Tagarchief: sint

Sinterklaas is overal

Zeggen dat ik er enkele jaren gelden nog zelf naar op zoek ben gegaan. De Sint in levende lijve ontmoeten, het blijft iets bijzonders. Vond ik. Dit jaar kwamen we hem echt overal tegen: op de chiro, in de crea-atelier, in de turnclub, in het grootwarenhuis, bij onze lievelingsbloemenwinkel, in het bejaardentehuis, op school, op straat, … Ook bij de bakker kan je je schoentje achterlaten en in de buurtwinkel. Iedere zichzelf respecterend zelfstandige nodigt hem uit. Mijn meisjes vliegen van de ene schoot naar de andere, en stellen zich daar gelukkig weinig vragen bij. Die arme oude man klopt dagen van vierentwintig uur, minstens.

Het plan was op dit jaar geen cadeautjes te kopen. Niets was moeilijk zeker omdat Flo haar tutjes zo flink heeft afgegeven. Maar als ik op facebook de tafels vol geschenken zie staan, heb ik me toch redelijk ingehouden. Flo kreeg een nieuwe boekentas van Kaatje en een bijpassend popje. Voor de oudere zusjes lag een gezelschapsspel klaar, nieuwe boorddozen en natuurlijk chocolade en speculaas.

Het echte geschenk krijgen ze zaterdagmorgen met een weekendje naar de Efteling. Het leek mij aanvankelijk een duur Sinterklaasgeschenk (zo veel geld geef ik doorgaans niet uit aan cadeaus) maar nu het zo ver is, kijk ik er zelf enorm naar uit. Sprookjes en magie, ik ben er zelf nog steeds erg vatbaar voor. Of misschien is het gewoon het vooruitzicht aan een paar dagen familietijd, samen op hotel, gezellig uit eten en lachen met ‘papier hier’.

En dan mag Sinterklaas naar huis 😉 Ik heb het zo wel gehad met al die schoenen, al die chocolade en kilo’s mandarijnen.

eftelingschrijfkabouterpersoonlijksprookje_def

Sinterklaas

Hij kwam. Ze gaf haar tutjes af en dat was dat. Ons niet zo ordelijk huis spuwde de dagen nadien nog een paar verdwenen exemplaren terug, wat telkens zorgde voor het nodige verdriet. Maar nu zijn ze allemaal weg. Ze slaapt zonder, in ons bed weliswaar. Huidhonger als substituut, mij leek het een redelijk plan al is Kind en Gezin het daar vast niet mee eens. Deze week verhuist ze terug naar haar eigen kamer, en dan is ons baby-avontuur echt achter de rug.

DSC_0612


Deze heerlijke foto’s zijn getrokken in Het Groenhof Sint Jozeph, door een medewerker met talent. Zelf was ik (natuurlijk) weer aan het filmen 😉

Afscheid

‘Gaat Flo haar tutjes afgeven aan Sinterklaas?’
‘Nee!’
‘ Dan krijg je een groot cadeau.’
‘ Ik wil een klein cadeau.’
‘ Snoep. Een grote berg snoepjes, alleen voor jou.’
‘Jaaa ! Snoepjes. Ik wil snoepjes.’
‘Ha, dan ga je wel uw tutjes aan Sinterklaas moeten afgeven.’
‘Nee! Ik wil geen snoepjes. Ik wil tutjes houden.’

Flo was er helemaal niet aan toe. Maar veel langer wou ik ook niet wachten. Tutjes zijn voor baby’s met een zuigreflex, en laten we eerlijk zijn: Flo is met haar vier jaar echt geen baby meer. Haar tandjes gaan scheef groeien en ook voor haar uitspraak is een tuut slecht. Bovendien zou het afscheid haar binnen een paar maanden minstens even zwaar vallen.

Korte pijn en voet bij stuk houden, dat was het plan. Met een doorschijnend zakje vol tutjes vertrokken we naar het Sinterklaasfeest. De Sint was nauwelijks aangekomen of Flo stopte hem al haar zakje toe. Ik had niet eens de tijd gehad om een foto of filmpje te schieten. En dus deden we het opnieuw, alleen was toen mijn batterij net plat. Nog een geluk dat het rustig was zodat Flo maar liefst drie keer haar tutjes heeft mogen afgeven.

Pas een half uur later kwam het besef. ‘Ik wil mijn tuuuuuutjes terug.’ Gelukkig was er veel snoep om haar mee te troosten, en die avond hadden we bezoek waardoor ze laat op de avond zuiver van uitputting in slaap viel. Al bij al een goed begin al staan er ons waarschijnlijk nog een paar moeilijke nachten te wachten.

