleen zo zal ze leren om een beetje zorg te dragen voor haar gerief. Zwemzak vergeten? Pech. Vorig jaar reed ik nog over en weer. Nu trekt ze je maar een versleten veel te groot en misschien een beetje vies uitleenzwempak aan. Mijn meisjes kiezen vaak zelf hun kleren uit de kast, mits een beetje begeleiding natuurlijk Hoe ouder ze worden, hoe vrijer ik ze laat. Alleen zo gaan ze een eigen smaak ontwikkelen, al dat betekent dat soms ook dat ze met een veel te lichte zomerjas naar de Chiro vertrekken.

Doe-het-zelf kinderen: zelf hun boekentassen maken, zelf kleren kiezen, zelf tanden proper (!) poetsen, zelf kleren aantrekken, zelf de tijd in de gaten houden, zelf de tafel zetten en hopelijk binnen een paar jaar zelf pannenkoeken bakken en zelf hun brooddoos maken. Dat wil ik 😉

Het is soms vaak een gevecht, geef ik toe. En om het zeuren binnen de perken te houden, schafte ik me vorige week een beloonkalenderbord aan, in de Hema. Ieder kind krijgt drie werkpuntjes ‘(want je moet ergens beginnen )  : tafel dekken, kleren alleen aantrekken tot glimlachen (want er lopen hier ook dames rond met een ochtendhumeurtje), enzovoort. Enkel als ze het alleen doen zonder dat ik het moet vragen, verdienen ze een punt (al probeer ik niet te streng te zijn). Veel goede punten geven recht op een ‘extraatje’ zoals eens langer opblijven, chips voor tv of een uitstapje.

IMG_20140221_215757
We begonnen op vrijdag 😉 Voorlopig zijn de twee oudste enthousiast en zolang dat duurt verlopen de ochtenden ietsepietsie rustiger. Aan Flo ga ik nog veel werken hebben 😉

Advertenties

4 thoughts on “Doe-het-zelf-kinderen”

  1. Zo herkenbaar hoe je de ochtenden schetst. Ik ben dus niet de enige die altijd aan het haasten is ’s ochtends. Als mijn dames iets ouder zijn ga ik zeker ook met zo een bord werken!

  2. Het is inderdaad de bedoeling dat de kinderen het na verloop van tijd zelf kunnen. Dat gaat zo met ups and downs. De meisjes weten dat hun papa sneller toegeeft dan hun mama. Een periode terug had ik op de computer een blad voorbereid met pictogrammen van wat moest gebeuren en de volgorde (dat laatste doet er op zich ook niet toe). Dat blad hing in de badkamer en heeft eventjes gewerkt, ook al was Marlies toen nog te jong. Ik heb al verschillende keren gedacht het opnieuw in te voeren. Bedankt om me eraan te herinneren. Jullie schema ziet er ook goed uit. Praktisch. Ik ben benieuwd. Handig zo die driewerkpuntjes. Kinderen doen met momenten inderdaad niks liever dan laten zien wat ze al kunnen. Nu de timing hiervan bij ons nog juist krijgen. Marlies haalt hier ook grandiose fashion-statements uit, wanneer ze haar kleren zelf uitkiest. Hier is het de papa die erop staat om de kleren op voorhand klaar te leggen. Met het bovengestelde doel (doe-het-zelf-kinderen) ga ik het er eens met hem over hebben, se ;).

  3. Ik hou ook van doe het zelf kinderen (wat een leuke term), maar de realiteit is hier jammer genoeg ook dat als het vooruit moet gaan je snel veel overneemt (mijn man is hier strikter in). Wij vinden ook dat er voor gewone zaken zoals eten, kleden, naar toilet gaan,je eigen boekentas dragen,… geen beloning nodig is. We zijn dus ook niet zo’n fan van stickers en andere systemen (ook omdat voor mij aanvoelt als nog iets bijkomend waar discussie over komt – wanneer is het goed genoeg om de sticker te krijgen?), maar dan heb je inderdaad wel dikwijls het gevoel dat je alleen nog maar kan zagen. Ik volg je ervaringen en experimenten dan ook graag.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s