Tagarchief: bob

BOB

Anoniem-AalterLotenhullestr

Florian23-LeuvenNieuweMeche

 

Straks is het oudejaarsavond. De BOB-campagne is al even bezig, en deze prachtige foto’s (verschenen in De Standaard) van Dieter Telemans bewijzen waarom. Dronken rijden is niet meer van deze tijd.

En toch. Die BOB-campagne, geef toe, dat is toch een lachtertje. Ik rij al 14 jaar met de wagen, en ik leg gemiddeld 30 000 tot 40 000 kilometers per jaar af. Ik ga ook regelmatig uit, en niet alleen in Gent. En toch heb ik nog maar één keer moeten blazen. Eén keer en dan nog om 9 uur ’s morgens op weg naar Brussel. Belachelijk.

Zouden ze dat bij de politie niet beseffen? Of misschien denken zij gewoon dat wij achterlijk zijn. Een kleine tip voor mijn vrienden de flikken: vergeet oudejaarsavond. Controleer liever massaal op 1 januari, zoals op autosnelwegen als op binnenwegen, want die dag rijdt iedereen van familiefeest naar familiefeest en op het menu staat er overal champagne. En de volgende weken controleer je best aan de uitrit van industrieparken en bedrijfsterreinen, van 16 tot 21 uur.

En informeer u naar, naar massa-events én personeelsfeesten. Want ja, op Tomorrowland waren jullie wel massaal aanwezig maar u had er toen blijkbaar vertrouwen in. Ook tijdens de Gentse Feesten gebeuren vinden nauwelijks alcoholcontroles plaats.

Een tweede belangrijker pijnpunt is het tekort aan vervoersalternatieven. Ik ken steeds meer mensen die thuis blijven, en dat niet alleen op oudejaarsavond. Even op café een glas gaan drinken, zit er gewoon niet in tenzij je echt in het centrum woont. Zelf met de fiets mag je al niet meer drinken en taxi’s zijn duur.

Morgen rijden wij eerst naar Zwijnaarde en dan naar Gentbrugge.  Dat is een kwartiertje rijden, met de wagen. Maar wij drinken graag een glas. Meneer de agent: wij hebben drie kleine kinderen en een hond. En we zijn niet bijzonder sportief aangelegd. Hoe stelt u voor dat wij ons verplaatsen? Juist. Het zal toch de wagen worden. En een van ons zal zich dus toch moeten inhouden ook al weten we dat de pakkans opnieuw heel klein zal zijn.

Ode aan een super papa

De journaliste Het Nieuwsblad nam contact met mij, na het lezen van mijn blog. Het artikel gaat dus over An, An de mama van drie ‘speciale’ meisjes. Maar mijn prinsesjes hebben natuurlijk ook nog een papa, een heel toegewijde, betrokken en aanwezige vader. Al wat ik vertelde, ging dus eigenlijk ons.

Bob en ik hebben samen kinderen gekregen, we verzorgen ze samen en voeden ze ook samen op. Mij lijkt dat nogal evident, ook al besef ik dat er nog altijd mannen bestaan die hun kinderen uitbesteden. Het gaat niet eens over wie wanneer, waar of hoeveel werkt. Ieder koppel verdeelt de huishoudelijke taken anders, maar kinderen dat zijn toch geen huishoudelijke taken?

Na een werkdag steek ik de kinderen evengoed in bed, gewoon om ze nog snel even te zien en niet omdat het “mijn beurt is”. Omgekeerd werkt het net zo.

Bob steekt de meisjes in bed en in bad, hij kookt voor ze, helpt ze met huiswerk, hij gaat met hen naar de dokter, brengt ze naar de dansles, kamt hun haar, poetst hun tanden. En ja, hij staat ook ’s nachts op voor Flo, voor een aanval of voor een fles of voor haar medicamenten. Ja, Bob is zijn titel van papa meer dan waard.

Kranten en tijdschriften denken natuurlijk in formats. In Het Nieuwsblad gaat het dit weekend over mij. En vandaag hier is het Bobs beurt, omdat hij meer dan een schouderklopje verdient. En de rest van het jaar gaat het gewoon over ons. 😉