Tagarchief: camera

Garantie?

Enkele jaren geleden liet een onschuldige omstaander per ongeluk mijn kostelijke fotolens vallen. Boem, duizend scherven en dus onherstelbaar kapot. ‘Maak u geen zorgen. Ik ben verzekerd.’

De lens was drie jaar oud maar die dingen verslijten eigenlijk nauwelijks (tenzij je ze natuurlijk van de trap laat vallen). Jullie willen niet weten hoe weinig geld ik nog van de verzekering gekregen heb, om te wenen. Sindsdien heb ik een natuurlijk wantrouwen tegen verzekeringen.

Natuurlijk is een familiale een goed idee. Maar als je kapoen morgen met de iPad van vrienden het zwembad in duikt, ben je er aan voor de moeite. Twee dagen na aankoop is hij nog maar half zo veel waard en dan heb ik het niet eens over de franchise. Zelf een nieuw exemplaar kopen, komt vast goedkoper uit. Tenzij de kleine per ongeluk op de oprit de Jaguar van die vriendenperte totale zou rijden, maar ook dan heb ik mijn twijfels (autoverzekeringen komen volgens mij niet tussen als je geen rijbewijs hebt, en dan nog).

Twee jaar staat mijn cameraatje onder garantie. De aan- en uitknop deed van in het begin moeilijk maar veel zin om mijn toestel lang kwijt te spelen had ik niet. Toen hij echt de geest gaf,kon ik niet anders dan hem naar de hersteldienst op te sturen.

Enkele dagen later kreeg ik een onvangstmail met een toestandsbeschrijving. Ik heb het toestel de voorbije zes maanden intensief gebruikt dat is waar maar is dat niet de bedoeling? Krassen op kweetniet hoeveel plaatsen, aldus de beschrijving. En ‘tekenen van impact’ ook al ben ik zeker dat ik hem nooit heb laten vallen.

Natuurlijk hebben ze hem niet hersteld onder garantie. Volgens de firma zat er vocht onder de knop. Het toestel is nooit in bad gevallen en ik zou bij god niet weten waar dat vocht vandaan komt. Maar België is een regelmatig land.

Dat ze hem niet herstellen is jammer. Wat mij meer stoort is de broosheid van die dingen. Jaren gelden kocht ik een waterdichte compact camera voor de prijs van een gewoon exemplaar. Uiterlijk zie je het verschil nauwelijks maar hij is na intensieve tests echt  stof-, water- en valproof.

Waarom beschermen fabrikanten niet alle gsm’s, ipad’s en camera’s op die manier? Onder water heb ik ze niet nodig maar toestellen van meer dan vierhonderd euro (die je bovendien dagelijks gebruikt) zouden toch tegen een stootje moeten kunnen. Niet?

Morgen worden mijn schat en ik herenigd maar over het merk en het model ga ik niet meer bloggen 😉

Dag maatje

Je hechten aan een voorwerp is kinderachtig. Het is een zielloos ding, gemaakt in een fabriek. Ik kan zonder probleem een nieuw identiek exemplaar aanschaffen. En toch…

Zaterdagochtend leek mijn Fuji S100x- je (we zijn ondertussen beste vrienden) plots dood. Dat was balen. Ik heb van alles geprobeerd, van een verse batterij tot een grondige reinigingsbeurt. Niets. Nada.

‘Het is maar een fototoestel mama. Wij zijn toch veel belangrijker?’ Mijn lieve verstandige oudste dochter probeerde me te troosten. Toch kon ik mijn ontgoocheling moeilijk verbergen. En dan plots gebeurde een klein wonder: hij schoot terug aan. Hoera. Gered!

Maar de vreugde was van korte duur. Een aan, kreeg ik hem niet meer uitgeschakeld. Praktisch was dat al een hele vooruitgang, doordat ik er op die manier toch nog foto’s en filmpjes kon mee maken. Maar gezien het toestel nog onder garantie valt, kon ik dit toch moeilijk zo laten.

Online shoppen is tof en gemakkelijk, tot je de dienst na verkoop nodig hebt. Zucht. Na een paar keer over en weer mailen naar Italië kwamen we overeen dat ik het toestel rechtsreeks maar wel op eigen kosten mag opsturen naar de herstellingsdienst in Wavre. Met pijn in mijn hart nam ik gisteren dus afscheid van mijn maatje, mijn bondgenootje.

Als alles goed gaat heb ik hem binnen twee lange weken terug. Als en alles: twee spannende woorden en dus twee spannende weken.

img_20131014_122928

My new love

fujix100s

Weken heb ik getwijfeld over de aankoop. Ik beschik namelijk al over een goede professionele camera. Maar die is een duur, groot en zwaar. Niet meteen iets dat ik altijd en overal bij me heb. En als ik met mijn meisjes op stap ben, sleur ik mij nu al te pletter. En dus maakte ik bijna al onze familiefoto’s met de ingebouwde camera van mijn Samsung Mini S3. Het is de fotograaf die een foto maakt, niet de camera. En bij voldoende licht doet mijn Samsung het niet eens zo slecht. Toch bleef ik een beetje op mijn honger zitten.

