Tagarchief: dok

Flemish food fest

DOK is een leuke plek, zowel voor ouders als voor kinderen. Op fietsafstand van ons huis wat ik toch zie als een belangrijk voordeel. En lekker eten, iets nieuws proberen en ons laten verrassen, dat zien wij altijd zitten. Het Flemisch food fest sprak ons meteen aan ook al was het lang onduidelijk of ze ook een vegetarisch aanbod zouden serveren.

En het was gisteren heel gezellig. Net iets te hip en een beetje m’a tu vu maar toch erg sfeervol. Alleen spijtig dat je op een food fest bijna moet vechten om aan eten te geraken. De organisatie wist nochtans op voorhand hoeveel mensen er zouden opdagen gezien het event uitverkocht was. Anderhalf uur aanschuiven en dan toch nog moeten duwen en trekken en wringen voor een minihamburgertje, laten we zeggen dat ik het vrij snel heb opgegeven. Niet het eten maar wel een leuke oude paardenmolen werd dus het hoogtepunt van de dag.

De kinderen overleefden op chips en koeken, de volwassenen op alcohol. Tenen vol zand en rode schouders, spelende kinderen en lachende ouders en veel gekende gezichten. Zelfs de zon kwam uiteindelijk opdagen. Mij hoor je niet klagen. Volgend jaar zorg ik gewoon voor een goed gevulde brooddoos 😉

Advertenties

DOK-strand

Onder een prachtige blauwe hemel sloot DOK-strand het zomerseizoen af. Een vals strand in het midden van de stad, het idee sprak me aanvankelijk totaal niet aan. In Brussel, Antwerpen of Parijs heb ik ook niet de ambitie op kost wat kost “op het strand” te willen zitten.

Maar DOK-strand is gewoon een super gezellige openlucht café-restaurant voor Gentse (beetje) alternatieve dertigers en hun kinderen. Op een vrije zondag vind ik het er heerlijk vertoeven. Beetje rommelmarkten, een glaasje drinken met de vrienden terwijl de kinderen spelen op het strand: dat is voor mij nu eens echt genieten van het leven.

Moe

Tony Mary verklapte me ooit dat hij maar vier uur slaap nodig heeft om zich goed te voelen. Whaouw. Ik zou echt veel geven voor zo een bioritme. Stel je voor wat je allemaal zou kunnen doen met je leven, met zo vier uur extra per dag. Wat een luxe om iedere dag verschillende kranten te kunnen lezen, meerdere journaals bekijken, een uurtje lopen, de was en de plas doen en dat allemaal terwijl anderen nog gewoon liggen te slapen. Ik zou er spontaan een paar hobby’s bijnemen.

Maar zelf heb ik jammer genoeg toch zeven tot acht uur slaap nodig. Om half twaalf er in, half zeven er uit is ideaal. Met een beetje minder gaat het ook, maar na verloop van tijd word ik lastig en humeurig. Nachten zoals nu, met een papfles om 23 uur en eentje op 2 uur en dan een paar aanvallen tussen 4 en vijf en dan opstaan om half zeven : het is echt moordend voor het hele gezin. Zelf Flo ziet er weer veel moeër uit dan een paar weken geleden.

Vooral op de foto valt het me op hoe getrokken haar ogen staan. Gek, hoe foto’s je soms iets tonen dat je in werkelijkheid nauwelijks opmerkt. Maar we houden dapper vol. Dinsdag mogen we terug naar het UZ. Ik voorspel dat ze de medicatie terug gaan opdrijven. En dat is dan weer een reden voor Flo om er suf en moe uit te zien. En zo breien we verder aan onze vicieuze cirkel ….