Tagarchief: origineel

In een klein stationnetje

Zoals veel jonge koppels zochten Jo en Hilde naar een leuk huisje in het groen. Ze botsten op het verlaten stationsgebouw van Racour, een dorpje vlakbij de taalgrens bij Landen. Na jaren van verbouwingen aan de woning, besloot het koppel het volledige station en zijn omgeving in eer te herstellen. Want wat is een station zonder sporen? Een leuk idee dat uitgroeide tot een groots en ambitieus project. Na veel zoek- en lobbywerk slaagde het koppel erin de sporen voor het station opnieuw aan te leggen.

Enkele jaren later kochten ze twee leeggeplunderde treinwagons op. En zo zijn de geweldige treinvakantiewoningen van station Racour ontstaan.

Terwijl we het erf oprijden, staat onze gastheer en stationschef Jo al op ons te wachten. ‘Het leuke aan een station is het komen en gaan van de mensen. Die boeiende ontmoetingen, daar doe ik het voor’, zegt Jo. We voelen ons meteen welkom.

De bagage wordt overgeladen in een ouderwetse, gepersonaliseerde bolderkar, terwijl wij tussen de bomen op zoek gaan naar de twee prachtige treinwagons. De kinderen huppelen vrolijk voorop. ‘Kijk daar. Ik zie hem al. Cool!’ In de verte tussen het groen staan twee prachtige oude wagons op ons te wachten.

Dat er bloed, zweet en tranen in de restauratie van de voertuigen is gekropen, kunnen we van ver zien.

De wagon bestaat uit een ruime, sfeervolle woonkamer met open keuken en een televisiezithoek. Aan beide uiteinden van de trein bevinden zich de twee slaapkamers, met elk een eigen badkamer. Zestig vierkante meter nostalgie én comfort voor zes personen. Alles is tot in de kleinste details afgewerkt en onthult een passie voor treinen. De banken zijn authentiek, aan de wand hangen oude metalen informatieborden en pictogrammen. En als iemand naar het toilet gaat, springt in de woonkamer het rode signaallampje automatisch aan. Terwijl we de foto’s van de oorspronkelijke wrakken bekijken, groeit ons ontzag voor onze gastheer. Trein twee is zonder meer prachtig.

‘Kijk mama, kijk. Ik ben een treinconducteur.’ De leuke uniformhoedjes en retro signaalbordjes spreken tot de verbeelding en iedereen leeft zich graag in. De sfeer zit er vijf minuten na aankomst al goed in. Terwijl we rustig uitpakken, neemt Jo de kinderen mee naar het grote fietsenhok.

Aan de andere kant van ‘de spoorweg’ ligt namelijk het fietsknooppuntennetwerk Hageland, goed voor meer dan 45 kilometer bewegwijzerde fietsroutes. In de schuur staan fietsen in alle mogelijke maten en kleuren en ook de steps vallen in de smaak. Onze vriendelijke stationschef blijkt ook een geweldige gids te zijn, en samen stippelen we onze route voor morgen uit.

Jammer dat we geen ontbijt kunnen krijgen in het station. We maken dus noodgedwongen een omweggetje langs de plaatselijke supermarkt. En ondanks de mooie keuken besluiten we die avond ook buitenshuis te eten. In het dorp is er welgeteld één restaurantje, een pizzeria, tot groot geluk van de kinderen. Het pleintje, de kerk, de boerderijen en eindeloze velden: de hele omgeving straalt rust en gezelligheid uit. We ontspannen, en rijden op het ritme van een oude locomotief de nacht in.

De zon schijnt over de velden wanneer we de volgende ochtend wakker worden. Het vergezicht uit de wagons is prachtig, maar omdat we niet de hele dag kunnen blijven liggen, maken we ons klaar voor een haalbaar fietstochtje: zeven kilometer enkele rit naar het provinciaal domein en kasteel van Hélécine. De kinderen spurten voorop, door de verlaten maïsvelden. We komen nauwelijks andere fietsers tegen. Ook in de tuin en de speeltuin van het kasteel is het gezellig rustig, de paar hongerige ganzen niet meegerekend.

‘Moeten we echt al naar huis? Mogen we niet nog even in de wagon spelen? Ik wil nog eens in de bolderkar. We kunnen toch met de trein naar huis rijden?’ Met pijn in het hart nemen we in de late namiddag afscheid van ‘onze’ wagon, en van Jo en Hilde. Station Racour is veel meer dan een leuke viersterren vakantiewoning. Het is een levenswerk waar wij heel even mogen van meegenieten.

