Categorie archief: uitstapjes

Parijs

Tijdens de herfstvakantie gaan we ons huis ruilen met een gezin uit Parijs. Spannend. Het is onze eerst keer maar ik heb er veel vertrouwen in. Een week van huis wisselen kan toch niet zo moeilijk zijn. Ik kreeg alvast een hele reeks leuke tips van ons gastgezin, over waar we lekker konden eten en wat het bezoeken waard is. En we moeten geen lakens en handdoeken meebrengen want we hebben ondertussen al afgesproken dat ieder zorgt in zijn huis voor een proper aanbod. Ook speelgoed moeten we niet meenemen, gezien zij ook drie kinderen hebben.

Hoe zit dat met de verzekering? Wat als er iets breekt? Hoe doe je het met de sleutel? Is ons huis wel “af” genoeg? Gaan ze het wel leuk vinden? Gaan wij daar onze weg vinden? Wat ga je een hele week doen met drie kinderen in Parijs? Tja, thuisblijven is altijd gemakkelijker. Wij gaan voor het avontuur en dat houdt natuurlijk en reeks onzekerheden met zich mee. Maar als ik de woning op foto zie, dan weet ik dat het vast goed komt. Ik tel de dagen al af. En als het meevalt, reizen met volgende zomer met dezelfde formule naar …Puerto Rico. Jiiiha 😉

Advertenties

Aanvaring

paddle, stand up paddle
aanvaring rederij de gentenaar, bootjes van gent, toerisme, rondvaart

 

in het water door rederij de gentenaar
aanvaring rederij de gentenaar, bootjes van gent, toerisme, rondvaart

 

Zondagmorgen gingen we stand-uppaddelen, op de Leie in Gent.  Ik had er veel zin in. Prachtig weer en met een koppel leuke vrienden het water op, dat zou vast lachen worden. Zo doe activiteiten vind ik eigenlijk altijd wel leuk, al blijkt het steeds moeilijker om mijn vrienden hiervoor te motiveren. Gaat het niet saai zijn, zo een paar uur rechtstaan op een surfboard? Ga ik dat wel kunnen? Stand up paddelen bleek leuker, spannender maar ook lastiger dan verwacht. Ik vind het persoonlijk leuker dan kajakken, actiever en grappiger. Bovendien zie je meer.

Alles ging (redelijk) goed tot we onder de brug van het Laurentplein voeren, in een vrij smalle verlichte tunnel.  Toen we een toeristenbootje achter ons zagen aankomen, zette iedereen zich schrap. Andere boten maken golven, veel golven. Ik moet u daar geen tekeningetje bij maken.  Maar de sfeer zat goed; iedereen was nog goed gezind en we lachten en riepen naar kapitein. Aan de snelheid van de boot te zien, hadden we plots wel door dat deze boot anders was dan zijn voorgangers. Hij toeterde van ver en leek geen snelheid te minderen. Iedereen peddelde zo snel mogelijk naar de kant van de brug, tijd om over te steken was er niet. Bob stond links, ik een beetje eerder rechts met het andere koppel. Toen het toeristenbootje ons voorbij voer, gaf hij plots gas bij waardoor de golfslag nog heviger werd. Op een meter scheurde hij Bob voorbij. Iedereen verloor zijn evenwicht en Bob viel in het donkere vieze water.

 

Hel.  “Er is nog niemand in het water gevallen tijdens het paddelen” had de begeleider gezegd. Tja, wij dus wel. Waarom moesten wij  precies zo een wegwaterpiraat tegenkomen? Wat bezielde die man? Waarom minderde hij geen vaart zoals alle andere boten?

Ik ben een optimistisch iemand maar het laatste jaar heeft mijn geloof in de goedheid van de mens toch veel rake klappen gekregen. En ik ben niet snel boos maar eens het zover is, geef ik moeilijk af. Ik was dus absoluut niet van plan om het hierbij te laten. Bob verloor zijn zonnebril en kwam er met een schaafwonde van af maar in de tunnel had het gemakkelijk veel slechter kunnen aflopen. De sfeer was alvast meteen bekoeld. Er was trouwens geen enkele reden voor zo een gevaarlijke maneuver. Na de val moest Bob noodgedwongen stoppen met paddelen maar wij trokken verder, richting graslei. Daar kwamen we de agressieve kapitein natuurlijk weer tegen. Hij bleek van rederij De Gentenaar te zijn.

