Tagarchief: paris

Citytrippen met kinderen

Reizen is een beetje zoals eten. Natuurlijk is het gemakkelijker om je te beperken tot frietjes, spaghetti en worst met appelmoes. Ook met fastfood word je groot. Moeilijke eters groeien soms vanzelf uit hun kuren. Soms

Toch voel ik het als mijn taak om ze af en toe in contact te brengen met iets anders. Maar ik moet toegeven dat citytrippen met drie jonge kinderen een uitdaging is.

Parijs is een heel grote stad. Zelfs met de metro stap je je te pletter. En voor veel bezienswaardigheden moet je (uren) aanschuiven. Voeg daar nog een paar regenbuien aan toe en je hebt de perfecte mix voor een vermoeiende dag.

‘Zullen we de buggy meenemen, voor als Flo moe wordt.’ Ik vond het geen goed idee maar zag onze rebel ook niet meteen echt lang stappen. En Flo eet net iets te graag om ze een hele dag op mijn arm te dragen. 😉

Die buggy bleek een capitale fout. Parijs is de meest buggy- en rolstoelonvriendelijke stad ooit. De eerste trappen vonden we nog grappig, voor het filmpje. Vijftig metrotrappen verder zag ik de lol er niet meer in. En toen we ook nog ruzie kregen omdat een paar arrogante eikels ons gewoon niet uit de metro wilden laten uitstappen, stroomde mijn emmer over.

Fouten maken mag. Moeilijk gaat ook; het moet. Parijs is een te mooie stad. We ruilden de buggy voor twee steps en schrapten een groot stuk van ons programma. En het huis met babyfoot, reuzebad en dvd-kast maakten heel veel goed.

image

Paris

Onvoorstelbaar lang geleden heb ik er even gewoond, en het was niet eens in het centrum. En toch voel ik me op een of andere manier nog steeds verbonden met Parijs. Het is veruit mijn lievelingsstad, na Gent.

Onze eerste huisruilpoging heb ik door Flo’s epilepsie moeten afblazen. Gelukkig waren onze ruilvrienden erg begripvol en dus zochten we naar een nieuwe datum. Woensdag is het zover. Dan komen zij voor een viertal dagen in ons huis wonen, en trekken wij naar daar.

Homeswappen is vaak net iets spannender dan gewoon citytrippen. Eerst en vooral moeten we op tijd ons huis in orde krijgen. Vorig week hebben we onze badkamer gerenoveerd en dat duurde zoals gewoonlijk net iets langer dan gepland. En al dat slijpen en verven zorgden natuurlijk voor de nodige vuiligheid. Vandaag wordt de vloer voor een laatste keer vernist en morgen, een dag voor vertrek, moeten we dan nog snel de bestofte bovenverdieping kuisen. Bovendien moet ik morgen ook nog werken, in Brussel.

Maar in tegenstelling tot de eerste keer bezorgt het me geen stress. Ons huis is geen hotel. De ruilwoning in Amsterdam was ook niet spik en span en dat heeft mij helemaal niet gestoord. Wie zweert bij voorspelbaarheid, orde en netheid, kiest niet voor huisruil. Onze Franse partners in crime hebben ons trouwens uitgenodigd voor de lunch. Spannend. Het lijkt een beetje op een blind date, maar dan als gezin. Ik heb er alvast veel zin in, en de meisjes ook.

263464-dscf1693