Advertenties

Slapen in een vogelhuis

‘Slapen we dan echt in een nestkastje?’ De fantasie van mijn dochters slaat op hol nog voor we de grens over zijn. En terecht. De Vreemde Vogel in het Nederlandse Vlaardingen was ooit een tamelijk gewone boerderij maar tegenwoordig is het een ecologisch en vooral heel origineel hotel. Je kan er overnachten in een vogelhuis, in een raket, een gigantische struisvogel of in een oud vliegtuig.
Met de kippen op stok in een vogelhuis

Terwijl de gps me een typische Nederlandse woonwijk door stuurt, probeer ik de vele vragen van mijn drie dochters te beantwoorden. Een beetje onzeker, want even lijkt het onwaarschijnlijk dat zich tussen al dat beton een grote boerderij verschuilt. Maar gelukkig merk ik net op tijd een komisch groen vogelbord op dat dienstdoet als richtingaanwijzer.

De meisjes springen uit de wagen en rennen meteen naar de speeltuin. ‘Ouders, houd uw vogeltjes in de gaten’, waarschuwt een bord bij de ingang. De zon schijnt en terwijl de kinderen zich uitleven op de ecologische en alternatieve speeltuigen, installeer ik me tussen de bloemen op het kleurrijke terras. Op de kaart lonkt een reeks heerlijke biologische streekgerechten, gezonde broodjes en huisgemaakte taart. Zelf kies ik voor verse ‘dagsoep van groenten uit eigen moestuin’. De jongedames houden het ietwat conservatief bij ‘patat met mayo, appelmoes en nuggets’, maar ook die vallen zeer in de smaak.

Vlaardingen, de groenste gemeente van Nederland, ligt op amper een uur rijden van Antwerpen. De Vreemde Vogel ligt ingeklemd tussen de rand van het dorp en het natuurgebied Midden-Delfland. Op het domein beginnen en eindigen tal van fiets- en wandelroutes. Dat lokt drommen wandelaars en fietsers, met en zonder kinderen. Hoewel De Vreemde Vogel zich nadrukkelijk op gezinnen met kinderen richt, biedt het buitencafé genoeg hoekjes om rustig te genieten, ondanks de vele spelende kinderen.

Niet alleen de omgeving moedigt aan tot creativiteit. Aan een grote tafel in het restaurant zitten twee vrolijke meisjes klaar om te knutselen met de kinderen. ‘We maken een vogel’, kirren ze. Het kan moeilijk toepasselijker. Met een oude wc-rol gaan mijn dochters aan de slag. Een weldadige rust daalt over me neer. Wandelen, dat kunnen we morgen ook nog.

Net als hun kartonnen uiltjes klaar zijn, krijg ik de sleutel van ons vogelhuisje. De kinderen gaan opgewonden op zoek. Ik snel mijn kuikens achterna. Het vogelhuisje ziet er geweldig uit, zowel aan de binnen- als aan de buitenkant. De inrichting is stijlvoller en doordachter dan je van een nestkast misschien zou verwachten. Aan de muur prijkt behangpapier met bomenmotief. Naast het grote tweepersoonsbed staat een tafel met een oude platendraaier.

Terwijl de dames via een laddertje naar de mezzanine verdwijnen, leg ik de Beach Boys op. Door het grote ronde raam van ons vogelhuis kijk ik uit op zon en bomen. Dit is simpel, keihard genieten.

De Vreemde Vogel won begin dit jaar het Nederlandse televisieprogramma ‘Bed en Breakfast’, een soort ‘Komen Eten’ voor hotels. Die overwinning verbaast me allerminst. Het buitenhotel combineert een zeer origineel concept met heerlijke luxe. Verse handdoeken, check. Gesteven lakens, check. Thee en koffie op de kamer, check. Het geheel is hartverwarmend. Hier gaan zowel de kinderen als ik heerlijk slapen.

Het vergt dan ook tamelijk wat moeite om mijn drie meisjes uit hun vogelhuis te lokken. Mijn kuikens vinden ons nest-voor-een nacht geweldig. Helaas voor hen wil mama-vogel ook de rest van het domein ontdekken.

Op de kleine boerderij leven twee schaapjes, twee geitjes en twee kittens. Alle laten ze zich eindeloos strelen en knuffelen. We ontdekken enkele andere bizarre logeerplekken: een raket (de SpaceMees), twee vreemde, zwarte caravans hoog in de lucht (De Familie Struisvogel) en het vliegtuig (De IJzeren Vogel). Alle ‘kamers’ beschikken over eigen sanitair, toilet en douche.

Vogels alom
Onze kartonnen knutseluiltjes waren maar een voorsmaakje, aan het thema vogels valt hier niet te ontkomen. De tuin staat vol kleurrijke vogelkunstwerken. Een show van geprojecteerde kanarievogels vind ik fascinerend.

