Categorie archief: DIY

Instagramboekje

Het is de fotograaf die foto’s maakt, niet de camera. Net zoals een kok eten bereidt, en niet zijn (al dan niet) dure fornuis.

Ik maak heel veel foto’s met mijn Samsung S3 mini van amper 200 euro. 5 megapixel, niets bijzonders en toch ben ik heel tevreden van dat cameraatje. Ok, bij weinig licht is het ploeteren maar als de zon schijnt kan hij zelfs snel bewegende modellen aan. En dankzij Instagram heb ik ook geen photoshop of lightroom meer nodig.

Mijn instagrammapje telt ondertussen al honderden beelden. Hoog tijd voor een grote kuis, en het ideale moment om de beste foto’s eens af te drukken. Mijn meisjes zijn dol op tastbare herinenringen, die ze kunnen meenemen naar school.

Na een korte google-zoektocht kwam ik uit bij het Instagramboekje van de Hema. Klein genoeg voor de boekentas, en de lay-out is ook mooi strak: je kan maar één foto per pagina plaatsen, op een witte of zwarte achtergrond. Meer moet dat niet zijn. Kwestie van mensen tegen zichzelf te beschermen.

Twee weken later ontving ik mijn boekje. Tien op tien centimeter vind ik persoonlijk toch een beetje klein, zelfs voor instagramfoto’s. En de kaft was beschadigd. Ik mailde naar Hema en ze waren zo sportief om mij meteen een nieuwe boekje op te sturen. Maar wat bleek? De cover van mijn tweede boekje kleurde helemaal grauw, een groot verschil met het eerste boekje. Maar ik mag niet klagen: ik heb nu twee (niet perfecte) fotoboekjes voor de prijs van één.

Conclusie: foto’s printen loont. Het Hema-instagramboekje is best schattig maar de kwaliteit (vooral van de kaft) kan beter. En echt goedkoop is anders. Voor dat bedrag bestel je beter een standaard vierkant fotoboek op fotopapier, bij een andere leverancier 😉 .

Advertenties

Dinovember

Af en toe bots je op een idee of project waarvan je spontaan denkt: zo wijs! Dat ik daar niet op gekomen ben. 😉 Of eerder: ik wou dat ik het vroeger geweten had.

November, de maand waarin je speelgoed dino’s ’s nachts opnieuw tot leven komen. Dinovember.

1 BHjdCN6_3yA8fK8CN2DyHA 1 MdeWIcVlOdCkEIfBFJ9KxA

Every year, my wife and I devote the month of November to convincing our children that, while they sleep, their plastic dinosaur figures come to life.
Why do we do this? Because in the age of iPads and Netflix, we don’t want our kids to lose their sense of wonder and imagination. In a time when the answers to all the world’s questions are a web-search away, we want our kids to experience a little mystery. All it takes is some time and energy, creativity, and a few plastic dinosaurs. Childhood is fleeting, so let’s make sure it’s fun while it lasts.

Manou kickt nog af van Sinterklaas. Ik denk niet dat ik ze nog kan overtuigen van Dinovember. Jammer voor mij maar misschien gelukkig voor mijn interieur 😉

Behang

Had ik jullie al verteld dat het een deugniet is onze jongste?

Ze was boven op haar kamer aan het spelen. Het was rustig en stil, wat verontrustender is dan veel kabaal. ‘Kijk mama. Flo mooie tekening maken.’ Met alcoholstift, over de volledige breedte van de kamer. Slik. Flo ziet het altijd groots.

Een paar jaar geleden kocht ik appeltjesbehang voor in mijn fotostudio. Het waren de laatste rollen, vier voor de prijs van één.

Toen wij vier jaar geleden verhuisden naar Oostakker, hebben we alle kamers wit geschilderd. Wit is gemakkelijk en past bij alles. Je kan het ook gemakkelijk overschilderen. Kleurrijke spulletjes genoeg om de boel een beetje op te fleuren. Bovendien groeien kinderkamers met het kind. Iedereen doet natuurlijk zijn zin maar ik heb het nut van een kant-en-klare babykamer nooit goed begrepen. Sommige ouders beginnen daar zelfs al voor de geboorte aan. Wij dus niet.

Manou sliep aanvankelijk in onze dressing. Later kregen ze elk een kamer toegewezen maar ondertussen hebben ze al meermaals gewisseld. Toen Nina een stapelbed kreeg, veranderde Flo’s kamer in een speelkamer. De twee jongsten slapen liever samen. En manou huist nu al even in wat ooit een logeerkamer was.

Dankzij mijn lieve schoonvader maakte de witte muur plaats voor appeltjes. Behangen is een beetje een gedoe maar nu het hangt, vind ik het toch een pak sfeervoller dan effen. En ook de meisjes zijn erg enthousiast. Dank u wel opa!