Show

De kleuters staan in een rij, te dansen voor hun ouders. Het ene kind heeft al meer lef en talent dan het ander. Ik vind ze allemaal schattig. Een klein meisje kijkt verschrikt rond maar pas als ze begint te huilen, valt ze me op. Ze loopt recht op me af, naar haar vader die vlak achter mij zit.

‘Wat sta je daar nu te huilen? Je deed niet eens mee. Je stond daar gewoon, te staan.’

Hij zucht, en draait zich van haar weg. Gelukkig komt net op dat moment haar mama aan. ‘Het is niet erg liefje. Ze deed je best maar je was gewoon een beetje verlegen. ‘

‘Het is wel erg.’ Zijn lichaamstaal spreekt boekdelen. ‘Alle kinderen deden mee, behalve zij. Typisch. Ze stond daar maar, te staan. Moest ik daar naar komen kijken?’

Mijn ijzige blik had weinig effect. Een publiek incident zou het meisje niet helpen, maar stiekem hoop ik dat hij dit leest.

Eikel!

Advertenties

8 gedachten over “Show”

  1. Als kleuter was ik ook geen fan van die ‘verplichte nummertjes’. Ben dit trouwens nog steeds niet. Ik begrijp volkomen dat men met hand en tand probeert kinderen van hun podiumvrees af te helpen, maar ‘dwang’ kan het alleen maar slechter maken. In de geschetste situatie kan het voorval alleen maar reden zijn om de volgende keer nog meer schrik te hebben voor zo’n ‘afgang’.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s