Weer een mijlpaal die we achter ons laten. Wat gaat de tijd toch snel …

Sinterklaas

Al jaren leek het mij een leuk idee. Ik zag het zo voor mij. “Ding, dong. Manou kijk jij eens wie er aan de deur staat? Ha, wat een verrassing, het is … Sinterklaas.” Maar zoiets praktisch georganiseerd krijgen, is natuurlijk moeilijker. Gelukkig Maar kruipt de man van onze onthaalmoeder regelmatig in de rol van de goede sint en hij wou ook wel bij ons eens langskomen. Chance 😉

De timing was perfect, zo na de zwemles en net voor we de cadeautjes bij oma gingen ophalen. De meisjes waren gelukkig niet bang, net iets te weinig zelfs om goed te zijn. Flo greep het grote boek vast en wou het niet meer loslaten. Manou en Nina hadden een leuke babbel met Sinterklaas, en vonden bovendien tijd om hem en zijn Piet grondig te onderzoeken. “Heb je dat gezien, hij droeg sportschoenen”, merkte Nina later op. “En zijn baard was zo zacht. Klopt dat wel? Of was hij een hulpsint?”

Gelukkig laat Manou zich niet snel van haar stuk brengen. Vol enthousiasme en zonder ook maar enige twijfel overtuigde zij haar kleine zusje. Eén ding is wel zeker: dit was waarschijnlijk het laatste jaar. Snif.

Politiek correct

AukeVanderHoek_ZwarteSintWittePieten_Poort_2012_MG_0025_NEWS

Hoe lang duurde het voor u het verschil zag? Veel Nederlanders ergeren zich aan “zwarte” piet. Ze vinden het concept “blanke lieve priester met zijn stout dom zwart slaafje” niet meer van deze tijd. Nederlanders he? 😉

Maar ons Kaatje heeft ook al een paar Sinterklaasliedjes herschreven. Want “’t zal een vreemdeling zijn zeker, die verdwaald is zeker?” en “de roe krijgen”, dat vonden ze bij Heerlijke foto van Auke VanderhoekKetnet ook niet meer kunnen.

Heerlijke foto van Auke VanderHoek, staat vandaag ook in onze krant.

Gezelschapsspelletjes

 

Gezelschapsspelletjes, mijn dochters krijgen er maar niet genoeg van. Ook al begrijpen ze de spelregels amper en moeten ze soms verliezen (liever niet maar kom): als het aan hen lag, speelde we iedere dag. En zoals jullie kunnen zien,

Als kind heb ik nooit veel gezelschapsspelletjes gespeeld.  Misschien daarom dat de speldozen zo mooi bewaard zijn gebleven.

Vooral het feit dat we samen spelen, vinden ze leuk natuurlijk. En als het aan mij ligt mag het wel niet te lang duren. Monopolie en andere spelen van een halve dag of meer, weiger ik in huis te halen. Haba-spelletejs zijn wel altijd een succes. Ook Rummikub, kaarten en Uno doen het goed. Ahja, en de Sint vraagt wat jullie kinderen graag en vaak spelen.

Levensgrote babypop

Poppen zijn doorgaans 30 cm groot. Er bestaan kleinere varianten en er bestaan natuurlijk ook grotere poppen die dan kunnen lopen of staan. Toch zocht ik al even naar een babypop van ongeveer 50 cm. Ze bestaan, dat herinner ik me nog van uit mijn eigen kindertijd. Maar ik kon er maar geen betaalbare vinden. In Retiff, dat is geen speelgoedwinkel maar een shop voor winkelinrichting, kan je ze kopen voor 30 euro (blank of zwart).

En toevallig kregen mijn meisjes gisteren een levensgrote babypop cadeau van onze babysit. Zij was de pop een beetje ontgroeid. Dat item mag ik dus al schrappen voor de Sint. De kinderen waren in de wolken. Want wat is er zo leuk aan een grote (ik denk 60 cm) pop? Dat je ze echte babykleren kan aantrekken. Poppekleren kosten vaak veel geld, zeker in vergelijking met de vierkante meter stof dat er in kruipt. En dat terwijl ik hier nog veel oude maar echte babyspullen heb liggen. Ook in de kringloop vind je veel babyspullen voor 0,5 en 1 euro. Een aanrader dus 😉

Een brief aan De Sint

Super leuke tip van mijn jeugdvriendinnetje: vanaf 8 november t.e.m. 6 december 2012, kunnen kinderen (en klassen) naar de echte 😉 Sint schrijven.Elk kind dat een brief schrijft of een tekening naar de Sint opstuurt, krijgt een brief en een cadeautje terug. De enveloppen moeten niet eens gefrankeerd worden.

Alle manieren zijn goed om mijn meisjes van bij de televsie weg te houden. Voor Manou is het een ideale schrijfoefening, Nina en Flo kunnen gezellig tekenen. Met dank aan BPost 🙂