Tagarchief: fotografie

Trouwen

‘Ja, ik wil. Ik beloof je trouw te blijven in goede en kwade dagen, in armoede en rijkdom, in ziekte en gezondheid. Ik wil je liefhebben en waarderen al de dagen van ons leven. Wat god verbonden heeft, zal de mens niet scheiden.’

Ik heb de voorbije jaren veel huwelijken mogen meemaken, en het grijpt steeds meer aan. Hetzelfde geldt trouwens voor bij zwangerschappen. Vroeger stond ik daar nauwelijks bij stil. Marieke is zwanger? Oh, wat leuk voor haar. Punt. Klaar.

Nu zie ik een ongeboren baby’tje vlak onder de huid. Ik zie ouders in spe, toekomstige mama’s en papa’s en alles wat hen binnenkort te wachten staat.

Ik ben niet gelovig maar vind een huwelijk een buitengewoon romantisch engagement, zeker voor jonge koppels die elkaar nog maar enkele jaren kennen. Om zo ondanks de scheidingscijfers toch vol overtuiging ‘ja’ te verkondigen, dat is aangrijpend idealistisch, hoopvol mooi.

trouw

Instagramboekje

Het is de fotograaf die foto’s maakt, niet de camera. Net zoals een kok eten bereidt, en niet zijn (al dan niet) dure fornuis.

Ik maak heel veel foto’s met mijn Samsung S3 mini van amper 200 euro. 5 megapixel, niets bijzonders en toch ben ik heel tevreden van dat cameraatje. Ok, bij weinig licht is het ploeteren maar als de zon schijnt kan hij zelfs snel bewegende modellen aan. En dankzij Instagram heb ik ook geen photoshop of lightroom meer nodig.

Mijn instagrammapje telt ondertussen al honderden beelden. Hoog tijd voor een grote kuis, en het ideale moment om de beste foto’s eens af te drukken. Mijn meisjes zijn dol op tastbare herinenringen, die ze kunnen meenemen naar school.

Na een korte google-zoektocht kwam ik uit bij het Instagramboekje van de Hema. Klein genoeg voor de boekentas, en de lay-out is ook mooi strak: je kan maar één foto per pagina plaatsen, op een witte of zwarte achtergrond. Meer moet dat niet zijn. Kwestie van mensen tegen zichzelf te beschermen.

Twee weken later ontving ik mijn boekje. Tien op tien centimeter vind ik persoonlijk toch een beetje klein, zelfs voor instagramfoto’s. En de kaft was beschadigd. Ik mailde naar Hema en ze waren zo sportief om mij meteen een nieuwe boekje op te sturen. Maar wat bleek? De cover van mijn tweede boekje kleurde helemaal grauw, een groot verschil met het eerste boekje. Maar ik mag niet klagen: ik heb nu twee (niet perfecte) fotoboekjes voor de prijs van één.

Conclusie: foto’s printen loont. Het Hema-instagramboekje is best schattig maar de kwaliteit (vooral van de kaft) kan beter. En echt goedkoop is anders. Voor dat bedrag bestel je beter een standaard vierkant fotoboek op fotopapier, bij een andere leverancier 😉 .

Door het oog van de camera

Foto’s zouden onze herinneringen verstoren, las ik op verschillende nieuwssites deze week.

De wereld ziet er inderdaad anders uit door de zoeker van een camera. Je hebt meer oog voor detail en tegelijkertijd beleef je het van op afstand.

Als student ging ik graag uit met mijn camera. Dan had ik geen gezelschap nodig en voelde ik me helemaal vrij. Mijn fototoestel opende deuren, gaf me een excuus om mensen aan te spreken en een babbeltje te slaan. En als het tegenviel, kon ik altijd ontsnappen. ‘Ik moet nog een beetje verder fotograferen. Tot straks misschien.’ Toch hou ik erg goede herinneringen over aan die feestjes.

Op vakantie fotografeer ik dan weer zelden, en zeker niet om voor de zoveelste keer een belangrijk monument vast te leggen. En zeker op leuke feestjes voel ik het vaak aan als een verplichting. Herinneringen zijn nu eenmaal belangrijk. Toch zou ik het veel leuker vinden moest een van mijn vrienden die taak op zich nemen. 😉 Als fotograaf blijf je altijd een beetje aan de zijlijn staan, beleef je het anders.

Anders is niet slechter. Soms is het zelf wenselijk.

Mensen afraden om te fotograferen, zal ik nooit doen. In tegenstelling tot veel collega’s heb ik ook geen last van de nonkels die tijdens een huwelijksviering naast mij komen staan. Zoals mijn ex-collega Michiel Hendryckx zo mooi zei op de radio vorige week: je moet mensen de kans geven om zich te amuseren, om zich uit te leven en om creatief bezig te zijn. Fotografie is nu eenmaal toegankelijker dan tekenen of beeldhouwen.

Maar het is niet omdat iets niet op papier foto staat, dat het minder waardevol is. Mijn mooiste herinneringen zitten niet op mijn computer, maar wel in mijn hoofd en in mijn hart.