Boos voer ik in zijn richting en sprak de man er over aan. Hij weigerde me zijn naam te geven (deed gewoon alsof ik lucht was, wat mij natuurlijk nog bozer maakte), en ook de bazin van de rederij lachte mijn klachten weg. “Wij kunnen anders niet werken.” Right. Dat het die dag mooi weer was en dus druk op het water, vond zij blijkbaar een goede reden om eens een surfer te verzuipen. En dus reden Bob en ik na de paddle-initiatie richting politiecommissariaat.

Jammer dat iedereen die dit leest door die ene eikel nu waarschijnlijk denkt: goh, dat paddelen, dat is niets voor mij. Dat ziet er echt veel te gevaarlijk uit. Ik heb geen aandelen bij surf-in maar standup paddelen is echt leuk. En als u toch van plan bent om te genieten van een toeristische rondvaart in Gent: kies voor de bootjes van Gent, aan de ajuinlei. Die waren (ook in het verleden) altijd behulpzaam en vriendelijk 😉

Google

Het internet is toch echt de beste uitvinding van de eeuw. Ik kan perfect leven zonder telefoon (graag zelfs), zonder facebook en zonder blog. Maar het internet is mijn McGuyver-truukje voor ongeveer alles.

Manou wou graag een gele winterjas, niet meteen populair kleur. Je zou natuurlijk alle kinderwinkels van Gent en omstreken kunnen afdweilen maar via het internet gaat het sneller (en milieuvriendelijker): google zoeken, geel meisjesjas, zalando, klik, bestellen, klaar. En dan zocht ik een lieve en leuke zwemjuf: zoeken, zwemlessen privé, link naar een site over bijlessen, juf uit Evergem, 2 smssen laten had ik een afspraak.

Zo was ik ook op zoek naar leuke kindvriendelijke paardrijlessen voor Manou. Maneges genoeg en overal kan je privélessen volgen maar die zijn meestal erg duur. Ik zocht iets intiemer, iets rustiger en zachter na het hectische (en voor Nina traumatische) paardrijkamp in De Hoefslag. Dankzij Google kwamen we bij Emma terecht, een jong lief meisje uit Laarne met 2 brave pony’s. Sommige mensen zijn geboren lesgevers, denk ik dan. Manou en Nina zijn van geen grote helden maar in minder dan een uur ruilden ze angst voor grote dosis zelfvertrouwen.

Zie ze draven, zonder longe, die kleine stoere meid van mij. Zalig. Dank u Google, en dank u Emma natuurlijk.

Ahja, onze toks zijn zoek. Spijtig genoeg kan Google deze niet voor mij terug vinden. Moest iemand weten waar we ze achterlaten hebben, dan hoor ik het graag 😉

Peter pan

Via de redactie kan ik regelmatig aan gratis kaarten geraken. Dat is een heerlijk extralegaal voordeel want voor een leuk uitstapje ben ik altijd te vinden. Dus toen er kaarten waren voor de nieuwe musical van Peter Pan heb ik niet getwijfeld. Mijn meisjes gaan dat geweldig vinden, dacht ik. Dat de voorstelling om 19.30 begon op een donderdagavond tijdens een schoolweek nam ik er maar bij. Pedagogisch niet helemaal correct zegt u? Tja, kinderen hebben ook recht op hun dosis spanning, avontuur en show, én de bijhorende vermoeidheid 🙂

Samen met de papa namen ze de trein, richting Brussel. Dat op zich was al een groot avontuur. En toen was het tijd voor Peter Pan. Ik ga u een lange recensie van de show besparen maar voor wie twijfelt kan ik toch een paar bedenkingen op een rij zetten: het decor, het licht, de “special effects” en de kostuums zijn overweldigend. Peter Pan is echt een heel mooie en indrukwekkende show. En toch greep hij ons niet naar de keel.

Het grootste pijnpunt is de taal. De vertelstem Tinkerbel speekt Engels. Mijn kinderen kijken regelmatig naar anderstalige tekenfilms, zolang ze voor de buis mogen hangen is alles goed. En op vakantie moedig ik hen altijd aan om met andere kindjes te spelen, ook al begrijpen ze elkaar nauwelijks. En gelukkig kenden Manou en Nina het verhaal van Peter Pan al. Toch begrepen ze het vaak niet, waardoor ik een groot stuk van de show vertaalster gespeeld heb. Zowel voor als achter ons, zag ik veel (te veel) ouders hetzelfde doen.