Nu heb ik dus een nieuw maatje, mijn Fuji Finepix X100s. Een follieke maar meteen liefde op het eerste gezicht. De X100s is een camera voor fotografen, voor mensen die bewust willen fotograferen en niet gewoon snel snel veel kiekjes willen schieten. Goedkoop is anders maar wat deed het deugd om nog eens echt manueel, creatief en vooral doelloos te fotograferen. Wat bedoeld was als een leuk reserve- en privétoestel is ondertussen gepromoveerd tot eerste reportagecamera.

Als de zon zo blijft schijnen, ga ik jullie de komende dagen dus blijven bestoken met zonovergoten familiefoto’s. 😉

speeltuin (1 van 1)-7

 

Onderwater camera

Het is een vraag die regelmatig terugkomt: mijn zotte wilde speelde dochter of zoon wil graag een fototoestel. Welke camera zou ik best kopen? Voor alle duidelijkheid: ik geloof niet in merken, en werk ook niet in een fotowinkel. Ik weet dus ook niet zo veel af van al die nieuwe modellen.

Maar als fotografiejuf en mama raad ik ouders altijd aan om te gaan voor een echte camera, geen Vtech of ander speelgoed. Koop gewoon een echte stevige camera. Want in de kast (of in een fototas) heb je er niets aan. En ze bestaan, de kleine betaalbare cameraatjes die je mag laten vallen, zelfs in het water.

Voor mijn meisjes kocht ik vijf jaar geleden (minstens) een Lumix onderwatercamera. Gisteren mocht ik hem na een speelnamiddag opvissen uit het zwembad. Geen probleem. De beeldkwaliteit is ok, niets bijzonder. Maar dat hij al zo veel jaren hun en mijn zotte kuren overleeft, is zonder meer geweldig.

You are my wild

Aan leuke en gemakkelijke fotoprojecten doe ik graag mee. En de titel ‘you are my wild’ vind ik bovendien erg mooi.

Hierbij dus nog een paar zomerkiekjes, weliswaar opnieuw gemaakt met mijn Samsung gsm-camera. Zou ik als fotograaf niet beter een echt fototoestel gebruiken? Zeker. Maar naast fotograaf ben ik ook een beetje een luie moeder, zo eentje die tien keer per dag haar planning omgooit, die drie kinderen al genoeg gesleur vindt, die niet gelooft in buggy’s of rugzakken of handtassen. Meestal stop ik gewoon een briefje van 10 euro en mijn gsm in mijn zak. Meer heb ik niet nodig. Eigenlijk wil ik vooral vrij zijn, zodat ik samen met mijn kinderen kan dollen, rennen, klimmen, rollen en springen en dat alles zonder te moeten letten op een fototas vol duur materiaal.


Deze beelden heb ik gemaakt op de prachtige speeltuin in Destelbergen, vlak achter het stadhuis. Vergeet Puyenbroek of de speeltuin van de Blaarmeersen. Dit is een veel leukere plek.

Proefdier

Dingen testen, ik doe dat graag. Het is trouwens een van de vele redenen dat ik opnieuw ben beginnen bloggen. Reclamejongens gebruiken bloggers regelmatig als testpersoon en zolang ik lekker kritisch mag zijn, vind ik dat prima.

 Vorige maand was de Sony nex-5 aan de beurt. Een toestel dat je talent uitvergroot en niet je ego, aldus de goed gevonden reclame. Mijn collega Monica was er al lovend over, maar het ding sprak me vooraf toch niet echt aan. Een compactcamera met verwisselbare lezen: ja, dat ziet er wel leuk uit maar op zich vind ik dat wisselen geen voordeel. Je moet dan al verschillende lenzen hebben (kopen dus) en bij het wisselen kan er vuil op de ccd geraken.

De hamvraag blijft: zijn die verwisselbare lenzen echt wel beter dan bij een gewoon compacttoestel? Conclusie na een weekendje spelen: Ja. Ze hebben minder licht nodig (diafragma 2.8) en ook de breedhoek is indrukwekkend. 16 mm voor zo een klein toestel, dat is toch wel echt leuk. Ook de manier van werken sprak mij erg aan. De Sony nex-5 werkt een beetje als een reflextoestel. Je kan het diafragma en de sluitersnelheid heel gemakkelijk bijsturen, waardoor je als fotograaf meer inspraak hebt dan bij een volautomatisch compacttoestel. Ook de kantelbare flits leek mij een meerwaarde, al heb ik die niet kunnen testen. Conclusie: de sony nex-5 is echt een mooi toestel. Een aanrader voor wie niet wil sleuren en toch bewust wil fotograferen.

Tweede hamvraag: zou ik het kopen? Ik zou het aan anderen aanraden maar ik ga het zelf niet kopen. De sony nex-5 is redelijk prijzig. Ik beschik al over veel lenzen en een toestel waarop die dingen passen. Mijn compactje wordt voornamelijk door de kinderen gebruikt en darvoor vind ik het niet ideaal.