Categorie archief: creatief

Wensballon

wensballon

Ze komen uit China, denk ik. Wens- of Ufoballonen bestaan uit papier en vliegen op warmte, zoals een echte luchtballon. De leerkrachten op onze nieuwe school lieten er een de lucht in bij het begin van het schooljaar. De kinderen en wij waren onder de indruk. Voor ons verjaardagfeest ging ik dus ook op zoek. Die dingen bleken niet zo gemakkelijk te vinden. Online waren de verzendingskosten een beetje duur, en uiteindelijk vond ik een pak van die dingen bij een ballonshop op nog geen vijf minuutjes van ons deur. Iedereen was weer onder de indruk. Wat een vlammetje en een beetje papier toch kunnen doen. Hopelijk komt mijn wens nu nog uit ook.

Advertenties

Soms zeggen woorden meer

Roger Vangheluwe

Zes jaar geleden (2004) maakte ik een reeks portretten voor de regiopagina’s van de krant: bekende mensen over hoe zij genieten van de zomer. De ondertussen beruchte bisschop Roger Vangheluwe was een van hen. Ik herinner me de shoot nog goed. Eerst reed ik hopelijk verloren in al die eenrichtingsstraten van Brugge en dan vond ik geen parking, zodat ik bijna te laat was. Opgejaagd was ik, terwijl Vangheluwe een buitengewoon rustige indruk maakte.

Ik ben niet katholiek, niet eens gelovig. En toch heb ik altijd een soort eerbied gevoeld ten opzichte van priesters en pastoors. Ik herinner me nog hoe bizar ik de fotoshoot vond: ik, miss niemendal, die even tegen een bisschop mocht zeggen hoe en waar hij moet zitten, hoe hij moet kijken, enz. Vangheluwe liet zich probleemloos sturen, iets wat niet van alle bv’s gezegd kan worden.

Mijn foto is enkele weken terug op de cover van onze weekend bijlage verschenen. Joehoe. Ik was best blij. Nu blijkt dat net mij beeld zorgt voor de nodige commotie. Het was de meeste lezers (onder wie andere priesters) niet duidelijk dat het om een archief beeld ging. ‘Alle, laat die man zich nu rustig fotograferen daar in Westvleteren? Heeft hij daar nu echt geposeerd voor fotografen? Schaamt hij zich niet?’ En zo gingd e bal aan het rollen. Er had een datum moeten bijstaan, en duidend onderschrift: woorden zeggen soms meer dan beelden.

Verjaardagsfeestje(s)

Nina is binnen enkele weken jarig. Vier jaar wordt ze, al draagt ze nog altijd kleren voor 2-jarigen. Manou kreeg een feestje, nu is het haar beurt. In haar nieuwe school heeft ze natuurlijk nog geen echte vriendjes, dus nodigen we gewoon de hele groep uit. Foto’s maken, kaartjes ontwerpen, datum uitkiezen: ik had het allemaal zorgvuldig voorbereid. Maar blijkt dat er die dag nog een feestje is, van een ander kindje.

Pech. Balen. Pest. De andere kleine is ondertussen van school veranderd, dus wij zijn natuurlijk niet gevraagd. Hij of zij wil blijkbaar toch nog Nina’s nieuwe vriendjes (in spe) uitnodigen. Waarom is hij (of zij) dan van school veranderd? Waarom vraagt hij niet zijn nieuwe klasgenootjes? Waarom moet het toch altijd zo ingewikkeld worden. Soit. Twee seconden heb ik gezucht, en dan ben ik gewoon begonnen aan een nieuwe uitnodiging.

Overaanbod

Dit weekend was het opendeurdag bij de ‘Vrije Ateliers’, de hobby-academie waar ik lesgeef in Sint Niklaas. Manou, Nina en Flo gingen met me mee. Het was natuurlijk wel een beetje lastig moeilijk om een babbeltje te slaan met mijn toekomstige leerlingen terwijl mijn drie kappoenen de boel afbraken. Maar de opendeurdag zelf is echte en aanrader. Mijn meisjes vonden het gewoon geweldig om al die leerkrachten bezig te zien: flamencodansen, schilderen naar levend model, boetseren, piano, Chinese kalligrafie (beide dames kregen hun naam opgeschreven, zie foto), djembe, enz.

Eerst wou ze piano spelen (dat wil haar papa ook vandaar), dan flamenco dansen (zo mooie kleren). We eindigden ons bezoek met een korte try-out potdraaien: lekker glibberige handjes en die bol natte klei maar draaien. En dan plots ontstaat er een potje: zalig. Ik vind dat zelf nog altijd een geweldig gevoel. Onze kleren en haar, de handvaten van mijn buggy en mijn stuur hingen (hangen) vol grijze klei maar ik kreeg meteen zin om me in te schrijven.

Naaien, paardrijden, rollerbladen, potdraaien, piano, zeilen: we leven in een wereld met een gigantisch overaanbod. Een overaanbod aan alles, nu ik er over nadenk: informatie, werk, eten, culturele activiteiten, goede films, sociale contacten, feestjes, reisbestemmingen, … Leidt dit ook tot en overaanbod aan geluk? Ik twijfel.

Styling maakt het verschil

Als tiener interesseerde make-up me niet. Ik vond het te “madam”, te gekunsteld en vaak gemeen. De meeste jonge meisjes hebben ook helemaal geen make-up nodig, zeker niet om naar school te gaan. Maar voor foto’s is visagie en styling echt een aanrader, voor jong en voor oud. In de reclamewereld wordt iedereen -vrouwen, mannen en kinderen- altijd geschminkt, zelfs voor zogenaamde natuurlijke scènes.

Ik heb voorlopig nog niet zo veel samengewerkt met een styliste, maar dat komt verandering in. Mijn vriendin Rebecca heeft net haar opleiding visagie achter de rug. Ze is bovendien kapster en kan dus zorgen voor een complete metamorfose. Ok, een beautyshoot duurt langer en kost iets meer maar het is echt de moeite waard. En om dat te bewijzen hebben wij dit weekend een voor en na georganiseerd onder vriendinnen. Wat een beetje verf (en de juiste bh) toch kunnen doen 😉

Ontwerpjes

ontwerp kaartje

Ik heb mijn roeping als grafisch ontwerpster een beetje gemist. Jammer want ik ben graag creatief bezig op de computer. Indesign heb ik enkele jaren geleden gevolgd bij Cevora, en Illustrator zou ik heel graag nog leren. Tegelijkertijd besef ik dat een mooi ontwerp meer is dan vlot met een computerprogramma werken. Kijken naar het werk van anderen en veel proberen. Mijn ontwerpjes zijn nog te vaak lucky shots.

Nina wordt eind september 4 jaar, en dat is een goede reden om nog eens iets te maken. Deze kaart stond er snel en ik was meteen tevreden. Overmoedig ben ik dan maar begonnen aan een tweede ontwerp. De hele avond heb ik er aan geprutst om het om tien uur af te voeren. Tja.