Peter Pan is een kinderverhaal, maar de musical is voor voor hen te moeilijk. Nog voor de pauze zag ik veel ouders en hun kinderen afhaken. Jammer. Veel Belgen zijn meertalig ja, maar ze moeten ook niet overdrijven. Het was bovendien technisch niet eens zo moeilijk geweest om de onzichtbare stem te laten vertalen. Tweede pijnpuntje is de duur van de voorstelling. De show begon om 19.45, de eerste pauze om 21.15. Less is more. Ik had zo een paar scènes kunnen schrappen. Wij hadden het na het eerste deel ook wel gezien. Iedereen was moe, ondanks de vele kanonschoten, het vuurwerk en de Cirque du Soleil-achtige effecten.

Harry malter

Enkele maanden geleden kocht ik via Groupon vijf toegangstickets voor Harry Malter, aan 6 euro per persoon. Dat zou deze zomervakantie wel eens van pas komen, dacht ik. Maar de vakantietijd vloog voorbij en zondag vervielen de bons. We moesten en zouden zondag dus naar Harry Malter gaan. Grouponstress noemt mijn man het 😉

Het park heeft niet zo een goede reputatie. Het zou oud, vuil en dieronvriendelijk zijn. Maar het is vlakbij en de combinatie park, dieren en speeltuin trekt mij wel aan. Ik vind Harry Malter bovendien betaalbaar, zeker met Groupon (of op woensdag) en zeker in vergelijking met Plopsa. We gingen en zagen veel leuke dieren, van dichtbij. Aapjes, stinkdieren, hangbuikvarkentjes, papegaaien, stokstaartjes en nog zo een paar rare wezens.

En dan waren er bootjes, een oude molen, een rit in de huifkar, een circusvoorstelling én een rit op de rug van een echte kameel. Nergens hebben we lang moeten aanschuiven. Heerlijk. We hebben veel gelachen en de kinderen kregen er maar geen genoeg van. Ja, het park is dringend toe aan een vers likje verf maar dat kon onze pret niet bederven. Volgend jaar gaan we zeker terug. Ik kijk er nu al naar uit.

Herfstvakantie in Parijs

Als kind heb ik er nog gewoond. Het is lang geleden en veel herinner ik me er niet meer van. Toch koester ik Parijs zoals geen enkele andere stad. Parijs is stijlvolle en sfeervolle, en dan denk ik niet aan de grote toeristische trekpleisters. Ik voel me er heel erg thuis, nu nog altijd.

We staan nu dus ingeschreven op die huisruil-website met oog op een leuke verwegvakantie volgende zomer. En toen kregen we zelf een aanvraag binnen, van een gezin uit Parijs. Of we geen zin hadden om tijdens de herfstvakantie te swappen? Gent leek hen wel een mooie stad.

Een weekje in de rand rond Parijs wonen, wie zou zoiets nu weigeren? Een paar dagen het centrum bezoeken, ja ook de Eiffel toren met de kinderen. En misschien eens teruggaan naar “mijn” oude huis in L’étang la Ville en “mijn” oude school in Saint Germain. En voor de meisjes plan ik een dagje Euro Disney. Dit is veel leuker dan een week op hotel. En op die manier maken we ook kennis met huizenruil.

Joehoe 🙂 Me happy.

Rozenbroeken

De hele zomer beloven we de meisjes al een bezoek aan het nieuwe zwembad Rozenbroeken. Maar zolang de zon buiten schijnt, zwemmen wij buiten. Dit weekend viel het weer tegen en trokken we dus naar het waterrecreatiepark. Aan de kassa’s hebben we erg lang moeten wachten, maar verder ben ik een en al lof over het nieuwe zwembad.

Het water is lekker warm, voor de kleintjes is er enorm veel te beleven en ook met Manou heb ik veel plezier gehad in de verschillende glijbanen. Wat een geluk, zo een leuk zwembad zo dicht bij ons huis. Mij ga je niet snel nog in Centerparcs tegenkomen. Dit is veel leuker, veel moderner, veel stijlvoller. Ze hebben er trouwens ook een wellness-centrum dat ik binnenkort zeker eens ga proberen. Maar eerst nog een beetje genieten van de laatste zonestralen.