Tagarchief: haar

Nieuwe coupe

Het duurde even voor ik begreep wat er was gebeurd. Op de grond lag een bergje blonde haartjes. Misschien was er opnieuw een Barbie gesneuveld?

Kappertje spelen, het blijft een klassieker. Zoiets overkomt je maar ÊÊn keer, per kind wel te verstaan. Flo beperkte zich tenminste tot ÊÊn kant. En wat je de juf ook mag beweren: ze kan recht knippen.

Onze huis-aan-huis kapster gaf me twee opties: of ik maak er een ventje van of we steken er een asymmetrische coupe in. Dat is hip, voor volwassenen.

Waarom zijn kinderkapstel altijd zo vreselijk klassiek en braaf? Het is maar haar; dat groeit altijd weer terug. De kindertijd lijkt me bovendien de ideale moment om te experimenteren. Sparen zullen ze later nog genoeg moeten doen 😉

image-2

Advertenties

Lang haar

Laat u niets wijsmaken. Lang haar betekent veel werk. Halflang haar is nog erger maar dit terzijde.

Manou wou dus graag haar haar laten groeien. Maar borstelen vindt ze pijnlijk en ze verdraagt niet goed staartjes of speldjes. Maar zo lang loshangend haar, het is maar weinigen gegeven. Helemaal los vind ik snel slordig.

Iedere ochtend en iedere avond was het discussie. En dus hakten we de knoop door. Het leven is te kort om ongelukkig te zijn om â€Ļ haar. En ja, veel jongens en mannen verkiezen lang haar, maar dat is hun probleem. Ik ben natuurlijk niet objectief maar ik ken veel knappe, stijlvolle en vrouwelijke dames met kort haar en minstens evenveel slordige – vettig dus snel in een staart – langharige types. 🙂

De nafoto volgt, als ik Manou eens uit het bad of zwembad krijg. Maar ik kan u verzekeren: het is toffer korter.

IMG_20130701_121201

Krullen

krullen (1 of 1)Vijftien was ik toen ik voor het eerst mijn haar echt kort liet knippen. Sindsdien ligt mijn krultang dus werkloos in de kast te verstoffen. Vandaag haalde ik ze nog eens boven, na een inspirerend bericht van mijn jeugdvriendinnetje

. Manou vond het meteen een goed idee. Ze wil haar haar laten groeien maar worstelt voorlopig een beetje met een tussenlengte. Te kort voor een staartje, te lang om gewoon los te laten. Krulletjes staan gaan beeldig. Ze deden met zelfs twijfelen aan mijn eigen coupe.

Nina was aanvankelijk geen vragend partij. Zij houdt niet zo van verandering maar heeft natuurlijk een beetje pech met een moeder zoals ik. Sommige mensen gaan iedere jaar naar deze plaats op reis, veranderen nooit van bakker, eten graag verschillende keren in hetzelfde restaurant, kopen steeds hetzelfde soort brood en kiezen telkens weer voor dezelfde vertrouwde merken. Ik niet, soms tot grote spijt van mijn omgeving. Ik weet ook niet goed waarom maar ik veranderd graag.

krullen (1 of 1)-2

Nina zou voor de rest van haar leven kiezen voor een vlecht, en op wilde dagen voor twee. Daar is op zich niets mis mee, behalve dat het een angstige keuze is: de mensen zouden eens kunnen lachen met haar. En daar kan ik natuurlijk niet in meegaan. We gingen voor een compromis, en uiteindelijk was iedereen blij met het resultaat. 🙂

Kapper

Tijd om naar de kapper te gaan, heb ik al lang niet meer. Daarom komt er iemand thuis, zowel voor mij als voor de meisjes. Nina en Manou zijn aan het sparen, voor lang haar. Flo’s wilde haren kon ik niet meer aanzien. Op een halfuurtje was de klus geklaard, voor ons beide. We zien er op slag een pak jonger en frisser uit. 🙂 Dat is sneller en goedkoper dan eender welk medicijn. Zalig.

Wigger

“Ik wil vijf vlechtjes, want ik ben vijf jaar.” Voorlopig heeft alleen Nina lang haar. Gelukkig want zo graag doe ik dat niet, vlechten. Ze was de enige die het kammen kon verdragen.

Ondertussen zien de zusjes wel groen van jaloezie. “Ik wil ook.” Tja, wie mooi wil zijn, moet afzien 😉 Flo’s haar ga ik alvast nog eens laten knippen voor het nieuwe schooljaar. Manou mag wat mij betreft beginnen sparen, al betwijfel ik dat ze het gaat volhouden.