Tagarchief: leesvoer

Interessant leesvoer: Iedereen wil toch weerbare kinderen die hun talenten ontwikkelen?

Maanden geleden las ik dit stuk al in De Morgen. Met de zomervakantie in mijn achterhoofd, de periode bij uitstek waarin veel ouders (ook ik soms) zich in tien plooien voor hun kroost, deel ik het graag nog eens met jullie.

Ik zie ze overal. Ouders die ’s morgens boterhammen met choco smeren voor hun kinderen, ook al zijn die ondertussen 16. Mama’s en papa’s die hun kroost overal met de auto naartoe brengen. Die natte handdoeken en zwempakken systematisch blijven ophangen. 

Waarom doen we dat eigenlijk? Ik erger me blauw aan dat gepamper van kinderen alsof ze eeuwig kleuter blijven. Ze worden er alleen maar lui van. Straks willen ze allemaal ook nog een partner die hen blijft bedienen. Zo geraken we er nooit natuurlijk met die evenwichtige taakverdeling tussen ouders.

Ieder heeft zo zijn idee over opvoeding. Voor mij is het: kinderen helpen om hun talenten te ontdekken, en ze zelfredzaam en weerbaar genoeg maken om die te ontwikkelen zodat ze later gelukkig worden.

Je kunt kinderen niet verwijten dat ze voor de gemakkelijkste weg kiezen. Het is aan ons, ouders, om grenzen te stellen. En het is aan hen om die grenzen te overschrijden en te verleggen. Zo worden ze groot. Je moet ze dingen laten proberen, fouten laten maken, tegen de muur laten lopen, zo af en toe.

Van professor Elke Geraerts leerde ik dat de beste remedie tegen depressie en burnout veerkracht is. Ervoor zorgen dat je weerbaar bent in moeilijke situaties en snel weer opstaat en verder gaat. Het goede nieuws is dat je dat kunt leren, al van kindsaf, maar alleen als je af en toe faalt of een probleem tegenkomt.

Van Elke Jeurissen in De Morgen.

Interessant leesvoer

* Niet alles is wat het lijkt (Van Patsy, zo mooi!)

Zo wilde Maxime al lang eens afspreken met een klasgenootje. Ik had nog een telefoonnummer van zijn mama maar steeds kreeg ik een antwoord in de trant van “ik weet nog niet of het past”.

Met de Paasvakantie in aantocht, stuurde ik opnieuw een sms met de vraag of het eventueel één dezer dagen zou passen. Opnieuw een “ik weet het nog niet” antwoord. Ik besloot het een laatste kans te geven en wonderwel kreeg ik inderdaad eindelijk een afspraakje te pakken.

De jongen werd afgezet. Het werd een fijne namiddag. Na het speelafspraakje kwam zijn mama toch even binnen. Ze was naar zee geweest. Het had haar deugd gedaan want ze was er al lang niet meer geweest… Of ik misschien wist dat ze kanker had?

* Voor de zoveelste keer (heel grappig)

Tachtig procent van de vrouwen doet alsof ze klaarkomt. Los drie kanonschoten. Bel Mark Eyskens. Blaas de megafoon op:  WIJ ZIJN VALSE LOEDERS. ONS GEKRONKEL IS NIET ECHT.

Hilarisch 😉
http://www.demorgen.be/dm/nl/2461/Opinie/article/detail/1872405/2014/05/02/Ik-moet-er-niet-aan-denken-dat-mijn-onkundige-mening-de-doorslag-zou-geven.dhtml

* Ik moet er niet aan denken dat mijn onkundige mening de doorslag zou geven (Van Guillaume Van der Stighelen)

Over de stemtest: mijn oordeel wordt gevraagd over zaken die twistpunten zijn tussen partijen. Zaken als: ‘In crisistijden mag de Vlaamse begroting in het rood gaan.’ Iets waarvoor ik naar Noels of De Grauwe zou bellen. Of allebei. Ik moet er niet aan denken dat mijn onkundige mening de doorslag zou geven.

