Tagarchief: meisjes

Rondpunt deel 2

* ‘Ik wil ook’, is hier een veel gebruikt zinnetje. Dus stak ik met de meisjes nog maar eens de straat over, voor een paar foto’s tussen de bloemen op het rondpunt.
* Less is more, maar dat krijg je kinderen niet wijsgemaakt.
* Gasboete? Een mens moet af en toe eens een risicootje nemen. Een beetje buiten de lijntjes kleuren, houdt je scherp en gezond. Bovendien zijn we voorzichtig geweest. Er werden geen bloemetjes vertrappeld.
* ‘Iedereen kijkt naar ons’. Giechel giechel, zwaai zwaai. Ze staan echt niet graag in de belangstelling. Hum. De foto’s werden al snel van ondergeschikt belang 😉

Advertenties

Net niet

Mijn eigen familieshoots zijn altijd erg kort. De afspraak is dat zij twee minuten doen wat ik vraag. Nadien mogen ze kiezen. Zelf geloof ik nogal in één concept. Less is more. Maar mijn meisjes zien dat natuurlijk anders. En zo combineerden ze lady en de vagebond met een kersthertje en tuturokjes. Schattig maar onze kerstkaart gaat deze foto toch niet halen 😉

kerst (1 van 1)-4

kerst (1 van 1)-5

Short

Ik: Een short is een short. Dat is handig om mee te spelen. Met een rok of kleedje zien de jongens uw onderbroek.
Zij: Het is een jongensshort. *pruil*
Ik: Een jongen heeft dat ooit aangedaan. En dan? Jongens zijn veel stoerder dan meisjes. Het is een leuke short. Vind je niet?
Zij: Neen *zucht pruil*
Ik: Het is de short van uw neefje, Remi! Uw held. Zal ik hem zeggen dat je zijn short lelijk vindt?
Zij: NEE! Het is een mooie short maar voor jongens. Iedereen gaat mij uitlachen.
Ik: Uitlachen? Wat een stomme reden. Kinderen die u uitlachen zijn dom. Als je daar rekening gaat mee houden, ga je veel kleren niet meer mogen dragen. Er staan bloemen op. Kan perfect voor een meisje.
Zij: Nee. Ik wil niet. Ik wil een kleedje. Ik wil geen short en zeker geen jongens short. * pruil in het driedubbele kwadraat*
Ik: * Zucht* Ik vind het kinderachtig maar doe vooral uw zin. Trek maar een kleedje aan maar niet komen zagen als ik de vlekken er niet meer uitkrijg.

Manou draagt alleen maar kleedjes. Niets anders.
Nina houdt niet van kleedjes. Die wil alleen korte of lange leggings aan.
En Flo? Die wil het liefst helemaal geen kleren aan. Dat is ook geen gezicht maar veruit de goedkoopste toegeving.

Ruzie

Manou heeft ruzie met haar beste vriendinnetje. Het is nu al een paar weken aan de gang. Even maken ze het goed maar een dag later is het weer mis. Dan is de ene boos, dan weer de andere. “Want ik stond bij die en die, en dan wou zij niet meer naar mij zitten. En nu mag ik met die en die niet meer meespelen. En ze zei dat ze nooit nooit nooit nog mijn vriendin wou zijn. Nooit he mama. Ik wou het goedmaken maar dat wou zij niet. En daarom wil ik vanaf nu liever geen boterhammen meer eten, maar warm.” De laatste weken vloeiend er al veel traantjes aan beide kanten. Zo zonde.

Waarom is vriendschap onder meisjes toch zo vreselijk moeilijk? Ik kan me mijn eigen ruzietjes nog herinneren, altijd pijnlijk en zo verdomd nutteloos. Het heeft iets weg van liefdesverdriet al is vriendschap soms nog moeilijker. Zelfs op mijn leeftijd vind ik langdurige en vooral hechte vriendschappen met vrouwen vaak ingewikkelder dan die van mannen en hun maten.

Met drie dochters wist ik dat dit er zou aankomen. Maar geef toe: het tweede leerjaar, dat is toch erg vroeg.

Poppen

Flo is een poppenmadam. En het is niet dat het kind hier geen poppen heeft of zo, maar ze moet al zo veel afdragen en hergebruiken van haar zusjes. Het is haar verjaardag en ik heb heel veel zin om haar eens goed te verwennen. Ze krijgt een goedkope poppenwandelwagen maar daar hoort toch ook een nieuwe pop bij, dacht ik zo. En we hebben veel goedkope babypoppen maar ze mankeren allemaal iets: de ene heeft beschilderde wangen, de andere mist wimpers en bij nog eentje gaat een van de ogen niet meer open. Tijd voor iets fris. Levensechte boorlingen hebben we genoeg. Deze keer zocht ik een mooie pop met haar.

– Mama, we nemen deze.
– Maar dat is weer zo een babypop. We zoeken er eentje met haar. Dat is toch leuk.
– Ja, maar deze ruikt zo lekker.

Ha, die geur. Corolle maakt mooie dure poppen, maar ik moet toch ook toegeven: die geur, daar doe je het gewoon voor. In de winkel vond ik mijn zin niet, en dus zocht ik online. Dat is veel productiever. Ik heb lang getwijfeld tussen zo een Götz (ook bekend) en een Corolle exemplaar. Ik vond het blondje met haar mutsje eigenlijk mooier maar heb uiteindelijk toch gekozen voor de geur (en voor Kleine Zebra, want ik weet dat die op tijd gaan leveren).