Recyclage is een andere thema dat steeds weerkeert, en soms op onverwachte momenten. In de speeltuin dient een oude glasbak als kinderhuis. In de eetzaal staan veel sfeervolle retrospullen, van een oude kinderkoets tot antieke kapstokjes in de vorm van – jawel – vogels.

Terwijl mijn dochters zich verder uitleven (en zich onbeschrijflijk vuil en nat maken), nestel ik me opnieuw op het terras. Terwijl de zon langzaam naar de horizon zakt, hollen mijn meisjes onvermoeibaar van de speeltuin naar de zandbak, van de zandbak naar de schapen, dan weer naar de hangmat en terug naar de zandbak.

Wanneer we ons ’s avonds terugtrekken in ons vogelhuisje, zijn ze zo afgepeigerd dat ze het niet eens erg vinden dat er geen tv is. De volgende morgen laat het zomerweer ons in de steek, maar nog warm, versgebakken brood en een gekookt eitje van de boerderij krikken ons humeur meteen op.

Vlaardingen en Rotterdam bieden overigens genoeg afleiding, ook bij slecht weer. Na een lange afscheidsknuffel aan de geitjes en de katjes vliegen we uit, op weg naar de stad. Even kijken mijn kuikens nog achterom. ‘De volgende keer slapen we in de raket, of in het vliegtuig. Goed, mama? Beloofd?’ – ‘Beloofd.’ Want hier komen we zeker terug.

Vriendenboekje

Ze kan nog niet lezen of schrijven, maar mevrouw Manou heeft wel al een vriendschapsboekje. Die dingen doen de ronde op school en ik vind ze zelf ook best leuk, een mooie herinnering voor later. Ze vroeg er al zo lang naar en voor kerstmis ging ik dus op zoek naar een origineel exemplaar.

Bij Bookadoo kan je boeken met eigen foto’s bestellen, ook romans. Ik moest een frontale foto insturen, en die hebben zij handmatig uitgesneden en gemonteerd. Voor alle duidelijkheid: Manou had een grijs kleedje aan op mijn beeld. De prinsessenoutfit is er op geplakt.  Het is best goed gelukt, vind ik.

En Manou was er erg blij mee. Vanaf volgende week mogen haar vriendinnetje er aan geloven.

Nieuw: Mama’s Fotoworkshop


Mama’s fotoworkshop

Je zou graag betere foto’s leren maken van je bengels maar tijd voor avondschool heb je niet. En ook met de vriendinnen zou je dringend nog eens moeten afspreken. Dan is de “mamafotoworkshop” echt iets voor jou. Je nodigt een paar vriendinnen uit samen met hun kinderen, en ik kom een namiddag fotografieles geven.

Ik leer jullie op heel korte termijn betere foto’s maken. Hoe werkt mijn toestel? Hoe kan het beter? Hoe stuur ik mijn kleine rebel? We beperken de theorie tot een absoluut minimum en gaan meteen aan de slag. Op het einde van de namiddag maak ik bovendien een leuke professionele foto moeder en kind. Het is eens iets anders dan een tupper- of upperwareavond

Concreet:

Voor wie?

4 tot 6 mama’s/papa’s, meters, vriendinnen of oma’s + elk max 1 kindje. Kinderen van alle leeftijden (ook hele kleintjes) zijn welkom. De kinderen zullen model staan voor ons maar tijdens de uitkeg heb ik ook voor de grotere leuke foto-opdrachtjes uitgewerkt. Het idee is om samen iets leuks te doen. In totaal dus max 6 volwassenen en 6 kindjes dus. Meer deelnemers zijn mogelijk op aanvraag (dan organiseer ik een tweede leerkracht voor de begeleiding).

Wat:

Een beetje les, veel foto’s maken en veel plezier. Alle deelnemers krijgen een cursus en een minifotoreportage cadeau.
Het hele programma duurt ongeveer 3 tot 4 uur: van 9 tot 13 uur of van 14 tot 18 uur.
Deelnemers brengen hun eigen toestel mee, zodat je leert werken met je eigen materiaal. Ik zorg voor de rest van het materiaal: cursus, papier, voorbeeldfoto’s, computer en accessoires.

Locatie: Meestal in het huis of de tuin van de organisatrice. Het kan in principe overal al is ruimte en licht (binnen) wel belangrijk. De meeste (gerenoveerde) (nieuwbouw) woningen lenen zich perfect voor de workshop. Het is ook altijd mogelijk de workshop in Gent (Oostakker) te organiseren, al zijn de drank (en eventueel hapjes) dan wel betalend.

Prijs: 65 euro per duo (fotograaf-model) , incl cursus, btw en verplaatsing tot 50 km rond Gent.

Zin? Stuur gerust een mailtje: andere uren, locaties, aantal deelnemers zijn bespreekbaar.