Amper halfweg de test krijg ik een melding: “U kunt slechts 18 keer ‘geen mening’ aantikken”. En er zijn nog achttien vragen. Allemaal stellingen waarmee ik het op het eerste gezicht eens of oneens ben, tot ik er bij ga nadenken.

Bij de laatste verkiezingen in de VS werd de Amerikanen ook een stemtest voorgelegd. Ze mochten kiezen tussen twee stellingen. ‘Ieder voor zich.’ Of ‘Hier geraken we samen uit.’ Veel eenvoudiger. De uitslag gaf de heren en dames politici iets om mee te werken.

Interessant leesvoer: gelijkheid versus gelijkwaardigheid

Gelijkheid, moet dat? Gelezen in De Tijd

’s Ochtends breng ik mijn kinderen met de auto naar school. En telkens opnieuw komt die vraag: wie van de jongens mag vooraan naast mij zitten? Wolf is groter dan 1m35 en hoeft niet meer in een stoeltje of op een verhoogje te zitten. Kobe is jonger en kleiner, dus voor hem heb ik achteraan een verhoogstoel geïnstalleerd. Eigenlijk is er geen discussie: Kobe zit achteraan, Wolf vooraan. Nochtans zie ik mijn beide zonen even graag.

Ik zou voor volledige gelijkheid tussen de twee kunnen gaan. Ze kunnen beiden vooraan in die ene zetel zitten, waardoor ze allebei ongemakkelijk en onveilig zitten. Of ik zou ze beiden achteraan kunnen zetten, waardoor de ‘coole’ plaats vooraan ongebruikt blijft.
Maar Kobe weet dat hij nog niet oud – en groot – genoeg is om vooraan te zitten. Hij weet ook dat als hij wat ouder is, hij dan wél vooraan kan zitten. En Wolf weet dat hij nu door zijn leeftijd altijd vooraan zit, maar dat zodra Kobe oud genoeg is, er regelmatig afgewisseld zal worden tussen beiden.

In onze hang naar inclusie en politiek correct denken zijn we in onze maatschappij het verschil tussen gelijkheid en gelijkwaardigheid vergeten. Iedereen is gelijkwaardig, maar niet iedereen moet gelijk behandeld worden. Als je iedereen exact gelijk probeert te behandelen, belandt iedereen op de achterbank. Dan nivelleren we, zelfs niet naar de laagst gemene deler, maar naar de laagst mogelijke optie. Als we het idee van gelijkheid voor iedereen tot het extreme doortrekken, belanden we in een dictatuur van afgunst: ‘Ik mag niet vooraan zitten, dus moet iedereen achteraan zitten’.
Omgaan met diversiteit doe je niet door alle verschillen weg te halen en te verstoppen, wel door die verschillen te accepteren en ermee om te gaan.

http://www.tijd.be/nieuws/opinie_column/Gelijkheid_moet_dat.9486521-7116.art

Interessant leesvoer

* Razend les lezen (500 is niet iets te snel voor een leuke roman maar wel interessant voor studenten) 

250 woorden per minuut:

xiss8e7-2

350 wpm:

oo2oopm

500 wpm:

56tvouk* Mooie fotoreeks van een mama en haar dochtertje (met het syndroom van Down maar eigenlijk is dat niet relevant voor de reeks. Het idee: ik fotografeer jou en jij mij is gewoon heel tof). Foto’s Emer Gillespie

1.jpg.938 3.jpg.938* En het is niet dat ik iets heb tegen borstvoeding, integendeel. Maar de druk is tegenwoordig wel heel hoog waardoor veel jonge mama’s (zoals ik destijds) zich (onterecht) schuldig voelen als ze toch ‘kiezen’ voor flesvoeding.

borstvoeding

Interessant leesvoer

* Wees ambitieus, neem niet op ( De Standaard)
Het is niet omdat je een poging doet om je werk te bundelen binnen een bepaalde periode van de dag, dat je minder ambitieus bent of je werk minder goed doet.

