Red eens een vogeltje

‘Mama? Wat heeft Tuc in zijn bek?’

IMG_20140519_151004

In het gras ligt een jong gekwetst duifje. Ik til het op maar een groot stuk van zijn pluimen blijven op de grond liggen. Zijn vleugeltje is zwaar toegetakeld. Wat nu?

‘Verlos het beest uit zijn lijden’, was het eerste dat in me opkwam. Maar hoe doe je dat? ‘Gooi het dier tegen de muur. Verdrink het. Knip, hak of ruk zijn kop er af’, waren de tips uit mijn nabije omgeving.

Hum. Mijn hart voor dieren kromp in elkaar. Het vogeltje keek me met grote ogen aan, zonder zich te verroeren. Slik. Als het diertje moest doodgaan, dan zou dat vanzelf ook gebeuren, dacht ik. De natuur verwacht niet dat ik een vogel tegen de muur smak.

We maakten een zacht nestje en plaatsen ons vogeltje op de vensterbank, in de schaduw én hoog genoeg zodat moordenaar Tuc er niet meer bij kon. Later op de avond, op een terras in Gent, kwam het vogelasiel ter sprake. Goed plan, dacht ik, al werd mij tegelijkertijd ook duidelijk dat zo een gewond beestje op een vensterbank een vogel voor de kat was, letterlijk. En dus spurtte ik met de fiets naar huis, om het vogeltje voor een tweede keer te redden. Nog een geluk dat onze poes genoeg eten krijgt, en zich maar zelden in de buurt van de hond (en de vensterbank) vertoont.

Deze ochtend gooide ik mijn planning om voor mijn nieuwe vriendje, en reden we naar het vogelasiel in Merelbeke. Dat mensen zich belangeloos inzetten voor zo kleine en kwetsbare dieren als tortelduifjes vind ik aandoenlijk en hoopgevend.

Moraal van het verhaal: wie het klein niet eert, is het grote niet weert.
En ook: gooi nooit een vogeltje tegen de muur.

Advertenties

4 thoughts on “Red eens een vogeltje”

  1. Onwaarschijnlijk hoe ze zich daar inzetten! Wist je dat je daar mag gaan helpen? Onze jongens deden het vorige zomer een paar keer, en vonden dat een fantastische ervaring. Onder de 15 jaar is begeleiding van een volwassene wel nodig. Hier begon het ook met een duif…uit het nest gevallen. Achteraf kregen we een mailtje dat “onze” duif het goed stelde en vrijgelaten werd.

  2. Ik heb ooit een mereltje verzorgd dat tegen onze ruit was gevlogen, en zodanig gekwetst was dat het niet meer kon vliegen. Dagenlang heb ik het wat water bezorgd en kruimeltjes van teenentander. Tot, de dag dat we op reis gingen, een kat het diertje in de nek beet en levenloos achterliet.

  3. Wij hebben ook zo eens met een vogeltje naar Brasschaat gereden. Een paar weken later kregen we bericht dat het goed was hersteld en terug de vrijheid had gekregen, daarvoor die je het gewoon.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s