* Het verhaal achter de zoomlens ( De Standaard)
Het werkelijke probleem is dat door de massale en snelle verspreiding van beelden de context vaak ontbreekt. Zo blijkt de Syrische jongen niet alleen door de woestijn te lopen. De eerste foto die de wereld rondging, zoomt in op de jongen. Maar als je het volledige plaatje bekijkt, zie je dat hij deel uitmaakt van een groep vluchtelingen die op weg is naar Jordanië.

kleuterwoenstijn

* Wanneer stigmatiseer je met een foto? Door Tom Nagels (Naar aanleiding van een foto van een zwarte kok bij een stuk over vuile restaurants).

Een beeld is stigmatiserend als het aansluit bij een breed gedeeld vilein cliché over een bevolkingsgroep. Als een artikel in de Franstalige pers over racisme in het algemeen wordt geïllustreerd met een foto van een herkenbare Vlaming, dan zal ik dat stigmatiserend vinden ( omdat ik weet dat er een cliché leeft in Wallonië dat zegt dat Vlamingen racistisch zijn).

Dezelfde foto bij een artikel over vuile restaurants zal me minder snel storen – Vlamingen staan bij mijn weten niet bekend als onhygiënische restaurateurs. Maar hoe schat je in of een stereotype ‘breed gedragen’ is? Iedereen heeft zijn eigen gevoeligheden.

* Leuk en zeer overtuigend reclamefilmpje voor het goede doel.

(Vergeet de onderschriften niet aan te vinken)

Interresant leesvoer

(Voor alle duidelijkheid: niet altijd mijn mening maar wel de moeite waard)

* De supermama is door, leve de ploetermoeder (De Morgen)

Vrouwelijke toppers beginnen openlijk te getuigen dat ze niet elke dag veertien uur per dag werken. Dat ze tijd nemen voor hun gezin. Keuzes maken is het nieuwe ordewoord. Supermama wordt (slechts) Megamama.

” Vroeger zei ik in interviews dat je moest gaan voor je job. Dat het allemaal best te combineren valt: een gezin met kinderen en een carrière in de journalistiek. Nu zeg ik gewoon eerlijk dat het niet gemakkelijk is. Ik zou het ook nooit opnieuw doen, of in elk geval niet op dezelfde manier.”

De ploetermoeder is het nieuwe normaal. En vergis u niet, het is een heel leuke levensstijl. Veel beter dan die van de supermama, want wij mogen tenminste zeggen dat het soms klote is.

* Iedereen wil toch zelfstandige, weerbare kinderen die hun talenten ontwikkelen? ( De Morgen)
Ik erger me blauw aan dat gepamper van kinderen alsof ze eeuwig kleuter blijven.

Ieder heeft zo zijn idee over opvoeding. Voor mij is het: kinderen helpen om hun talenten te ontdekken, en ze zelfredzaam en weerbaar genoeg maken om die te ontwikkelen zodat ze later gelukkig worden. Je moet ze dingen laten proberen, fouten laten maken, tegen de muur laten lopen, zo af en toe.

Van professor Elke Geraerts leerde ik dat de beste remedie tegen depressie en burnout veerkracht is. Ervoor zorgen dat je weerbaar bent in moeilijke situaties en snel weer opstaat en verder gaat. Het goede nieuws is dat je dat kunt leren, al van kindsaf, maar alleen als je af en toe faalt of een probleem tegenkomt.

Een kind van acht kan perfect een brood oppikken met de fiets bij de bakker in de buurt. (Manou dus, met de fiets onze levensgevaarlijke straat op, alleen * hum*  )

En dan de ultieme tip: Zorg voor een volle batterij. Dat helpt om je geduld te bewaren. Ga op zoek naar een energiebron. (Ik ben nog steeds op zoek ;-))

* 14/20. Dat is een onderscheiding. Heel grappig stukje van Ilse (zoals altijd) / Kerygma
Over de ideale vrouw:  Je lievelingsfilm is Dirty Dancing. Want dat inspireert je om voor je man te dansen. I kid you not.

* En dan een aandoenlijke reclame van Pedigree (en dat mag wel na al die horroverhalen over honden)

Pedigree-Dog-3-1024x688